פסקה
פסקה rh-gm55ysdq
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-de8xhafa
- order
- X
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- א קיין אנדערער וואס קען אנפירן דערמיט, פארלאזט ער זיך ניט, און ווי כרידוע איז דער פסק דין בכייתי בעולה, אז בשעת השליח ציבור ואמצע איז שוין דא דער ציבור, און ס'איז שוין דא די התחלה אין דעם ענין, און ער דארף ממשיך זיין און זען אז ס'זאל ניט זיין קיין הפסק איז אט דעמאלט על ית רב, און מ'דארף ניט ווארטן און מ'זאל זיך ביי אים בעטן, און טענה'ן אז ס'איז ניט קיין כבוד אז ער זאל זיך אנשלאגן בתורתו ובידיותו וכו'וכו'בזה, וויבאלד אז דאס רענט זיך וועגן א המשך פון אן ענין וואס האט זיך שוין אנגעהויבן, און ס'גייט שוין אן, און ס'גייט שוין אן דעם פינפטן טאג, וואס די חמשה באווייזט זיך אויך אויף ענין השלימות, כמוזכר לעיל איז אט דעמאלט איז זל יתערב אדרבא, ער דא� זען גלייך צוגיין דערצו און זען אז ס'זאל זיין א הפשר, אז זיכער איז דאך שוין געווען די שמחת בית השואבה בכל המקומות, ובפרט במקום זה ובמקומות הסמוכים, כולל אויך אין די מקומות הסמוכים צו וועלכע מ'דארף פארן, געפינט מען זיך אין א זמן וואס דעמאלט איז נשיא מותרת, במילא אז ס'רעדט זיך וועגן א נשיא
- proofread
- 0