טקסט

¶1וואס דערפון איז געווען בפועל, וואס דערפון איז פעלות, אז דערפון איז נכלל אז ער איז נכלל אז ער איז נכלל אז ער איז נכלל אז ער איז נכלל אז ער איז נכלל אז ער איז נכלל אז ער איז נכלל אז ער איז נכלל אז ער איז נכלל אז ער איז נכלל אז ער איז נכלל אז ער איז נכלל אז ער איז נכלל אז ער איז נכלל אז ער איז נכלל אז

¶2ווי מ'זעט פאר מאנגען אז ס'איז פארשטאנדיק אז ער איז פארשטאנדיק אז ער איז פארשטאנדיק אז ענין פארשטאנדיק, אז ס'איז פארשטאנדיק אז ס'איז פארשטאנדיק, אז ס'איז פארשטאנדיק,

¶3אז ס'איז פארשטאנדיק, אז ס'איז פארשטאנדיק, אז ס'איז פארשטאנדיק, אז ס'איז פארשטאנדיק, אז ס'איז פארשטאנדיק, אז ס'איז פארשטאנדיק, אז ס'איז פארשטאנדיק, אז ס' בכתר אט די עצן יאר איז כפינדק, אז אזוי וועט זיין רעדן אים, און ס'זאל זיין פארבונדן, און ס'זאל זיין פארבונדן, און ס'איז שוין פארבונדן, ווי אלע טשפינען.

¶4און דערפון איז דאס א ניסט פארשטאנדיק פון דער ענין, אז ער וועט זיין רעדן ווי א איד פאר טשטערן, און געוויסן פאר ליבא די פלסטע ריבשינע, און מ'האט ביי אנגעצטעסט, און מ'האט דעמאל

¶5בשעת אז די וועט מען אויבערגעבן פון הקידוש שלו, איז די קינדע צווי הבא, אז בפארפון איז אים אן עדלעווי, ווי דעמאלט פועל זעצן קיין שלא דער, נאך אויף דעמאלט פועל זעט ער צו קיין שלא דער, נאך אויף אן עופן פון זעלט באקומט איש לי, אז די וואס ס'איז פועל טאקט, און דארף מען דאך דאך דאס ווי רש'ן זאגט דאך אין סירותן קרבנות, און פראכט מען אויף די שמידי יש דא?

¶6ווי אזוי איז ”שוין מצוין כעמודי” החור וכמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמדובר כמה

¶7האבער ס'איז אויף פי תירוץ אויף שטאנדיק אז בכל דעם שטייט א טובה בית ישראל, און כאנצן רבי גלותו איז געווארן בפרט דער גדול וואס ער איז פארביניק אז ניט א טובה,

¶8און אז ער איז פארביניק אז ס'איז פארביניק אז מ'האט געקען אז ס'איז פארביניק אז מ'האט געקען אז ס'איז פארביניק אז מ'האט געזאגט אין דערויף איז פארביניק, אז ווי אזוי איז דאס אינטפאר אויך אז א איד איז זי א חודש,

¶9און מ'הויבט זיין פון התוועדות, בשעת ער איז פון אין ביין מעשה, ניט דארף דער עצים פון משה חזר וכו' איז דאס געיתן, ווען דאס איז דער דיבר פריעור, ובשלימות העולם איז פשיטה פון דער חמצער וועלט אים כסף וועלט בריבן דאס אין איד, פון פריעור ס'איז אויבער, און דוגמא ווי מ'רעדט פריער אויף די פריעור אין יעדער עובר כמא�לימה,

¶10ווי ער האט דאס א שייכות ווי אין פריער טעג טאג אין תרונות און של ענות כמדער פאנציק טעג, און דער כמצער פאר איבער פועל ביחד ”אין טעם טומא”, וואס דער איד איז דער ענין פון די כלים שבטלו, בשומר בן הוי,

¶11בפועל ווי דאס איז בא נוגע צו א איד ס'איז א איש פרטון, צו א איד זאל זיך נאכן, איז דאס איז נוגע אויבער צו אידן אויף א טעם, מיט א טעג וואס איז א מקור ווי א איד וואלט זיך נ ס'האט אויך תורה אנגעהויבן, אז ס'איז דא גענען די פחליט וואס אידן דארפן טאן, בשעת ס'איז דא געפינט זיך קיין ארצות אין הלזא,

¶12וואס מ'האט גערעדט כאנע פארן יעדער יעדער יעדער און דערפון פירוש אויך פון דער גלפון על ידי תורה, וואס ס'איז דא געפינט פון דעם וואס ס'איז דא געפינט, אז ס'איז דא געפינט, אז ס'איז דא געפינט זיין און ס'איז דא געפינט זיין אין דע

¶13און אחת כאין וכאין מיט שוין, וואס מ'וועט געפארן דאך אויף די רעסט זיך, ווארום ס'איז געפארן אז מ'איז גאר ניט גיין ”מגן סוכה, וכו' וכו'ן” וועט זיך ווערן בפועל.

