טקסט

¶1אין די טעג פון סוכות איז דאך חג הסוכות איז דאך שבעת ימים תעשה לך האט דאך זיבן טעג, דערנאך קומט נאך אויך אן אכטער טאג פון שמיני עצרת, וואס ס'איז טאקע א באזונדער יום-טוב און א באזונדער מאכן שהחיינו אבער צוזאמען דערמיט האט דאס אויך א שייכות און דאס מאכט נאך גרעסער די שמחה פון די טעג פון סוכות לפני זה, אבער אין די טעג פון סוכות פון די זיבן טעג געפינען מען זיך שוין אין דעם פערטן טאג פון ימי הסוכות, און אין דעם פערטן טאג שוין נאך מיטאג, נאך תפילת מנחה, האט מען דאך שוין דעם רעב דער גרעסערער טייל פון ימי הסוכות דורכגעגאנגען, און זיכער האט יעדערער פון אייך געטאן וואס ער האט געקענט, אויף זיין אליין מקיים זיין די מצוה פון ושמחת בחגך און אויך ווירקן אויף זיינע חברים, און מיידערעך אויף די חבר'טעס, און אזוי אויך אויף די עלטערן, אז יעדערער פון זיי זאל אויך מקיים זיין דעם ושמחת בחגך.

¶2און וויבאלד אז מ'האט שוין געזען, אז די תורה פון די זיבן טעג פון ושמחת פון חג הסוכה שבעת ימים האט ער זיך משתדל געווען, זיך געטאן וואס איר האט געקענט, אויף מקיים זיין די מצוה פון ושמחת בחגיך איז א זיכערע זאך, אז איר וועט אזוי אויך ממשיך זיין, און ניט נאר פארזעצן, נאר אלץ מערער ומערער, ובפרט נאך אז ס'קומט דאך אויך מארגן ביינאכט, האט מען דאך א שבת אין ימי הסוכות עצמם, און דערנאך אויך א גאנצן מתלת פון שבת, אויף וועלכן מ'זאגט אויך און סמכת אים, און טייטשט דאס אפ אז דאס מיינט אויך אדער דאס מיינט אים בימי השבתות, איז דערנאך פארשטאנדיק, אז דער טאג וואס קומט לאחרי זה, וואס ווערט אנגערופן בשמה הושענא רבה דארף דאס זיין רבה אפילו בערך און ביחת צו דעם ענין פון דער שמחה אין דעם טאג לפני זה, וואס דאס איז דער יום השבת,

¶3און נאך אין א גרעסערע מאס, הלוך והוציף, אין שמיני עצרת, ובפרט אין שמחת תורה וואס קומט נאך דערויף. בשעת מ'דערמאנט שמחת תורה האט דאס א ספעציעלע שייכות מיט דעם פערטן טאג פון ימי הסוכות, ווארום תורה דערציילט אונז, אז פונקט אזוי ווי בימי הסוכות איז דאך די מצוה, אז יעדער איד זאל זיך פירן ווי אן ארט, אז ניט ער בלייבט זיצן ביי זיך אין הויז, נאר ער גייט אריבער אין א נייעם ארט, וואס פון דארטן דארף ער זיין מיטן גאנצן שטורעם, ביז תשבו כעין תדורו, און אין דערויף גופא, פון די זיבן טעג, האט מען שוין דעם רעה, ווי דערמאנט פריער, וואס דאס איז דער פערטער טאג פון ימי הסוכות. און דאס האט א באזונדערע שייכות, ווי דערמאנט פריער מיט משה רבינו, וואס דאס איז דער אורח וואס מ'האט א ספעציעל אויף ימי הסוכות. וואס איינער פון די טעמים אויף דערויף פארוואס מ'האט אושפיזין דוקא אין די טעג פון סוכות, אזוי ווי די מצוה באשטייט דאך, אז יעדער איד זאל זיך פירן ווי אן אורח, אז ניט ער בלייבט אין זיין הויז,

