Text

¶1מ'דערמאנט פריער אויך פאנאנדערטיילן די קארטלאך, די קארטיסים בהנוגע צו חלוקת השס, און אויך די וואס ווילן פארצייכענען דעם נאמען זיך משתתף זיין אין דעם מגבי צדקה,

¶2און דערנאך ”לאחר ברכה אחרונה” אויך טיילן די דאלארן לכל אחד ואחת אויף אפגעבן דעם דאלער אדער חילופו לצדקה הנריות בעונו, מיט כל ה בהוספה מדילי וכל השייך לזה.

¶3וואס טאן איז אויך א מקום להזכיר בהנוגע צו די מגבית וואס איז געווען פארבונדן מיט ראש-חודש כסלו, און דערנאך מיט ט וי' כסלו, און דערנאך מיט י'ט כסלו,

¶4והיא העולה על כולנה פארבונדן מיט חנוכה, וואס מוסיף והולך בכל יום ויום אין ”נר מצוה ותורה אור”, וואס צדקה איז דאך שקולה כנגד כל המצוות,

¶5און אויך ”מקרבות את הגאולה”, ווי דער אלטער רבי שרייבט בנוגע לגאולתו שלו, אז די צדקה פון ארץ-ישראל איז ”היא שעמדה לנו”, ווי ער איז מבאר בארוכה אין כמה וכמה פון אגרית הקודש שלו.

¶6וואס דער יו ט' כסלו גיט דאך אריין נאכמער חיות אין די ענינים אלו.

¶7וואס דערפאר איז אויך כאן המקום להזכיר אויף די שיעורי חתת, ווי דער אלטער רבי האט דאך געזאגט וועגן לעבן מיט דער צייט, און דער מיטעלער רבי האט זיך נאכגעפרעגט און דערנאך מבאר געווען, אז דאס מיינט מען מיט דער פרשת השבוע, ווי זי איז פאנאנדערגעטיילט אויף שבעה חלקים,

¶8יעדער טאג אין דער פרשה דער חלק המתאים לו, וואס אזוי איז אויך אין דעם חלק פון י ט' כסלו איז דאך דאס פון חמישי ביז שישי,

¶9וואס אט דארטן רעדט זיך וועגן די מעלה פון יוסף'ן, אפילו ווי ער איז געווען אין גלות לפוטיפר, וואס ס'איז דאך געווען ”ויוסף הורד מצרימה” אן ענין של ירידה ביחד עם זה איז געווען ויהי יוסף איש מצליח און מסיים דעם סיום,

¶10אז יוסף איז געווען יפי תואר ויפי מראה, ווי ער איז מבאר בארוכה אין חסידות, אז דאס גייט דער אמיתית ענין פון יפי תואר ויפי מראה איז דאס שלימות אין תורה ומצוותי ביז וואנענט אז אין דערויף גופא איז געווען יוסף איש מצליח און ווי ער טייטשט-אפ אין מדרש,

¶11אז דאס איז אן ענין וואס קופץ בשתי רגליו.

¶12אן ענין פון הולך איז דאך, אז רגלו אחת על הארץ און רגלו אחת באויר, אז בשעת אבער דער ענין הקפיצה באשטייט אין דערויף אז ער איז מגביה ”שתי רגליו בבת אחת” מן הארץ,

¶13טייטשט ער אפ אין מדרש ”ויהי איש מצליח”, ווי ער זאגט אין מפרשי המדרש מקפז אז דאס איז דער טייטש בזה, אז ער איז געווען כופץ בשני רגלים אז ביידע רגלים זיינען אויפגעהויבן מן הארץ.

¶14וואס דער שיעור פון י'ט'כסלו איז מתאים אויך צו דעם דרוש פון דעם אלטן רבי'ן הידוע אין ”תורה אור”, וואס ער ברענגט דארט אראפ א מעשה מיט בנימין הצדיק,

¶15און מ'האט ביי אים געפרעגט ”מעשה בא לידך” האט ער געזאגט, אז ס'איז געווען א מעשה, האט מען דערפון געוואוסט אז ער איז א בעל צדקה, איז דער אלטער רבי מסביר, אז בשעת א איד טוט א מצוה קען מען נאך ווערן אריינווארפן א שאלה אדער א ספק ספיקא, און מ'דארף האבן א בירור צו ”מעשה בא לידך”.

