Text

¶1ס׳איז דאך בהתחלה בכל פעם כיוצא בזה, און ווי דער אלטער רבי ברענגט אזוי אויך אראפ אין די התחלה פון זיין אגרת הקודש הידועה, איז דאך פותחין בברכה, וואס דאס איז אויך מרמז, אז יעדער ענין פון א פתיחה דארף דאס זיין מיט א ברכה, און ווי מ'געפינט אויך בא פתיחת כל סדר ההשתלשלות, מרומות אין דעם פסוק בראשית ברא אלקים את השמים ואת הארץ וואס דאס איז דאך כולל אויך כל סדר השתלשלות, ובמיוחד בפשטות די בריאות עולם הזה הגשמי הויבט זיך אן מיט א בית, כמבואר במדרשים ובדוקא וחזל און ווי גערעדט כמה פעמים בהתוועדת כגן אלו, וואס ברכה איז דאך מלשון המשכה, האז דאס וועט דערנאך נמשך בכל הזמנים שלאחרי זה, ביז וואנענט ס'וועט קומען נאכאמאל אזא יראה אזא טאג, וואס דעמולט וועט זיין נאך א ברכה והמשכה ממקום וממקום נעלה יותר, וויבאלד אז בכל ענין של קדושה איז דאך מסעיפין בקודש,

¶2און מזמן לזמן אין עליות מיוחדות, על דרך ווי די עלי'מיוחדה פון צען יאר אדער צוואנציק יאר אדער חמשה עשר שנה וכיוצא בזה, על דרך זה אויך אין עלי'פארבונדן מיט שם מ'מ'כמדובר כמה פעמים, איז דעמאלט איז נאך אן עלי ביתר שאת וביתר עוז, במילא אויך די המשכה שלאחרי זה, יתר שאת וביתר עוז. וואס דאס האט א שייכות מיוחדה אויך צו דערויף וואס מ'האבן זיך איצטער צוזאמענגעקליבן אידן, אנשים נשים וטף, וממקומות שונים וואו זיי געפינען זיך, וואס אלע אידן ביחד איז דאך דאס ווערן דאך אנגערופן ארץ חפץ דורך דעם אויבערשטן, בורא העולם ומנהג היגוי, וכידוע די תורת הבעל שם טוב, ובפרט נאך ווי אידן קלייבן זיך צוזאמען אין א בית-הכנסת און א בית-המדרש און א בית פון מעשים טובים, א בית המשולש, איז דאך דעמולט ווערט דאס דער ענין פון חוט המשולש, וואס ס'איז ניט נאר וואס לא במהרה ינתיק נאר בכלל לא ינתיק כלל וכלל,

¶3כמדובר בארוכה אויך אין דעם התוועדות שלפני זה. און די שייכות מיוחדה אויך צו ראש השנה לאילן אדער לאילנות, ווי די ביידע גירסאות בזה, איז דאך אויך וואס ביי א אידן מאנט זיך, אז ער זאל זיין אן ארץ חפץ וואס אן ארץ איז דאך ממנו תוציא אז פון איר וואקסן ארויס כל הענינים, אנהויבנדיק פון תציא לחם, וואס דאס איז דאך חיטה, און דערנאך ווי כהמשך הפסוק ארץ חיטה ושעורה ושאנה וגפן, ביז ארץ שוין שמן ודבש, וואס דאס איז דאך אויך שבעה מינים ושבעה קני המנורה, מנורת זהב כולה, און בפרט נאך אויך, און בזיכער האט מען זיך מקיים געווען בפשטות, און אויך בגשמיות ובגשמיות העולם, דער ענין פון א מנהג ישראל פון אכילת פירות, כולל ובמיוחד פירות וואס איז פארבונדן מיט שבחה של ארץ ישראל. וואס אין ארץ-ישראל איז דאך דא כל המיני פירות, ווי ער זאגט דאך, אז ארץ

¶4אשר לא תחסר כלבו אפילו פלפולין, נאר וואס דען ס'איז דא צווישן זיי מינים פירות סתם און פירות שנשתבחה בהם ארץ ישראל. און אזוי איז אויך ביי א אידן איז אויך דא ענינים וואס בערכות דאס איז אן ענין פון סתם, און דא ענינים אין וועלכע ער ווערט משתבח, אין וועלכע מלויבט אים, וואס דאס איז די ענינים פון חיטה ושעורה וקפן ותאנה ורימון ארץ זית שמן ודבש וואס דא איז אויך די צוויי ענינים אין ארץ, און וואס איז פארבונדן אויך מיט הלכה, כמוזכר לעיל, אז דער וואס איז קרוב צו דעם ווארט ארץ דער מין וואס איז קרוב צום דעם ווארט ארץ איז ער אויך קודם לברכה, און אין דערויף אויך איז דא די צוויי דרגות, די ארץ בפעם הראשונה און די ארץ בפעם השני, ביז וואנענט אויך אז מ'זאגט, אז אין יעדער ארץ האט דאס צוויי אפטייטשן, ארץ פון לשון לויפן און ארץ פון לשון רצון, וואס דאס איז דאך אויך צוויי ענינים, על דרך ובדוגמא פון די שני ענינים האמורים, ומדובר כמה פעמים.