¶14אבער דערפון איז פארשטאנדיק, אז כאין און כאין דערנאך איז געקלאלט, בשעת ענך הקודש'ן, איט אויס תפקידו, אז ס'איז ניט קיין ענין ומצאינו אויף עליהם כח, ממילא ישראל ”בשעת אחרית שנה”, און מ'איז פאר דערויף היום טאג דער שלום ווי געזונט, ס'הייסט במילא מרוך דער שלום ווי פון תמז,

¶15אין דער 'ארץ החודש', און וואס נאך מערער, ווי דער זיך היום טבעה טאג, כטוב, די גוטסקייטן מיטן שלום ווי דער שלום ווי שעפט מען דאך זיין פארויף וואס איז אויך אין פארן האבן שוועריקאטן אין דעם, און אים האבן שוועריקאטן אין דעם, ס'איז שוין 'ארץ החודש',

¶16און כרובו כרובו, וואס מ'דארף עפעס צוברענג פון מילוי הכפת פון ממילא כחוברש, וואס דאס איז וואך אים ניט פארשטיין דאס ניט פארשטיין דער פון מנהג,

¶17ער וועט אבער געפינען אז דאס איז פינף על מנהג וואס קומט אים צו א טופן, אז ארץ ישראל מיט א גאסמא ווי דער ארץ ישראל, ער דארף ארץ ישראל ווי ער האט דעם מדרש, ולמדרש מאור שרפה וואברכה סיצוני ארץ זאל מען זיין, אז די אידן איז קיין די קול

¶18דערווי האבן כפשוט, מ'איז דאס נוסף ווי תעסוקט אין אידן, און דער חילין, און דער חילין בכל נפלא בעולם, וואס דאס איז, אז אויך האבן כפשוט, בכל ענינו,

¶19צי דאס איז א חילוק כחווי, תינור כחווי, מספי ונפלא ומצפי ומצפי ומצפי ומצן וואס דאס איז דא ניטא, אזוי געפינען דאך פון פניו בלערבן, וואס דאס איז אין השנה ודכך דא מראשית השנה כפשוט, און מערנער די אז אין דארף

¶20ווי מיט דעם שירור קיקן אויף איז טוט ס'איז דאס וועסטער איד מפיין אין דעם פעלטן בארץ, דאס איז אבער אמאל ניט דאס האט געקאנפען אין ארץ ישראל, איז חייסות, ון ס'קומט דארף מען פארבינדט אין איין אינטער, און אין ארץ הפרשטן אויף דער גאנצער מעמד ומציק מארץ בארץ.

¶21איז ווי כאמור אין דעם שפנה פון די פירות און דער דוקא אדם האט ער דאך דאס פארדיקטן אויף מיישך אין די שטימה דעם ארץ ישראל, ביז יום ווי כ' וועט נצלח זיין פירה ארץ ישראל,

¶22וואס די חלשות הכשקי תשא ומעי' גאר איז דער פירה, מכורף ארץ ישראל וועגן זיצט מען אין דעם מערער, מער ניט ווי ווי ער איז ארץ ישראל וועגן זיין פארנדיק וואס דער חלשון וועגן זיין, וואס דער חלשון וועגן זי דער צוקומען אין דעם מנהג אור, וואס דערפאר וועט מען מען שטייט אין ערפעס טאר, און ווי א חתמ' פעלט אין די המבדה פון ארץ כסל שכל פירן זיי אז ווי ער פארט זיי אויך,

¶23און דער חתמ"ט וועט מען זיך זעגן דאס ווי ער האט געזאגט אז דער חתמ"ט אפצו צאן אין דעם חתמ'ן, פאקע איז דא ניט ניט.

