פסקה
פסקה rh-gnjzrtgm
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-3668yg5w
- order
- R
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אצמות ומהות ווי ער קומט אראפ אין אן אופן אז ער ווערט דער מורה דרך פון יעדער אידן און פון אלע אידן, ואנשים והטף, נאך זייענדיק אין גלות און נחושך הגלות, און אין עיקבתא פון דעם גלות, און אין עיקבתא דמשיחא, אז שוין דעמאלט ווערט שוין יניך רואות אין חוש הראי וואס דורך דערויף ווערט דאך די התאחדות אמיתית, על דרך ווי לימוד התורה על ידי משיח צדקנו, איז דאך דאס אין אן אופן פון ראי'כמדובר ומבואר ומובן גם בפשטות. און אט דעמאלט ווערט אויך בגלוי ממש, אז ישראל איז אורייתא וקובה כולא חד נאך זייענדיק אין די לעצטע רגעים פון גלות. און דאס אלץ היילט נאך מערער צו, און ס'ברענגט אראפ נאכמערער שלימות אין ויחן שם ישראל נגד ההר, אז פונקט אזוי ווי זיי האבן אויפגע'פועל'ט די אלע ענינים אין הר, האט דער נגד ההר אויפגע'פועל'ט אין ישראל, אז וזיר חני'נגד ההר האט דאס אין זיי פועל געווען דער ואהבת לרעך כמוך ממש, ביז אחדות אמיתית, וואס דאס ווערט א כלי המתאים, ביז א כלי הבטל, צו דעם ענין וואס געפינט זיך אין דער כלי, וואס דאס איז, כמדובר, ווי עצמות ומבות איז דאך מסתמצן ויורג למטה, ביז וואנענט אז דארט ווערט דער מחב העצמי, כמדובר כמה פעמים, און דאס ווערט אויך גלייך בתוכן ומיד ממש, ולא עיקר, אפילו כהרף עין, ווי דער לשון פון דער סדרה צי תורת פון דעם אלטן רבי'ן, אז מ'זאל לעבן מיט דער צייט, מיט פרשת השבוע, און פרשת השבוע עצמם, מיט דעם חלק וואס געהערט צום טאג פון דער וואך, וואס דאס איז דאך די פרשה ראשונה פון פרשה פון דער סדרה, פון נשא את ראש, אז דער אויבערשטער הויבט אויף, אידן שטייען אין א מעמד ומצב אז דער מוח
- proofread
- 0