¶16אויב ער טוט א מצוה פון ימין וואס בכללות איז דאס א מצות-עשה קען זיין אז דאס איז דערפאר וואס בטבעו איז ער אן ”איש החסד”,

¶17ועל דרך זה אויב ער טוט אן ענין של שמאל וואס בכללות איז דאס מצות לא-תעשה ענין של דחיית הדבר איז קען זיין אז דאס איז דערפאר וואס בטבעו איז ער באשאפן געווארן איש הגבורה,

¶18במילא איז אף על פי וואס ער טוט דאס וואס נפשי אלקית וויל דאס ס'קען אבער זיין אז אין דערויף איז אויך אריינגעמישט דער 'נפשי הבהמית', און מ'האט דערפון אויך אן ארט, דער צד שכנגד,

¶19בשעת ס'קומט א ”מעשה בא לידך” און מ'זעט ער האט געטאן אן ענין וואס דאס איז היפך הנהגתו הרגילה, און אף על פי האט ער דאס געטאן כדבעי למיעבד איז דאס א ראי אז עניני ווי איז דערפאר וואס אזוי איז רצון ה בורא, ניט דערפאר וואס בשעת אזוי איז טבעו.

¶20בשעת ער גייט רגלי אחת על הארץ און די צווייטע רגל איז אויפגעהויבן געווארן פון ארץ אט דעמאלט קען מען ניט וויסן, צי דאס איז דערפאר וואס מצד הטבע איז א שייכות צו רגל ימין במילא איז דערפאר איז געפינט זי דאך באויר העכער פון ארציות דאס איז דערפאר וואס בטבע זיי איז אזוי באשאפן געווארן.

¶21והראי אז רגלי השמאלית איז טאקע בארץ איז ער ניט משנה טבעו.

¶22ועל דרך זה היפך הדברים אז רגלי שמאלית באויר און רגל ימין איז בארץ, בשעת אבער מ'זעט אז ער שפרינגט פון ארץ און הויבט זיך אויף בשתי רגליו אט דעמאלט איז א ראי' אז ער איז אן איש מצליח, ”הקב"ה עוזרו” פירט ער דורך זיין שליחות ושלימות, אז ער איז שתי ”רגליו למעלה מן” הארץ.

¶23וואס דעמאלט ווערט ער יפי תואר ויפי מראה סיי אין מצוות עשה און סיי אין מצוות ל ותעשה אין 'תכלית השלימות', ווארום פארוואס טוט ער א מצות-עשה דערפאר וואס אזוי האט דער אויבערשטער געהייסן?

¶24פארוואס טוט ער מקיים א מצות לא-תעשה דערפאר וואס אזוי האט דער אויבערשטער געהייסן?

¶25און טוט דאס מיטן זעלבן שטורעם דערפאר וואס אין דערויף איז אינגאנצן ניט אריינגעמישט צי טבעו איז באופן כך אדער טבעו באופן שני.

¶26וואס בטבע איז באשאפן א מענטש אין איינע פון די וועגן, אדער ע אדער ער איז באשאפן פון קו השמאל, ווי דער אלטער רבי זאגט בהקדמתו צו ספר התניא, בהנוגע צו בסילו ובשמע

¶27בשעת ס'איז אבער בשתי רגליו איז זיינער מל הארץ אט דעמאלט איז א ראי' אז ער איז א איש מצליח, במילא קומט דאס אראפ אין תואר און אין מראה אין ביידע אופנים, אין אן אופן פון יפד.

¶28וואס דאס איז דער ענין, כאמור, דער שיעור פון דעם טאג, פון י ט' כסלו, ווי דאס איז די קביעות בשנה זו, איז דאך דערפון די ראי' אז דאס איז א הוראה בשנה זו במיוחד, וכמדובר כמה פעמים דערפון ווי ”התורה היא נצחית” ווערט אויך א הוראה וואס מ'לערנט אפ על כל השנים שלאחרי תא.

