Text

¶1מ'האט דאך נעכטן גערעדט בארוכה וועגן זאת חנוכה, דער אכתי ליכטו בכמה ענינים פון דברי רבותינו נשיאינו, נאך פון פאר דערויף, איז דאך אבער דער נפקא מינה איז וואס היינט קומט ארויס, אז היינט איז דער מעשה, וואס המעשה הוא העיקר נעכטן איז געווען דער לימוד וועגן זאת חנוכה, און היינט איז די מעשה בפועל פון זאת חנוכה, ווי דאס איז, מלובש אין זמן ומקום, און אויך ווי מ'פירט זיך, אז דערנאך טיילט מען אויך חנוכה געלט אויך מלובש, ביז אין ממונן של אדם שמעמידו על רגליו. וואס איינע פון די ענינים בזה איז דאך, וואס דערמיט איז ער נאכמערער מוסיף אין ענינים של צדקה, וואס דאס איז מעמיד דער רגלים פון גאנצן סדר השתלשלות, וויבאלד אז דאס איז ספירת המלכות, במילא קומט אזוי אויך אראפ אין אדם אדמה לעליון בא יעדער אידן און בא אלע אידן האנשים והנשים והטף בנוגע צו זייער ממון, און בנוגע צו זייערע רגלים, ביז אויך צו כללות הענין פון די רגלים פון סדר השתלשלות, וואס דאס איז דאך דער סוף פון זמן הגלות און התחלה פון זמן הגאולה, אז תיכף ומיד, לעיכבם אפילו כהרף עין, האט מען דעם לעצטן רגע פון גלות, און גלייך נאך דערויף איז גאתה פרתה פעם שני דער ערשטער רגע פון גאולה, וואס דאס איז דאך כולל אין זיך כל עניני הגאולה, וויבאלד אז דאס איז א גאולה האמיתית והשלימה, און דערנאך איז מען הולך מחיל אל חיל ביז היהוי חנמי'ע עליון ולציון יאמר איש ואיש יולד בה. וואס דאס קומט נאך דעם ילכו מחיל אל חיל פון זמן הגלות בכלל, ובפרט פון דעם לעצטן רגע פון גלות, וואס ס'קומט גלייך נאך דערויף די ערשטע רגע פון גאולה האמיתית והשלימה, וואס איז כולל דעם גאנצן המשך לאחרי זה, וכמדובר כמה

¶2פעמים, איז לו המדרש הוא העיקר, הדיבור הוא העיקר, נאר המעשה הוא העיקר, אז פונקט אזוי ווי מ'האט די מעשה בפועל פון זאץ חנוכה פון תשמון ט איז כל איש כל אחד ואחת במקומה, אנשים ונשים וטף, און דאס איז אויך דער סך-הכל און דאס קומט לאחרי הלימוד על דבר זה, וואס איז געווען ביום השבת דמיני'מתברכין כולי יומי, בפרט נאך א שבת חנוכה, וכמדובר אויך ביום השבת וועגן דער צירוף פון ענינים פון חנוכה און שבת צוזאמען, וואס בהנוגע לפועל, און וואס ס'איז נוגע בעיקר איצטער איז, אז חנוכה איז על פתח ביתו מבחוץ, און אין חוץ טוט דאס אויף, אז קליא ריגלי דתלמודאי אז ס'ווערט בטל דער גאנצער ענין פון מרידה, און והיתה להוי'המלוכה, און מ'זעט דאס בגלוי אז כל העמים כולם שפה ברורה לעבדו כולם שכם אחד, במילא איז פארשטאנדיק, ובפרט אז דאס איז נאך אין א שנת העיבור און אין א שנה תמימה, און מיט די אלע ענינים, ווי גערעדט נעכטן בארוכה, האט מען דאס סיי ברוחניות און סיי בגשמיות און סיי בגשמיות און סיי ברוחניות, ובפרט אז דער ענין פון חנוכה איז דאך פארבונדן אויך מיט גשמיות הענינים, נוסף פון הוצחן המלחמה און אדרבא, אין וועל הניסים איז מען כאן מדגיש בעיקר די גשמיות הענינים, ווי אזוי ס'איז געווען דער מסרת מיט די אלע פרטים שבדבר, און אויסגערעכנט פינף תשועות, על דרך ווי זש חנוכה לייענט מען דאך אויך דעם ענין פון חמשה נשיאים, און דערנאך אויך דער סך הכל פון אלע נשיאים, וואס דאס איז כולל אלע פינף חסדים, וואס ס'איז כולל אלע חסדים און כולל אויך אלע ה'גבורות שנתפכו לחסדים האבן זיי נאך נאכמערער תוקף ביתר שאת וביתר עוז. און דאס איז די כל הענינים אלו, כמדובר, לכל לראש, ובעיקר, אז דער גלות איז דאך פארבונדן דער עיקר מיט גשמי,

