Text

¶1דעס ארי׳ האט ביין רעסטארד ביי דזשעם.

¶2ס׳גיט זיך אריבער פון עשירי בחודש אין אחד עשר בחודש, וואס דער חודש איז דאך אויך דער חודש האחד עשר, וואס בכלל דער ענין פון אחד עשר איז בפשטות איז דאס פארבונדן ווי אלע ענינים פון הלכה, לאחת כמה וכמה ענינים וואס זיינען דערמיט אויך אן ענין פון תפילה יומות, איז דאס פארבונדן מיט דער עולם שנברא בעשרה מאמרות, וואס דערפון איז פארשטאנדיק, אז בשעת מ'זאגט אחד עשר איז דאס העכער פון מדידה והגבלה פון עולם, צוזאמען דערמיט איז דאס אבער א מאמר אדער א עטיו, במילא איז דאס ווידעו למעלה און מדידה והגבלה, קומט דערנאך אראפ אין מדידה והגבלה. וואס דאס איז, כאמור, דעם טאג וואס ער איז אליין עשירי, בשעת ס'קומט נאך אבער די מוצאה פון דעם טאג, איז ווי מ'געפינט זיך איצטער, האט מען דאך שוין געדאוונט תפילת מעריב, וואס דאס איז דאך אויך צוזאמען דערמיט וואס דאס איז פארבונדן מיט הטרח לבואים ואוברים ויום הקודם, איז דאס אבער אויך והוא

¶3העיקר התפילה פון דעם יום הבא, תפילה ראשונה פון די ג'תפילות ביום, אדער ערבות און שחרות און נמחה, האט מען אויך די ביידע ענינים ביחד, כמדובר, אז דאס איז דער מוצאי פון איין טאג און די התחלה פון דעם צווייטן טאג האט דאס אין זיך פון ביידע ענינים. בשעת מ'זאגט יו דא אין איין ענין, איז וואס איז נוסף דער יו דא אין דעם צווייטן ענין? איז דאס גופא פארשטאנדיק, דאס איז דאך איין יו דא איז בחודש, דער צווייטער יו דא איז בימים, איז ניט א יום עשירי, נאר יום אחד עשר, איז דאס דער ענין וואס דאס איז פארבונדן מיט דער חילוק פון לבנה און שמש, וואס דאס איז דער חילוק פון יום ולילה, אז דאס איז דער חילוק פון משפיע ומקבל, וואס יעדער איד דארף דאך זיין א משפיע בכל העולמות כולם, אני לא נבראתי אלא בשבילי לשמש את קוני וביחד עם זה זאגט מען, אז דאס איז בשבילי נברא העולם, און ער איז משפיע און האלט אויף די גאנצע וועלט דורך זיין השפעה,

¶4און דאס איז פארבונדן דערמיט וואס ״אני וראתי לשמש את קוני״, ער איז אן ענין פון יו״ד אלץ, לקבי הקב״ה, וואס ער איז דאך במיוחד פארבונדן מיט עשר ספירות, און קומט אראפ בהתגלות. והקב״ה אליין איז אבער אויך דא, ווי התגלות שטייט למעלה ממדינזע והגבלה, וואס דאס איז ווי דער לשון הכתוב אחד עשר יום מחורב און ווי מ'טייטשט אין דערויף אפ, אז חורב דאך געווען דער ענין פון מתן-תורה, וואס דער ענין פון מתן-תורה איז געווען די מדידה פון הגבלה און פון עשרת הדברות, און דא איז געווען אחד עשר יום דערפאר וואס דאס איז געווען מחורב, אז דאס איז געג נגען נאך העכער נאך ווי חורב, וואס דאס איז געווען די עשרה, און ס'איז אויך פארבונדן מיטן ענין פון הר סור, כמדובר כמה פעמים, אז לעתיד-לבוא וועט אויך זיין די אתהפכא חשוכא לנהורא ומרירו למיתקו, וואס דאס איז דער ענין פון ״סוער למעליותא״, על דרך פון י״ג תיקוני דקנו, וואס דאס איז דאך אי ״סוער״ ווי מ׳לאזטן שערות, און אויך נקרא סוער, על שם וואס ער איז געווען מלא שערות, וכמדובר כמה פעמים איז דאך אויך אבער דא דער יעקב העשיו האמורים בפרשה, ווי די אלע ענינים שטייען אין קדושה.

¶5און דאס איז אויך יש לקשר זה מיט פרשת השבוע, וואס דאס איז די פרשה פון פרשה שירה, וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט דעם ענין פון בשלח פרעה את העם וואס דער רמז בזה איז דאך, אז פרעה איז מורעות פריער כל מהורין איז שיקט ער ארויס און איז מסייע, על דרך ווי מ'טייטשט אפ אז בשלח פרעה בפשטות איז דער אויבערשטער איז דאך מסייע אין דערויף, אז דער עם זאל ארויס פון מיצרים וגבולים און כן אל ארץ טובה ורחבה, ארץ אשר עיני הוי'אלקיך במראשית השנה ועד אחרית שנה, און דאס זאל אויך זיין די גשמי מערניט ווי לברכה, ואדרבא ועיקר לברכה, און דאס זאל אבער אויך זיין למעלה מכל מדידה והגבלה, און אויך די ארץ זאל זיין בתכלית השלימות, אבער אפילו ניט טאר אין חוץ השערה שבו, כמדובר כמה פעמים,

