Paragraph
Paragraph rh-gfhs7qx8
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-wnt24psv
- order
- Pe
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- כמדובר כמה פעמים, ווי דער מיטעלער רבי איז דאס מדגיש בכמה מקומות, ביז אין ספרו המדובר ומיוחד וכו'איז די הוראה פרטית פארשטאנדיק אויך פאר א פשוט מישראל, וואס בשעת ער פרעגט וואס איז דאס דער חושן און דער עופן בפשטות, דערציילט מען אים, און אז דאס איז פשוטו של מקרא, אז דער חושן געווען על לבו, און דער עופד איז געווען, ווי באשריבן דער גאנצער סדר פון אים, איז גאר געווען מאחוריו און דארטן גופא איז דאס ניט געווען אין חלק העליון של הגוף, נאר ס'איז געווען דוקא מאחוריו אין חלק התחתון פון הגוף. וואס דאס איז דאך מוחד די פנימיות און די חיצוניות פון א אידן, ביז אין אן אופן ווי דער פסוק איז מדגיש, און דאס איז די מצוה המיוחדה איינע פון תרי'-י'ג'מצוות אויף וועלכע מ'זאגט וזכרתם את כל מצוותי איז אויך אין ענין המצוות לא יזך החושן מעל האופד, ווי דערמאנט אין דעם שיעור פון היינציקן טאג, וואס דאס איז דאך לישר הלבבות ולתקן הדיעות, וואס דאס איז דאך ענינם פון אלע הלכות, בפרט נאך פון מצוות התורה כלליות, ווי דער ענין פון בגדי כהונה וואס זיי האט זיך אנגעטאן דער כהן על שלוחים ובשם, און פון כל בני ישראל, אפילו קטנים שבישראל, ווי דערמאנט פריער אפילו דער טף, איז וואס באווייזט און לערנט לא יזרח החושן מעל העופד אז מ'טאר ניט, ביז וואנענט אז דאס ווערט א ציווי אין תורה, אין דעם ענין פון רמ� מצוות לא תעשה, לא יזך החושטין על העיפי וואס אט דאס זעט מען בפשטות וואס דער לימוד בזה איז, אז דער חושטין וואס ער איז א לבו, און אין אן אופן פון תמיד, וואס דאס איז אין לב עצמו, אין תמידיות, פנימיות הלב,
- proofread
- 0