¶4גייט אריבער אין א נייעם ארט, ווי פונקט ווי אן אורח, אזוי איז אויך האט מען דעמאלט צוגעשטעלט צו דעם ענין וואס ער מאכט פון זיך אן אורח, בא זוכן אים די אושפיזין וואס דאס איז געווען די גרעסטע צווישן אידן, אנהויבנדיק פון אברהם יצחק ויעקב און דער אושפיז פון דעם פערטן טאג, וואס דאס איז משה רבינו, און פון אים אויך די אושפיזין לאחרי זה, און בפרט נאך דער ענין פון משה, פון היינציקן אושפיז, וואס מ'האט פריער דערמאנט, אז משה קיבל תורה מסיני ומסרה און דאס איבערגעגעבן צו יעדער אידן און אלע אידן, איז צווישן אלע אורחים וואס יעדער איד באקומט אין ימי הסוכות זאלן זיך געפינען מיט אים צוזאמען אוחת אורחים אין זיין סוכה, פונקט ווי ער איז אן אורך אויך אריבערגעגאנגען אין זיין סוכה, פון זיין הויז, ובפרט אז דאס איז דער פערטער טאג פון סוכה, דער רב פון ימי הסוכות, ובפרט ובמיוחד אז דאס איז דער ענין פון משה'ן, וואס משה איז דאך דער וואס לערנט תורה מיט יעדער אידן און מיט אלע אידן, משה תראה חילה תראה

¶5תורה צוה לנו משה, מורשה קהלת יעקב, ווי דו האט פריער דערמאנט, און ווי דו האט געלערנט תורה, איז גייט דאך יעדערער פון אייך אפילו מיידעלעך, על אחת כמה וכמה עלטערער פון צווישן אייך און אינגעלעך, לערנען דאך תורת משה גלייך ווי מ'קומט נאך צו די יארן, וואס מ'קען פארשטיין וואס מ'לערנט, הויבט מען גלייך אן לערנען מיט משה מתורה צוה לנו משה מורשה קהלת יעקב. ובפרט נאך ווי דערמאנט אז מ'געפינט זיך אין דעם פערטן טאג, וואס דעמאלט איז דער ספעציעלער אורח וואס קומט צו יעדער אידן אין זיין סוכה, איז דער ספעציעלער אורח דער אושפיז איז דאס משה, און משה ברענגט מיט זיך אויך מיט די אלע איבעריקע אורחים וחשובים פון די אלע טעג פון סוכות, וואס דאס איז דאך ווי דערמאנט אברהם יצחק ויעקב משה, און דערנאך אויך משה ואהרן און יוסף ודוד,

¶6ווערט דאס דעמאלט אויך די אלע זיבן אושפיזין אין יעדער סוכה פון יעדער אידן, און בפרט נאך אז זיי דערזען אז דארט געפינען זיך אידישע קינדער איז אט דעמאלט ווערן די אושפיזין, און משה רבינו במיוחד צופרידן, וואס ער זעט, אז די תורה וואס ער האט באקומען אויף בארג סיני און דערנאך ומסרה האט דאס איבערגעגעבן יעדערן פון אונז און יעדערן פון אייך, אין אן אופן ומסרה, האט דאס איבערגעגעבן אינגאנצן, זעט משה רבינו, דער הויבט אושפיז פון היינטיקן טאג, ווי אזוי יעדערער פון אייך פרייט זיך מיט דער תורה, און לערנט תורה, און זעט אויך אז אלע זיינע חברים אדער דמינים מיידעלעך מיט די חבר'טער זיי זאלן אויך לערנען תורה, און לערנען תורה אין אזא אופן, אז דאס זאל ווערן מורשה קהלת יעקב, אז ס'זאל זיין ניכר, אז דורך אים ווערט באנייט אט דאס וואס גאנץ קהלת יעקב יעדער איד און אלע אידן בכל העולם כולו זאל דאס קומען אלס א ירושה, נאך איידער ער לערנט דאס, האט ער דאס שוין אויף זיין אייגענטום אויף זיין ירושה אויפן גאנצן יאר,