¶29וואס כאן איז אויך המקום להסקין די אלע מבצעים, אנהויבנדיק די אינש 'הזמן גרמא', דער ענין פון א הכנה צו חנוכה, וואס כדי חנוכה זאל זיין אלץ מסודר דארף מען דאך האבן די הכנה אין די ימים שלפני זה,

¶30על אחת כמה וכמה אין דעם שבת שלפני זה, וואס דער שבת איז דאך בסמיכות אין די ג' ימים פון יו טס כסלו, וואס דערפאר איז דאך יו טס כסלו בשנה זו איז על פי התורה וואס די ”ג' ימים שלפני השבת” ווערן אנגערופן מעלה שבתא איז דאס מעלה שבתא די מני מזבחין כולי יומי אויך די התחלה פון ימי החנוכה,

¶31וואס אלע ווערן זיי נכלל אין דעם ”יום ראשון שלו”, כמדובר לעיל בארוכה.

¶32וואס דאס איז אויך ”מצוה גוררת מצוה” אויף דערמאנען אויך וועגן מצוה פון אהבת ישראל און אחדות ישראל, אפילו ווען ס'איז דא ויקנו בו אחיו און אפילו אז ס'איז דא ”ותקנו רחל באחותיו” און אפילו אז ס'איז דא ”נכוה מחופתו של חבירו” נעמט ער דאס און מאכט דערפון

¶33דוקא דורך דערויף ווערט ”ביתר שאת וביתר עוז” ”את ואהיב בסופה”, אז די אהבה לאחרי מלחמתה של תורה איז שלא בערך גרעסער ווי די אהבה וואס איז געווען פאר מלחמתה של תורה,

¶34כמוזכר אויך לעיל, וואס דעמאלט ברענגט דאס צו אהבת ישראל ביז אין אן אופן פון אחדות ישראל, וואס דאס איז פארבונדן מיט חינוך עצמו וחינוך זלתו, ער דארף דאך איבערמאכן זיין טבע,

¶35וואס ער איז דאך באשאפן געווארן אין איינעם פון די ביידע אופנים, אדער פון קו החסד אדער פון קו השמאל, כאמור לעיל אין דער הקדמה פון תניא איז דאך מחנך עצמו,

¶36אז ס'זאל זיין שתי רגליו זאל דאס מצליח זיין, ס'זאל זיין אויפגעהויבן פון ארציות, און דאס קומט אראפ דערנאך אין די כללים וואס זיי זיינען בערך האמורים לעיל פרטים דער ענין פון מבצע תורה, און מבצע תפילין, און מבצע מזודה,

¶37און מבצע צדקה, ו”בית מלא ספרים” יבנה וחכמי און מבצע כשרות האכילה ושתי פון טהרת המשפחה, און דער מבצע פון אדנקת נרות שבת אויף וועלכע ער זאגט אין ילקוט שמעוני,

¶38אז דורך דערויף וואס מ'איז דאס מקיים איז ”אני ארא לכם נרות של ציון” אין בית-המקדש השלישי, בפרט נאך אז ווען מ'פארבינדט דאס אויך וואס יעדער איד האט אן אות אין א ספר תיני פון די ספרי-תורה הכלליים,

¶39ועל דרך זה דער מבצע בכל עניני תורה ומצוותי' ובכולם אין אן אופן פון ”ופרצת ימים וקודמי וצפנו ונגבה” היילט דאס נאך מערער צו דער ”יעלה הפורץ לפנינו” ”ויבנה בית המקדש במהרה בימינו” ממש.

¶40ובפרט נאך כאמור, אז מ'וועט איצטער פאנאנדערטיילן די השתתפות אין סיום השעת כללי על ידי הציבור, און אין דערויף וועט מען זיך משתתף זיין.

¶41דערנאך וועט מען אויך זיך משתתף זיין אין די מגביות פון י'ט'כסלו, און אויך מיט דער השלמה, אויב מ'האט מאיזו סיבה שתהי"ז זיך ניט משתתף געווען אין די מגביות שלפני זה, און אויך גרייטן זיך צו די מגבית פון חנוכה.

¶42און דאס זאל אלץ צוהיילן, די ”גדולת צדקה שמקרבת את הגאולה”, ובפרט נאך אז מ'וועט פארבינדן דאס מיט א שירה וזמרה, דער ”שיבנה בית המקדש במהרה בימינו”, וואס שירה איז דאך פארבונדן מיט שמחה,

¶43וואס שמחה איז פורץ גדר וועט זיין נאך הייליקער און נאכמערער און נאך שנערער דער ”יעלה הפורץ לפנינו”, ”מצמך גאולה לגאולה”, די גאולה פון י'ט' כסלו, די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו.

¶44לחיים.