Paragraph
Paragraph rh-gqmvp4jr
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-s9mejcpp
- order
- 8G
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- תורה, וואס די שמחה בשמחת תורה איז דאך א שמחה וואס איז למעלה מכל מדידה והגבלה. וואס אזוי איז דאך דער ענין פון שמחת יום-טוב איז דאך פארבונדן מיט אן ענין פון א מדידה והגבלה, און ווי ס'שטייט דאך אין שוחן ערוך, אז מ'לעת-נטפעק שיקן שלוחים צו זען, אז אלע זאל זיין סתטעטשנא אז מ'זאל נזיין הוסר, ניט ארויס פון הגבלות. אבער פון דער זעגן ס'איז דאך דא אין דערויף גופא איז דא אמאל די שמחה וואס איז העכער פון הגבלה, על דרך דין פון שמחות פורים, און על דרך זה זאגט מען, אז לא היו ימים טובים לישראל כחמשה עשר וכי יום הכיפורים, וואס דאס איז כפורים, און על דרך זה חמשה עשר באב, וואס די שמחה חמשה עשר באב איז דאך פארבונדן מיט דעם ענין פון חמשה עשרה וואס דעמאלט איז קיימא סיהרא בשלמותא. וואס פון דעם איז פארשטאנדיק, אז על דרך זה איז אויך די ערשטע טאג סוכות איז דאס א משה עשה בתשרי, וואס דעמאלט איז אויך א שמחה אין א שמחה קיימא סיהרא בשלמותא. אין דערויף גופא קומט צו, אז דאס איז היינטיקע יאר, אז אויך אן ענין פון א יום השבת, ווי ביום השבת סאגט זיך וביום שמחתכם אלו השבתות וואס דאס שטייט בפירוש אין תורה שבכתב, און דאס איז פשוטו של מקרא, אז ותתם חתכם ניט יום-טוב, דאס איז... במועדיכם נאר וואס איז ביום שמחתכם דוקא אלו השבתות.
- proofread
- 0