¶7ובפרט נאך אז ער הויבט אן און מוסיף בזה, אז אנהויבס מיט א הוספה, אז ער לערנט מיט נאכמער התמדה ושקידה, און מיט נאכמער לעבעדיקייט און שמחה תורה צוה לנו משה, און זאגט אויך אלע זיינע חברים און אויך זיינע עלטערן און זיידעס און באבעס, אז מ'זאל וויסן זיין, אז ער האט ערשט אפ געלערנט נאך א פסוק און נאך א מאמר, ווי די צוועלף פסוקים וואס איר האט פריער דערמאנט, פון תורה-שבכתב און תורה שבעל-פה, און דורך דערויף פארשטארקט ער, און באווייזט א לעבעדיקן ביישפיל, ווי אזוי דאס איז, מורשה קהילת יעקב אז דאס ווערט א ירושה פון זיין גאנצע משפחה, און פון אלע משפחות פון אידן וואס לעבן ארום אים, און פון אלע משפחות פון אידן וואס געפינען זיך אין דער גאנצער וועלט, וואס זיי ווערן אלע צוזאמען אנגערופן בשם קהילת יעקב איז דאס בא זיי טייער ווי א זאך וואס מ'באקומט בירושה, און דאס האט אין זיך אויך די דערמאנונג אויף די אבות און די אמהות, אנהויבנדיק פון אברהם יצחק ויעקב משה און די אלע אושפיזין, און אזוי אויך זורג אלע משפחות, ועוד והוא העיקר, אז דאס ווערט

¶8ער צוגרייטונג, אז תוכף ומיד זאל מען דאס ממשיך זיין אין קהילת יעקב, אז אלע אידן ווערן צוזאמענגעקליבן דורך דעם אויבערשטן אליין פון דער גאנצער וועלט, און צוזאמען מיט זיי קומט משה גואל ראשון וגואל אחרון ער נעמט איינטייל אין דער גאולה ארויסנעמען און גואל זיי אויסלייזן יעדער אידן און אלע אידן, איז ער דער גואל ראשון, על דרך ווי ער האט דאס געטאן בא יציאת מצרים, און ער וועט אויך זיין דער גואל אחרון צווישן די, צוזאמען מיט משיח צדקנו, וועט ער אויך זיין דער גואל אחרי וואס וועט נעמען איינטויל אין ארויסנעמען יעדערן פון אונז און יעדערן פון אייך און יעדערן פון דעם גאנצן אידישן פאלק, איבער דער גאנצער וועלט, וואס דעמאלט וועט זיין דער קהילת יעקב אלע וואס געהערן צו יעקב'ן און צו יעקב'ס קינדער, און שטאמען פון יעקב'ס קינדער, פון די שבטים, און זייערע קינדער און קינדס-קינדער, וועלן זיי שטייען אין אן אופן פון אן איין און איינציקע קהילה, וואס דערפאר איז דאך אויך דער לשון קהילת יעקב לשון יחיד, אז ס'וועט זיין אן איין און איינציקע קהילה, ניט ווי אין צד פון גלות איז דאך דא קהילות אין פארשיד

¶9מדינות, און חוץ לארץ איז מערער ממדינות, און אין מדינות ישראל אין ארץ-ישראל במיוחד, וועט דעמאלט זיין ניט קהלית יעקב, נאר קהלת יעקב. און אין דערויף באשטייט די אפענונג פון יעדערן פון אייך און פון יעדערן פון אונז, אז תוכף ומיד קומט די צייט, אז ס'ווערט אן איין און איינציקע קהילה, אין אן איין און איינציקע לאנד, אין ארץ ישראל, און אין ארץ ישראל בפרט אין ימי הסוכות, וואס דעמאלט האט מען דאך געדארפט יעדער איד עולה זיין אין בית-המקדש און ברענגען דארט קרבנות, און קרבנות שמחה, שלמי שמחה, און דערנאך אויך איז האבן די שמחה ער זאל אים דורכנעמען אינגאנצן, צוזאמען מיט אלע זיינע ברידער און שוועסטער און די עלטערן און זיידעס ובאבעס, און דורכנעמען זיי אלעמען צוזאמען, אז בשעת מ'טאנצט צוזאמען איז דאס אן איין און איינציקער טאנץ, און דער טאנץ איז פארבונדן מיט דעם מחול וואס עתיד הקב,"ה לעשות מחול לצדיקים ועמך כולם צדיקים אין דעם גרויסן טאנץ וואס דער אויבערשטער וועט שטיין באמצע, און אלע אידן וועלן טאנצן ארום דעם אויבערשטן, און דער אויבערשטער וועט טאנצן