¶5והוד והוא העיקר, איז דאך בנוגע לענין של פועל, אז וויבאלד אז ס'קלייבן זיך כמה אידן צוזאמען, און בקשכן וקל וחומר, במה דרך אז ס'איז דא איין און איינציקער איד, איז ער אין זיך כולל שבעה מינים, שבעת קני המנורה, ובמיוחד וואס שנשתבחו בהם דער ארץ ישראל שלו, ווארום ער האט מקיים געווען דעם ציווי והוראה ונתינת כח העמו המפורסם פון נשיאי חב״ד מאכט דא ארץ ישראל, און דער טראכט גוט וועט זיין גוט, וואס דאס האט דאך אויך דעם לשון פון הבטחה, אז ס'וועט זיין גוט, און צוזאמען דערמיט אויך נתינת כח, און דער נתינת כח און די הבטחה איז אין די אלע שבע ענינים, און אין אן אופן אז יעדער ענין שטייט אין אן אופן פון שבח והודאה וברכה והמשכה, ביז וואנענט אז ס'ברענגט אריין א שבח וברכה והמשכה אין זיין אלע ענינים צוליב וועלכע ער ווערט אנגערופן בשם ארץ ישראל, און ברענגט אויך אריין א שבח והודאה אין גדלות עם ישראל,

¶6וואס כללות כולם יחד זיינען דאך כולל שבע קני המנורה, כמדובר כמה פעמים. ועוד והוא העיקר, אז דאס ווערט די הקדמה קרובה, אז תיכף ומיד הרואים עננה שמיא בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו איז כולנו יחד, וואס דאס איז נאכמערער מוסיף, וויבאלד אז כמה וכמה אידן קלייבן זיך צוזאמען, ובפרט מערער ווי אן ענין וכמדובר כמה פעמים, און מ'איז דאס מקדים ומזרז און פרייגט תיכף ומיד ממש דער לחל מפיריא פון די פירות שנשתבחה בהם ארץ ישראל אין ארץ ישראל עצמה, וואס דעמאלט ווערט דאך אויך א שינוי אין נוסח הברכה, ברכה, במילא איז דאך פארשטאנדיק אויך, אז ס'איז א שינוי לטובה אין נוסח הברכה, במילא איז דאך אויך פארשטאנדיק, אז ס'ווערט א שינוי לטובה בכל עניני ברכה זו, אנהויבנדיק פון דער עיקר השינוי, וואס דער עיקר השינוי, כמוזכר לעיל, ובפרט על ידי ההקדמה וואס מ'מאכט יעדערן פון אייך הר השליח אין נתינת הצדקה דער שינוי העיקרי, און וואס פועל'ט

¶7אין אלע דורות הבאים, על אחת כמה וכמה אז דאס פועל'ט אין אלע דורות שלפני זה, על אחת כמה וכמה אז דאס פועל'ט בדורנו זה, וואס דאס איז דער לעצטער דור פון גלות און דער ערשטער דור פון גאולה, דורך דערויף וואס אידן האבן אויפגעטאן און בפועל און האבן ממשיר געווען אלופו של עולם און דעם אלף אין גולה וגלות ווערט דאס דער ענין הגאולה, ובגאולה ובגאולה ממש מחיל אל חיל ביז יראה אלא אלקים בציון. על דרך אויך ווי אין ענין השירה, וואס מ'קומט דאך דאס פון שבת פרשה שירה, וואס ענדערט זיך מיט הוי'אמלך לעולם ועד אז דאס איז פארבונדן מיט נצחיות, וואס דאס איז דער פירוש הפשוט אין לעולם ועד אז מ'גייט משירה אל שירה, ביז ז מ'קומט צו דעם שיר לשון זכר, וכמדובר אויך בהתוועדות שלפני זה, דער שיר העשירי, וואס מ'וועט טרינגען אלע צוזאמען, ומלקנו נשיאינו רבי דער שווער בראשנו, ביז צו עצמות ומהות בפשטות, וואס ער ווערט נתפשט און ווערט נתגלה