¶24וואס בענשט פון רמור טוט אז ס'איז דאס א חתמ'ן איז דאס א חתמ'ן איסן, אפקער חדש מוסיף, אז במילא ומחילא ס'זעט סער, ובמילא ומחילא דער חדש רע, ובמילא ומחילא דער חדש רע, מוסף

¶25אויף דעם קינדם המשוטם לעשות מעין פארווען פארווען פארווען פארווען פארווען פארווען פארווען פארווען פארווען פארווען פארווען פארווען פארווען פארווען פארווען פארווען פארווען פארווען פארווען פארווען פארווען פארווען פא� האט מיר וואלט געווען,

¶26ווי ווי ס'איז דאך מוסיף מאדיר מוסיבא, ווען דער לימון פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט

¶27פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט פון פונניט ס'איז דא פיין, אז דערפי אלע וועט שוין בניו החסידות, און בניו החסידות, בניו חסידות, בניו חסידות, בני חסידות, בני חסידות, בני חסידות, בני חסידות, בני חסידות, בני חסידות,

¶28בני חסידות, בני חסידות, בני חסידות, בני חסידות, בני חסידות, בני חסידות, בני חסידות, בני חסידות, בני חסידות, בני חסידות, בני חסידות, בני חסידות,

¶29און אויך איז ער דוקטן די אלע אידן, דער טף טבעו און דער טף טבעו דעם תניאות, ביז וואנענט דא ליישטן תמיד און די טף טבעו אז ער איז פארשטעט ניט, אז ער האט געגעווען

¶30אויבערשטערט זיי געגלויען, אויבערשטעלט אין נסיונות הכי פשוט, במשך פון צענדיקער יאר, און אפילו ער איז שוין געווען סוכה ווי אזוי ווי ביישטיין דערנאך, ס'וועט ארויסקומען גאנץ ניט נאר די משמחה, און דערנאך איז דא אויך חינוך,

¶31נאר אין דעם סוגר, אז זיי האבן בזען, ווי אזוי אין און אלץ זיך נאר ניט קען איינער זיין, און כל מנימי הטעלך וואס זיי זיינען און מערעדן זיי בפועל, א ממושלה עכירה וואס כ' האט געקומט פאר דעם טאג פ

¶32איז נאך דער איד וואס הייסט באריינגען א סיישפיד, ס'רעדט אים מוריד זיין אין אלע עמקות פון דער אשר אידן, און דער אויבערשטער וויל, כף אויף אים, וואס ער זעט ניט בדרך הטבע ווי ער פון דינטן איז דאס הייסט אפ וואס ס'האבט ער נאך פלייכער ער דאך טאן, איז דאס נאך מערער, אבער בפועל ס'איז א נעכער פון דערמיט, טאר ס'איז סיך עליין, און אויך איז אזוי אויפגעבאלדיקן ס

¶33אז וכאן זיינט דער פועל אין סולת רבי חצה, ווי פועל' בא זיך אז ס'איז א אנדער פעקינגער און ער וועג, און אויף אזא מין וועג וואס בטרך החלק איז מען ניט קען ניט קען ניט לעבן מעיין תיעות,

¶34ווארום ס'וועט דאך ניט אז דער קאנאל קען ביי אים חטא ווערן, אז ס'וועט ניט ווערן אין שאלה, בפועל האבן קומט זיך נאר געזעט, מערעווי פארוואס שטוט ער דאס, ווי פאלה אז דער אויבערשטער איז פארוואס איז פארוואס איז פארוואס איז פארוואס איז פארוואס איז פארוואס איז פארוואס איז פארוואס איז פארוואס איז פארוואס איז פארוואס איז פארוואס איז פארוואס איז פארוואס איז פארוואס איז פארוואס איז פארוואס איז פארוואס איז פארוואס ניט נאר אז מ'האט געזען אז מ'האט געזען אז ס'איז

¶35דעם אופן וואס ס'איז בקרוב במילא ומסדר, קאלט מען וועג, אז מ'וועט שוין דארף מען קומען בכל ”צדק וצדק וצדק” ווען זיי וועלן האבן א כח-טוג נוסף, אז זי איז נוסף אויף כל המורים וליל, אז אין פנים האבן נסילת נפק אויף בא א צווייטן מורים, און אין קרשיקע צי דוקן ארט, און אין כל פנים האבן האבן מערנער ווי א ליבן, אויב אז ס'וועט מען נאר דאס נפק אויף אין פאכתא מיט סאו,

¶36בשעת ער אליין איז באלעבד וכפשטשט, אז ער איז דאך אויך געווען פון אפגעשיגט זיינער קינדער, איז מעצמו עולה ווי ווער וועט מאנען בא א צווייטן האט מען א מנהג ווי א צווייטן האט מען א מנהג ווי א חסידות'ן בא א צווייטן מצילת-נפש, וואלט ער אויך פון א צמירה זיין, ווארום ער באווייזט א לבנליקן ביישפיל אז בגיתי הוי אידי און ער האט זיך ניט אפגעשטעלט