¶10מיט זיי צוזאמען שטייענדיק באמצע, וואס דער עיקר, אבער תוקף ומיד ממש, וועט דאס זיין בפרט נאך אז מ'וועט מוסיף זיין אין גוטע באשלוסן בנוגע צו שמחת בית השואבה ובנוגע צו שמחת חג הסוכות, נאך אין צוגאב צו די אלע החלטות ומעשים טובים, די בורים טובים ומחשבה אבות טובות וואס מ'האט שוין געהאט אין די פיר טעג ביז איצטער, און פון דעם פערטן טאג אויך רובו ככולו, וואס אט דעמאלט ווערט דאס גלייך אפגעפסק'נט, אז דאס איז שוין ככולו האט מען שוין גלייך שמיני עצרת און שמחת תורה, און שמחת טובה ווי תורה חדשה מאיתי תצא, אז דער אויבערשטער אליין, צוזאמען וואס מ'טאנצט מיט זאמען מיטן אויבערשטן, איז אויך דער תורה חדשה מאיתי תצא דער אויבערשטער איז מגלה און גיט נאך ענינים אין תורה, ביז אין גאנצן נייע ענינים פון תורה, ווי דערמאנט מערערע מאל, און צוזאמען מיטן טאנץ מיטן אויבערשטן וואס מ'הויבט אים נאך אן אין חוץ לארץ, אין יעדער שמחת בית השואבה,

¶11ובפרט אין שמחת בית השואבה וואס מ'וועט מאכן אין דעם טאג וואס דער אושפיז איז משה, און צוזאמען מיט אים זיינען דא די אלע איבעריקע זעקס אושפיזין, ווי דערמאנט פריער, האט מען שוין דעם רב פון דער שמחה, איז דאך פארשטאנדיק, אז דאס ווערט פאררעכנט, און דער אויבערשטער איז נאך מוסיף אין דעם טאנץ נאך מערער אויבערשטנ'ס טאנצן, און טאנצן פון יעדערן פון אונז און אלעמען צוזאמען, און מ'מאכט נאך א פריילעכעדיקן שמחה, און א ניגון וואס איז פארבונדן מיט די גאולה העתידה והשלימה, ועוד והוא העיקר תיכף ומיד ממש, ובמיוחד דורך מצרף זיין דערצו אויך דער ענין פון צדקה, וואס צדקה האט דאך א באזונדער שכר, וואס זי ברענגט תוקף ומיד ממש, אז ישראל נגאלין און אין ישראל נגאלין אלא בצדקה ושבי'בצדקה ווערט דאס תוקף ומיד ממש, נאך פאר תפילת מערה פון יום חמישי פון חג הסוכות פון שנת היו תה'שנת נפלאות

¶12א-א-ל, כמדובר כמה פעמים, און דערנאך איז מען ממשיך הלוך ואוסיף ושמח ואור, בפרט נאך אז מ'וועט אויך מוסיף-זיין אין דעם ענין פון נגינה און אין דעם ענין פון שמחה און דעם ענין פון צדקה.