¶6וואס רחמנא ליצלן איז דאך דא אזעלכע ענינים, אזא מין מצב און אזעלכע פרטים וואס מ'דארף דאס אויך באווארענען, איז זאל דאס בטל ווערן כאפרי דערהא, על דרך ווי ס'ווערט בטל כל ענין פארבונדן מיט יצר הרע, וואס דאס איז חמץ, ס'זאל זיין ניט נאר דער ביאור חמץ, נאר אויך דער ביטול חמץ, וואס דאס האט אויך דעם ענין פון למעליותא, אז ער ווערט בטל צו מצו ווערט בטל צו ענין הקדושה, וואס אט דעמאלט האט מען אויך די מעלה האמורה לעיל פון אחד עשר יום, און דאס ווערט אויך די הקדמה ממש צו ארץ טובה ורחבה, ארץ נחלה מים אשר למטר השמים תשטער מים, וכמדובר כמה פעמים בארוכה אשר עיני הוי'אלקיך בה מראשית השנה ועד אחרית שנה און זי האלט זיך אויף למטר השמים תשטער מים, משא'כ מצרים איז דארט איז געווען ישקיסא ברגלך און פון יאור און פון מעילות הנהר שבארץ, משא״כ ארץ הקודש, וואס זי בלייבט בשלימותה, צוזאמען מיט שלימות התורה און שלימות הארץ, צוזאמען מיט שלימות עם ישראל, וואס דאס ווערט ניט נאר ווי דער לשון הכתוב ״חוט המשולש לא במהרה אין נתיק״, רעדט זי דאך דאס וועגן חוט המשולש בכלל,

¶7במילא איז דאך אויך דא א חוט המשולש וואס מ'קען אויף אים ניט זאגן לא ינתיק סתם, מ'קען אבער זאגן וויבאלד אז דאס איז א משולש אפילו אין לעומת זה, איז בשעת בא זיי ווערט חבור הצוי מאפריים, ווי דורך דעם חיבור פון אפריים איז געווארן דער ענין פון שלשה, במילא איז אבער סוף כל סוף ווערט דאס ינתיק וכמדובר כמה פעמים, משא'כן בשעת ס'איז דא די ביידע ענינים, אז ס'רעדט בדוגמא ווי דער בית-המקדש המשולש איז דער אויך דער בית-המקדש השלישי איז דער אויך דער בית-המקדש המשולש, ועוד והוא העיקר, ס'זאל זיין תיכף ומיד, ווי מ'גרייט זיך צו שבת פרסת שירה, וואס דארטן רעדט מען דאך אויך צו הוי'אמלך לעולם ועד, און מ'געפינט זיך דאך שוין יום החמישי, ולאחרי זה דער יום הששי, ולאחרי זה דער יום החמישי שלאחרי זה, דער יום השבת קודש, ס'זאל זיין תיכף ומיד הוי'ימלך לעולם וועד נאך אין היינטיקן טאג, ובפרט נאך אז מ'האלט נאך תפילת מעריב, און מ'איז אויך דערנאך מסיים, כרגיל מ'וועט מאכן יעדערן פאר א שליח אויף געבן אויף צדקה, וואס צדקה איז דאך מזרז את הגאולה

¶8איז נאך מערער ווי מ'האט גערעכנט ביז איצטער, און צוזאמען דערמיט ווערט אויך, אז אנשטאט זאל זיין שיר על לשון נקבה האט מען תיכף ומיד ממש א שיר חדש, וואס דאס איז דאך על דרך ווי מ'זאגט בחג הפסח, אין די הגדות פון חרג הפסח, אז נשא לפניו שיר חדש דוקא לשון זכר, און ווי תוספות טייטשט דאס אפ, וכמדובר כמה פעמים, אז דאס ווערט א א גאולה שאין אחרי'גלות, במילא ווערט דאס דעמולט תיכף ומיד נאך איצטער, ביינאכט ממש, ווערט גלייך ממש ממש דער ענין פון נאמר לפניו שיר חדש בארצנו הקדושה, בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו, און אין ארצנו הקדושה, אין ירושלים עיר הקודש ובהר הקודש ובבית השלישי ובית המקדש המשולש, ותיכף ומיד ממש נאך אין יום החמישי, על אחת כמה וכמה אין דעם יום הששי, וואס דעמאלט איז דאך דער פארבונדן ווערט דאך דאס גלייך פארבונדן מיט די ענינים פון ראש-השנה, וואס ס'איז געווען בראש-השנה, וואס דאס איז אויך דער פארבונד פון הוי'אינליך לא לבא מיט זכרונות מלכיות בשופרות, און ס'זאל זיין תיכף ומיד דער תקע בשופט

¶9גדול חירותינו״, ביז וואנעט אז מ׳האט מלכיות זכרונות ושופרות אפילו בשבת, וכמדובר כמה פעמים, מלכיות זכרונות ושופרות, וכולם תיכף ומיד ממש.