¶3ווי ס'זעט זיך אן, און ערשט דערנאך איז מען מבחים בהנוגע צו רוחניות, בדוגמא ווי די סיבת הגרות איז געווען פארבונדן בגלוי, און ווי די גמרא איז דאס מגלה און דאס מדגיש, אז דאס איז פארבונדן מיט אן ענין פון א סעודה און א חילוק פון שתי', וכמוזכר אויך לעיל, ביום השבת, אפקי בקיצור, און ס'זאל זיין, וויבאלד אז מ'וועט אויך זיכער אויסנוצן דעם היינטיקן טאג, וויבאלד אז ס'איז אנגעצונדן אלע אכט ליכטלעך, אז מ'זאל נאך משלים זיין פון ביידע אפטייטשן אין השלמה, השלמת החסר, און השלמת אויך פון שלימות, ביז אין שלימות בתכלית השלימות, בפרט נאך אז דאס איז א שנה מלאה און א שנה תמימה, און ווי גערעדט אויך נעכטן בארוכה. ס'זאל זיך אנהויבן דער יום ראשון בשבוע, וואס אותו היום נאטל עשר עטרות, איז דאך דאס אויך איינע פון די עטרות יום ראשון, און דאס איז כולל ווי אין כתר בכלל כל הכתרים ביחד, און השתלשלים זה מזה, וכמדובר כמה פעמים, זאל דאס זיין א יום ראשון בשבוע בפשטות, ווי מ'האט דאס אויך געלייענט, און פארבונדן מיט שירו של יום, וואס דאס איז דאך בפשטות פארבונדן מיט פרשת השבוע, און דאס זאל אין זיך כולל זיין די אלע עשר כתרים, און כולל זיין און נמשך ווערן בכל השנה כולה, אז כל ימי החנוכה, ובפרט נאך ווי זיי זיינען דערנאך אלע נכלל אין זאת חנוכה, וואס מ'לייענט זיך דעם סך-הכל פון אלע צוועלף נשיאים, און די פינף נשיאים וואס זיינען כולל חמשה חסדים און חמשה גבורות ממותקות, מיט כל הענינים המוזכרים בגלוי ובפירוש ובפירוט. זאל דאס אראפ בפשטות למטה מעשרה טפחים אין גאולה האמיתית והשלימה, אז דאס ווערט א יום ראשון לגאולה, צוזאמען דערמיט אז ס'ווערט אויך דעמאלט דער יום ראשון צו די אתהפכא פון כל ענינים