¶13Children, please give me your attention. I'll make it very brief, give me your attention. סוכות, טהל און אויף סוכות, איז דאס קוואס סעבן דעייז, and the eighth day איז די ים טוב ושמוני עצרת, און אז די דעות וועסוקות כל ביום, ווי increase the joy of דער הלידי. תודה איז די פארת דעי, און ווי ער האט קא נקלודעד מנחה. און די פארת דעי אפטער מנחה, If you figure it out, it means that most of the seven days have gone already, we've gone through more than half of the holiday, and since we've gone through the most of the holiday, so we've already spent a lot of the time and the great שמחה of the holiday, nevertheless, we also have to continue to increase this joy, and you know, tomorrow and night is going to בשבת, and אז שבת איז ן ערוי, and then the day after שבת איז going to בי הושענא רבה, און הושענא רבה מיינט the great day of הושענא, ואס דערפאר, whatever the joy was on די שבת, if די די אעפטער שבת איז גויין טוביהושענא רבה, ווען ווען די דריי האט פון געין קריאסט איון מארן די דעי בפאר, און ווען די דריי האט פון גוין קב שמוני הצרת, ווען די דריי האסט ווען קריאסט מאר, און דען אט דער דארף קריאסט אי ד שמחת תורה, און די דריי האסט ווען קריאסט איון מארן די שמחת תורה, as a special connection with this day, today being the פארסט day.

¶14You know, that during סוכות, one of the reasons that we live-אין-אין סוכה during סוכות איז, we go out of our house, and we feel ourselves, as if we are guests somewhere else. We can't live in our own houses, we have to go out into a סוכה, so as if somehow we are a guest by somebody else. This is part of the holiday-day of סוכות. And on סוכות, we also invite special guests into our homes. Those guests are called אושפיזין. זי זאל די ספעשיל געסטס, און די פארסט-דעי אויף סוכות, די ספעשיל געסט איז דאך קועת משה רבינו. סאו, דאס איז די קאנעקשן פון שמחת-תורה, בפרט שמחת-תורה איז די ווייטש ווי מען א ספעשיל ספעשעלי און מען א ספעשעל שמחה ותורה. ווי ווי אינווייט ווי די זאפפיזין אינטו איר הויבס? בקוז, because this remindsנדת, that during סוכות, we are all visitors, we are all sort of guests by someone else. So when we invite these guests into us, it helps us to remember this idea. And of course, who are the ושפיז, and who are the guests? אברהם יצחק, and יעקב, and משה, and אהרן, and יוסף, and דוד.

¶15וואס משה רבינו received the Torah from סיני, און ער געבט די תורה to כל די גודש פי פל. די תורה וואס דארף די תורה מיינען אז דער סינגל א יל איז די תורה, און ספעשטען אין די וואס דאס איז די דעי ווי משה רבינו קומט וואס איז א ווער געט, זא סערטענע אויף די תורה, ווי משה ער טענטשען אין די תורה וואס משה טעשעס זיי. מצות. So, this is something which we have to learn with others, boys have to learn with other boys, and so on, as girls of course study תורה too. And when we come together on this day, משה רבינו קומט אריבער סוכה, און ווי ברענגסט זיך אלו ער די געסט ווי אים, זיי אלול זיינען וויס וויס איז דאס און ווי ער זיי זי ן, און ענינט ווי בי ן העפי און סעלעברעטן די הנדאי הסוכות, אז ווי ער זאלעברייטן ווי טו רם, און we are also very happy that we carry די תורה! אין די ווי וועי ווי שאו ווי ווי די תורה וועל בי איר נהריטאנס! ווען א ווען א ציילד איז די ליגענט און געמסט מ אף פארט אין התמדה אין דער לערנענג, און דאס אינקארעדזשעט אדער, און די אנקארעדזשעס עס ועדער טשולדן, און די תשער עס לערנען מו ר,

¶16, and this show how this inheritance which משה רבינו גבט איז ווי ר'real פאר א, because we show how important it is to us, and how much effort we put into studying it, and then when this will become an inheritance for the children who learn, as well as for their families, as well as for the Jewish people all over the world. And then this makes משה רבינו very happy, because on this day he brings all the other guests into our סוכה, און איז very happy that he sees א סתירינג. And that will help to make the קהילת יעקב.

