פסקה
פסקה rh-h2pw4ge7
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-nhk3qk3x
- order
- kV
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- פלפולי דאורייתא נאר גלייך בתחילת הלימוד לערנט שוין אויך, ביז ווי ס'איז דאך מנהג ישראל, אז בשעת מ'זאגט אן ענין בתורה צו בר-מצוה זאגט מען דאס אויך מיט א פלפול. ויתרם מזה, ס'איז דאך דא אזוינע ערטער וואס בשעת מ'מאכט נאך לפני זה א חגיגה פון יום הולדת וכיוצא בזה, פון א זון, איז מען זיך אויך משתדל ער זאל זאגן אן ענין אין תורה, און דעם ענין איז ווארפט מען און שטעלט מען אויך אריין אן ענין של פלפול. און וכמדובר כמה פעמים, אז דאס איז דאך פון די מנהגי ישראל וואס הלכו ונתפשטו ביתר וביותר, און נאכמער זיי זיינען זיך מתפשט אלץ מערער און מערער, וואס דאס גופא איז א הוכחה, אז דאס איז א מנהג טוב, ווי דער רמב'ן פסק'נט אפ, כמדובר כמה פעמים, אז וויבאלד אז דאס איז מנהגות, ווי דער לשון הרמב'ן איז דארטן, וואס הלכה ונתפשטו בתפוצות ישראל איז דאס גופא האט באקומט דאס א תוקף פון א מצות-עשה און א מצות לא-תעשה, כמדובר כמה פעמים, ובפרט נאך אז מ'האט דאך אין די אלע ענינים, ולא יוסף עמד, וואס דורנו זה,
- proofread
- 0