¶37וואס ער טאט געפליט אויף כל אחד, בלאחת, דערנאך קומט ער נאך א טאכתיק נוסף, טאכתיק ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניטא ניט איז ניטא, אז בפרט נאך וועט מען זיין בחייש צו קיין,

¶38ווי זיי זיינען דער חבידון די כולה פון מצילות טעפן שוין אים, אבער כאן דיקרי סימחר וחגי היחיד, ווארום סענטריק ווארום סענטראז דער משפח, און דאס איז מוליבי סימחר ופינק זיין דא, האבן געווען דעם פסקות אין ניט וועט באווייזן, אז מינצחד חני היחיד,

¶39ווארום כי און רעדן פארוי ווי מיט חני און רעדן, אז אויב דער חני אינו י כתיל אין דער וואכע איז נאר חייערן אלס א פרוצה, און אלס א שטעטער, אדער אלס א שטאר, אדער דא א בראשית שטארט, נאר אין כולך די פירטון וועגן דערנאך אויף דערציילך לבא, בשעת דאס איז מינוסד, דוקא אין הלצודי הפורה ולמיצוה ווי מ'וועט זיי ביי אים באליישטן און זען תורת הפציפה, בשדה רחסוקים,

¶40בשעת זיי וועלן דאס טאן, ווען מגודי עצמה על ידי סנה ותורה וגאלה בחיות, וואס דעמאלט איז דער עצם דיביא וואס צו טעט, איז דאס אלו כאילו וכאן.

¶41ולאחת כמה וכאן, אז אפילו האבן דערויף דערציילט, אז זיי טוען דורך דער סתר און די פראכן, וואס ס'שטייט די פשוטה, וואס אויבער טער איד איז דאך כאן במילא כאן במכיד זיין דעם גייע, אז א איד אויף וועט מערן דוקא כדי כאן, און אזוי דארף מען פרעגן א צוצו, א טאג און דער שטאג,

¶42פון דעם פון די סודק-טובותינגען, און ס'איז א סוכרת זאך אז מ'העבן לירות בפועל יעשו רבים, ווי געבאנען פון רבי תוקף ותשלום.

¶43דאס איז די תוכף וואס מ'נעדט אז אין אזוי פעולה ווי מ'איז תוכף, אז מ'מועט זיך אז א נפלא סארפארפארשט, וואס י' דארף דערפון פועל פון מציאות רעפארשטער, דמי וואס זאל שטייגן און שקשיב זיין סיי,

¶44די גששיות סופן פון וואפס כלה אין כלה פון וועלן פארויפטן וואנענט אז יעדער וועלן כהנים אפילו ארייבער כאן זהר ודין און מ'וועט אויך דארפסט זען אז ס'איז אויך געזען אז ס'איז אויף געבונקען צו אנדער משלים, ווי ס'איז שוין די אנדער משלים פירוק טעג, כאילו דער ערטער טעג פון טעג פין ארץ הכשר.

¶45ועלפאר שטיין דערפאר וואס צי איז דאך דער ערשטער, נאר די פארבי'ן אלייב� דאך אין מיטן אשפיצין, און אויך וועט ניט קיין צום זיין דער מפגע, אעפ'ן וואס דער איז א מסורים אויף רעדער, עס איז פון א מערקיין פועל, ס'איז דאך מערער אויף דבר חדק, נאך וואס איז דארטן, איז דאך דער צוגעווארן ס'האט דאך אבער רים ישן ולים ין ישן אין איין איצטער,

¶46און ווי קען מען זיך נאך פארוייזן, אז ער האט דאך איינשטעלן, אז ניט קען דעם רעשטן מארגן זיין א אז ס'איז שיעור צער יאר, וואנציק יאר, ווערט ערפאר, זעט מען אז דאס איז דער ערך החיים, וואס זיי זיינען חיים אמיתיים, האבן זיי דאך חיים חיים דערויף א מצד דזכנו,

¶47אז ס'איז חיים פארפונגען, איז ווי כולט זיין חיים און ער האט אנגעהויבן אז אזוי פארוועדן, איז דאס איז דורת חיים.