¶8אין די פשטות פון יעדער אידן, כולל אויך האנשים והנשים והטף הנמצאים כאן, ובפרט אז מ'געפינט זיך דאך אין א בית הכנסת און אין א בית המדרש און אין א בית מעשים טובים פון נשיא הדור, וואס שמו איז דאך אויך מורא אויף דער ענין הגאולה, יוסף, און אויך א גאולה מתוך שמחה וטוב לבב, וואס דאס איז דער שם השני יצחק, כמדובר בארוכה אין די התרדות שלפני זה, און מ'גייט תיכף ומיד אין די שבת שלאחרי זה, וואס דאס איז דאך די וואך פון מתן תורה, און די שבת פון מתן תורה ווען מ'לייענט דער פרשה יתרו מכל הפרטים, אנהויבנדיק פון די פרטים פון די עשרת הדברות, ביז קול אשר לרעך וואס קול איז דאך אן ענין כללי, און אשר איז אן ענין כללי פארבונדן מתונג, און רעך איז דאך כולל כל רואים, אנהויבנדיק פון דעם רואה ווי רש'ברענגט אראפ אין מסכתא שבת רעך ורע אביך אל תעזוב וואס דאס גייט אויפן אויבערשטן, און רעך ווי יעדער איד איז דורכגענומען מיט אהבת ישראל, במילא איז ער מיט יעדער אידן אין אן אופן של רעך וואס אלע ענינים זיינען נאכמערער מזרז און ברענגען אראפ בפועל,

¶9אז פון די שבע ענינים ווי זיי דריקן זיך אויס בפשטות אין די אלע אידן וואס האבן זיך איצטער צוזאמענדאג צוזאמענגעקליבן אנשים ונשים וטף, וואס זיי זיינען כולל אין זיך די כל הענינים כולם און כל בני ישראל כולם, וויבאלד אז מ'געפינט זיך במיוחד נאך אין א בית-הכנסת ובית-המדרש ובית מעשים טובים פון נשיא הדור, וואס הנשיא הוא הכולל, און כולל כל אנשי הדור, במילא איז ער אויך כולל כל אנשי הדורות שלפני זה, און כל כולל כל אנשי הדורות שלאחרי זה, און ויהי רצון, אז ס'זאל זיין תוקף ומיד אן קיין הפסק בינתיים, א גוף בריא און א נשמה בריאה, ובפרט נאך אז ס'איז דאך אויך בפשטות, אפילו פון די שבע מינים שנשתבחה בהם ארץ ישראל, מוסיף בריאות בגוף, און אויך מוסיף בריאות בנשמה, כמדובר בארוכה ומבואר בארוכה, ובפרט אין לקוטי תורה פארשטאנדיק אויך בפרט פון לקוטי תורה להאריזל, ווי ער איז מבאר בפרטיות דער ענין פון די שבע מדות און שבע פירות, ועוד והוא העיקר, כמוזכר לעיל, אז תיכף ומיד ממש, אז רואי מננה שמיא האנה אשר

¶10און ביי אנשים והתוש הנמצאים כאן, ווערט דאס עם ענני שמיא תיכף ומיד א גוף בריא ונשמה בריאה, אריבערגעטאגן לארצנו הקדושה בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו דארטן גופא ירושלים עיר הקודש, און דארטן גופא אין הר הקודש און בית הקודש, און רחמנא ליצלן צו רעדן אפילו וועגן אן ענין פון אפגעבן אפילו א שעל פון ארצנו הקדושה, וואס ס'שטייט דאך בשלימות, צוזאמען מיט שלימות התורה, וואס מ'טאר ניט אנרירן אין שלימות התורה, ביז וואנענט אז ס'ווערט ן ענין פון א מצות-עשה און א מצות לא-תעשה, וכמדובר כמה פעמים. ועוד והוא העיקר, אז דאס ווערט תיכף ומיד ממש, אין אן אופן המוחש לעיני בשר.

¶11ממוזכר לעיל, האט מען דאך אויך במוחש געגעסן ענינים און פירות פון די אלע פירות, און די וואס וועלן נאך מוסיף זיין איז תבוא עליהם ברכה, דערווארלן זיי מאכן נאכאמאל די ברכות, און תבוא עליהם ברכה בהמשכה מכל הענינים האמורים, ובפרט וואס זיי וועלן זיך אויך מוסיף זיין אין די ענינים פון צדקה במיוחד, וועט דאס נאכמערער מוסיף זיין אין ברכות והמשכות בכל הענינים האמורים, ביז צו דעם ענין הכללי והעיקור פון תורה חדשה מאיתי תצא וואס איז אויך כלול ונכלל אין דעם מתן תורה וועגן וועלכע ס'רעדט זיך אין פרשה יתרו, און דאס ווערט אויך דערנאך נמשך אויך אין די גרים, וואס דאס איז דאך דער ענין פון יתרו ובני ביתו וואס הלך לגייר את בני ביתו, און ס'ווערט דערנאך אויך דער ואלו המשפטים ואלו מראה באצבעי ואומר זה תורה חדשה, און בכל הענינים, ביז אין אן אופן אשר תשים לפניהם השולחן ארוך, און לפניהם לפנימיותם, ועוד והוא העיקר תיכף ומיד ממש, ולא עיכבם אפילו כהרף עין נאר תיכף ומיד ממש.