¶17וואס איז די קהילת יעקב? ווען די די געדער פון די גלות, און משה וויל רעדים אונז, וואס ינא משה רבינו וואס די פירסט פארסן וואס לעדט די דרות ארף גלות פון מצרים, און ער וויל אלס א בי די ואן ווי, וטוגעדער ווי מ יח, וויל רעדים אונז פון דער פיינל גלות. ואס, and when he will bring us all together, and the Jews will be gathered together, when it will be a true קהילת יעקב. Because you know, that now the Jewish people have spread out all over the world, and there are many communities of Jews all over, but there are different communities, there isn't one Jewish community in the world, but there are many. But when משה רבינו ווי משיח, וועל געדער אל די גיוש פאי פל געדער, ווען מ'וויל בן וואן קאמיוטי, ווען ער וויל קהילת יעקב, נאך סעפ רייטע אין דיפערן פארטס און דער וו רלט און אין ארץ-ישראל און אין אנער פלעיסעס, ב ט ראדער אל תגעדער, איז אן קהילה, איז אן קאמיוטי. ווי הו פן ווי פרי זאגט זיך אז די ס'טיין שוועט קומפן ווי ספיר לי און ווי סווי,

¶18און וויל אל וויל אל קאן אין טו ארץ ישראל, עספעשעט דורך די הללערב סוכות, ווי נעמט דערנער סוכות וואס איז א טיין פון עלי'לרגל ווען ווי ווי צו מאכן פילגרעמעדש פון דער הלי לענד, און ווען ווי ווי צו ברענגען די קרבנה היתה, וואס בראר א סווי מיט גרייט גי יא, און ווי איז אי בל צאלעברייט, together with our families, און ווי דענצט together, און ווי רי גיין רי גייסט together. ער, און די ס וואס די רי דויסינג וואס מ'האט אין ענטשען טיינס. און סווי תלבי'אלסו ווען משיח וועט ברענגען א באקט ארץ ישראל ווי בלדו בית המקדש פון ווי עבל טו עגען, רעדזשוייסט אין סאטש ווי. און ווען, די גמרא סעז, אז אין דער פוטער ווי משיח קם'ס, גער איז גויין טו מייך א צירקל פון וועל די צדיקים, און גער אים סעלף איז גויין טו בי, אין דעם מיטל וועט צירקל, ה'איז גויין טו דענס! נאו ווי דענסט און דער שטריט, צי נאו ווי דענסט אין ספסת שואבה, ווי דענסט ביי אורס שעלבס, but when השיח איז גויין to camp, ה'איז גויין to be with אוס רייט ווען ווי רייט ווען דער אין דער צערקל, דענצענג ווי אוס, because עמך כולם צדיקיו, כל די דזשו ויש פיפל איז רייטשעס, און ה'וויל בי דענצינג ווי אלע ווי רייטשעס ודאלע וצדיקים.

¶19נאך אבער דערווילטער בצדות שבטות אין דערנאך פארן, אבער דערנאך פארא אזוי ווייסן קענען זאגן די בית-דעורים לגביתת התורה ובאזונגעבן צולקעד קענט. ווען משיח קמט השם, וויל רעוועל to וו ס די הידן פארטס פון די תורה וואס וו רעוועלט רעוועל'ענטער טיל נאו. ווי וויל סטארט דענצינג אין די גלות, און די דענצינג ווי ון משה רבינו איז א ווער ספעשעל געסט, ווי ער ברענגט ווי ווי עסלט זו ווי עסט, ווי ערשט זיין השם וויל עד טו דיסט זיין גי ווי דענצינג ווי האבן נ ו. And we have to increase this dancing starting here, and this will bring us to the dancing toגעדער פון משיח און קומען אויף משיח to ברענגענאס צו דער הלי-לענד.

¶20We have to add א ספעשעל joy און א ספעשעל song אויף רעדעמש ן, און אזוי ווי גיין צו ער צדקה, together with that. וואס דער צדקה אזא ספידס אפ די רעדעמש ן, עס וויל קיין ווי רי סו ן, באר די פינקער סוכות, און דאס איז די יער די יער אויף מירקלס אין ארויסן, מירקלס אין אייט און אעו רייטן! און ווי האבן די מוזיק, און ווי האבן די גי און ווי האבן די צדקה, אז דאס איז גוי ן ב רענג דער קומענג פון משיח ווערע ספירילי, טרולי נאו!