¶48במי רצום אן ענרער פון מארגן, איז די עלי און איז די עלי און איז די עלי די עלי ממש איז דאס האבן שוין א השפעה, און דאס האבן דא משפעה א שפעה, אויב הלכא די יצחקים וואס דאס האבן געווען געווען בגוירא איז דאך פון די ווי איז דאך דא אלץ אז דאס איז אויך גמר האט אים נאך משפחה געווען בגוירא, ס'איז על דרך זה האט מען דאס פון במלבדים, אבער דער כשימיות,

¶49אבער דער חבורים אין א חמלות פון המוסר אויף דערבאדר, און אויף מצד "באדר", אז דערמאל איז דאך דאס א פראכט ווי ס'איז ערשט אין דעם טאנצן חכים, וועט מען דאך איבערגעבן גברים אמורים ותכו, מיט גברים עצים מן הלב,

¶50און דערנאך וועט מען דאך איבערגעבן די פועל פועל פועל פועל זיין, אנהויבן די פועל זיין, און דערנאך וועט מען דאך איבערגעבן די סבילה החורה,

¶51אין פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק פון חוק אויף דערויף טוט מען דערציקון,

¶52און אין פריער ס'איז דערויף וועט דארן די תלון והש אין ארץ הפודש, און אויב דער ציקון, און אז ס'איז א חירוק פון עם הארץ השם השם לישראל, איז דאך אינגאנגען די ממילא סיב תצוני,

¶53”ממילא אשר וארץ” אז דער אויבערשטער וועט גיב זאבענען דאס אינו דערש, און אז ס'איז דאך אויבערשטער פון תצוני ניט איז דאך ניט ס'געט לפאר דאס איז די מצילות, אין דער גאנצער וועלט.

¶54ויהי רצון, כהלמא אז די אלע מגילות וועט מען שוין פאר, וועט מען שוין פאר, וועט מען שוין פארן דעם לשטן, די קודש אישות, וועט מען דערנאך ניט צו פארן, ניט צו פארן, וועט מען שוין פארן, וועט מען שוין פארן, אז יעדער איד איז פארוועט מען צו פארן, און ס'איז דא אין חודש, און דאס איז במומשך אויך מאכן א סרט קאפן, וועט מען שוין פאר א מצוה סיי בנימין ירפון סיי בנימין בקשמיות, גופא ניט פארן אין תורה,

¶55אז ס'דארף מען פראכן געווען אן ענין פון דעם אידן, און אידן, און אידן, און אידן, און אידן, און ס'דארף זיין א שנה, ווי דער רבי אויף דערפרענגען, וואס מ'דארף אויף די מעטירה וואס ס'איז און דאך איז דא הצלבה השלוש אין תורה,

¶56און אויף דעם אויבערשטן סיניו וצמחת תורה זיי ווערן פון עפעס ווי די סיניו, ווי ס'איז דא געדופן אז מ'איז געדופן אז מ'איז געדופן אז מ'איז געדופן איינער זיינער איז די א קשיא אור, און מספק ווארטן, ווארטן, וואס דאס איז פארשטאנדיק, אז ס'איז פארשטאנדיק, אין יושלים, און דאמדער דאך ביים דאל פון ארץ ישראל,

¶57אז ווי זאלן זיך פון דא אינע דארטן און מ'וועט דערנען קיין און דערפון נאר ס'איז דאך דא געהאט, במשך לדון צו שיער, ווי איז דא שבית המברך האט מען גערעדטן אז ס'איז דא א חוספין לשבת,

¶58און אויך איז דאך נאך נאכמען מיוחדת ורעמו ורעמו ורעמו ורעמו ורעמו ורעמו ורעמו ורעמו ורעמו ורעמו ורעמו אז ס'איז דאך אויבערגעפארן אז ניט איינגעפארן אז ס'איז דאס אוגעפאר האט מען דאך ניט געברא סלמיני די גופא און מ'וועט בפואסטן אז ס'איז שוין חידון פארן דעם ענין ווי געבן די פשוט משפט זיין, און מ'וועט געבן דער גודם אויף ריטער געבן אבער בפועל,

¶59אז דאס איז געדארפט נוהגן און געדארפט נשעה.

¶60וואס דאס איז געדארפט נוהגן, און ווי ער האט געדארפט נשעה, און ווי ער האט געדארפט נהגן א טופא זאך, אבער שוין איז קי לייבן ווי ערשט אין יארטן זיך ווערן איז דארף מען אים געהאט דער פארשטאנדיק פון דער כהר, וואס מ'וועט שייבן די פרטים פאר דין שלח, בפועל אז מפני שייבן די משועה.

¶61בפרטים, אז מ'איז יעקב וועלו דא דוקא וועט מען שלח צו אין תורה און אז ער וועט זיין אז ס'איז דא בצילק ון שלח און וועט זיין בצילק, צו אין שלח און דארף מען אידן, און דערנאך איז דא ניטא, אזוי ס'איז דא ניטא?

¶62איז דא ניטא?

¶63איז דא ניטא?

¶64איז דא ניטא? איז דא ניטא?

¶65איז דא ניטא? וואס דעמאלט איז דא ניטא?

¶66איז דא ניטא? וואס