¶4בלתי רצויים, כולל דער ענין הגלות, ווערט דאס נתהפך אין תוקף הטוב, וכמדובר כמה פעמים בארוכה. ובפרט נאך אז זיכער וועט מען, כאמור, מוסיף זיין נאך אין מבצע חנוכה, אויסנוצנדיק דעם סגולה טאג און יום טוב, וואס חנוכה בכלל ווערט אנגערופן יום טוב בפרט נאך זאת חנוכה, וואס דאס איז דאך כולל אלע י'בי'נשיאים בפרטיות ובגלוי, נוסף אויף די חמשה חסדים און חמשה גמורות ומהותקות במיוחד, כמוזכר לעיל, זאל דאס אויך לעיכבן אפילו כהרף עין, און ס'ווערט גלייך פארענדיקט דער גלות, און הויבט זיך גלייך אן, לעיכבן אפילו כהרף עין, הויבט זיך אן די גאולה האמיתית והשלימה, און מ'פראוועט גלייך, ווי מ'זאגט אין בעל הניסים, אז פינה את אוחלך ותהורו את מקדשך ובליקו נרות וחתנות קדשך אין בית המקדש השלישי, מיטנעמענדיק אויך כספה מזהבה, מיט אים אנהויבנדיק פון מעשינו ועבודתינו, ובמיוחד דאס וואס מ'וועט דאך אויפטאן אין דעם יום סגולה פון זית חנוכה פון שנה זו פון תשמיד את ידיך וואס דאס אליין איז שוין אויך א רכוש גדול, על אחת כמה וכמה אז מ'איז נאך מצרף די ימי חנוכה שלפני זה, וואס מ'דערמאנט זיי אויך, און מ'צינדט-אן די אכט ליכטלעך, וואס בפשטות איז דאך יעדערער פון זיי פארבונדן מיט א באזונדער טאג, וואס אויף דעם טאג, א פאך טעג, האט געסטייער דער פך השמן, און ס'איז געווארן אין אן אופן אז אינו בטלים לעולם אז ס'ווערט דערנאך נמשך פעולתו על אחת כמה וכמה די פעולה פון אור והשפעה, און כל ההשפעות, אויך השפעות גשמיות, כמדובר, בפרט נאך אז דער מנהג ישראל, בנוגע צו חנוכה געלט, איז דאך פארבונדן דוקא מיט גשמיות, נאר פון די גשמיות מאכט דערנאך יעדער איד און אלע אידן וואס מ'דארף דערפון מאכן, וכמדובר כמה פעמים,

¶5און דאס ווערט דערנאך נמשך, כמדובר והוא העיקר, אין דער חנוכה פון בית-המקדש השלישי, וואס דארט איז מנלה, האנשים והנשים והטף, אין אן אופן פון הקהל און סמך און תשמך, און אין אן אופן פון בנערינו ובזקנינו בבנינו ובבנותינו שטייט מנלה אין ארץ הקודש, און דארט עצמה אין ירושלים עיר הקודש, און דארט עצמה אין דעם בית-המקדש השלישי, און דארטן איז ליקון אורץ בחצרית קדשך וואס דאס האט מען דאך אויך דורך דערויף א קשר מיט די כל חלקי המקדש, על אחת כמה וכמה מיטן קודש הקדשים. ועוד והוא העיקר, אז דאס טוט זיך אפ בגשמיות ובפרטיות, ווי תיכף ומיד ממש, און אין אן אופן אז דאס נעמט ארום אלע אידן, אויך פון די אורות שעברו, און אויך פון דורות הבאים, ווערט דאך דאס דער אמת'ער קהל גדול ישובו הנה און אלע צוזאמען פראווען די חנוכה פון דעם בית-המקדש השלישי, צוזאמען מיט דער חנוכה פון די אלע בתי-כנשיאות און בתי מדרשות, וואס מ'נעמט מיט מיט זיך יעדערע ממקומו מחוץ לארץ, און אויך אין ארץ-ישראל עצמה, און מ'ברענגט זיי אלע ארויף אין דעם הר הקודש בירושלים, ועוד והוא העיקר, אז דאס טוט זיך אלץ אפ תיכף ומיד ממש, און די שליחות אויף צדקה וואס מ'וועט איצטער געבן, צוזאמען מיט די חנוכה געלט, זאל נאכמערער מוסיף זיין און מזרז זיין, ס'זאל אלץ זיין כפליים לתושי'ובטוב הנראה והנגלה, ו שמחת עולם על ראשם, למטה מעשרה טפחים, ובפרטיות ובגשמיות, ובפשטות תיכף ומיד ממש.