Text

¶1שוין גערעדט במשך פון דעם יאר כמה פעמים, אז דאס איז א יאר וואס אידן האט ראשי תיבות געגעבן תהי שנת נפלאות אראנו על הסדר, וואס אט דעמאלט איז דאס דער דיוק אז דער אראנו קומט צום סוף, אז נאך דערויף ווי ס'איז דא דער ענין פון נפלאות איז קען דאך זיין אז אין בעל הנס מכיר בניסו במילא קען דאס אזוי אויך זיין בנוגע צו נפלאות, דאס איז דאך אויך א דא בדאי נס, נאר מערער פון נס, איז נוסף דער ראשי-תיבור, אז דאס איז אן ענין פון אראנו, במילא איז ניט שייך די גאנצע מציאות פון אין בעל הנס מכיר בנס וויבאלד אז דער אויבערשטער אליין איט זיך אפ און פארנעמט זיך אויף באווייזן אים, ביידע זאכן, איז ס'איז א זיכערע זאך אז מ'באווייזט א דבר אמיתי אט דאס וואס מ'באווייזט, אז די צווייטע זאך איז, אז מ'באווייזט דאס בתח וית השלימות, וויבאלד אז דער אראנו גייט אויפן אויבערשטן, און נאך מער, איז דאס גייט ניט ווי ס'שטייט, אז דער אויבערשטער ווערט אמאל דערמאנט אין א לשון פון נוכח, נאר אראנו ווי דער אויבערשטער ווערט דערמאנט

¶2אין אן אופן פון נסתר, דאס הייסט אז די דוקא פון אלקות, וואס זי איז נאך מערער, חדרך הרגיל איז אין אן אופן פון נסתר, און דעמאלט ווערט דאס ארנו, אז ווי דאס ווערט אין אן ארנו ענין יוצא מידי פשוטו אז דאס זעט מען בירי ומוחשית, על אחת כמה וכמה אויך ווי מ'האט דער לשון הכתוב איז דאך כימי צאתך מארץ מצרים אראנו נפלאות שטייט דאך פריער דער אראנו און דערנאך דער נפלאות במילא איז בארצתן האט מען דא נאך א צווייטן ענין, וויבאלד דאס איז דער לשון הפסוק, און אף על פי כן איז דאך פארבונדן ווי מ'דארף על פי דין, שלייבן דעם זמן אין שטרות, איז דעמאלט דארף מען דאך שרייבן אויף הסדר פריער די עשיריות, די נפלאות, און ערשט דערנאך דער ענין פון אחדות, משא נכן אין לשון דער פסוק איז האט מען דעם צווייטן ענין, האט מען ביידע ענינים צוזאמען, סיי דעם ענין פון א נפלאות אראנו און סיי דעם ענין פון אראנו נפלאות.

¶3קומט דערצו נאך צו, וואס כאמור, אין דער קביעות פון שנה זו, איז אויך בזמן פון ספירת העומר, איז ווי דערמאנט אין די פריערדיקע רייד, איז ווי ער זאגט אין מדרש, אז דעמאלט איז דאס תמימות שבע תמימות, אז שבעה שבועות איז דאס א שבוע תמימה א שבוע תמימה וואס הויבט זיך אן ספירת החסד, הויבט זיך אן דער חסד שבחסד בעיום, ראשון בשבוע, ביז מלכות שבחסד, על דרך זה, אין די ספירות שלאחרי זה, איז דערפון פארשטאנדיק אויך, אז די שלימות פון חג השבועות, וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט זמן מתן תורה, זמן מתן תורתנו, און וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט כל הענינים כולם, וואס תורה איז דאך פור יסתכל באורייתא וברא עלמא, על אחת כמה וכמה ווי דאס איז פארבונדן מיט אידן, ניט סתן עלמא, איז דאך על אחת כמה וכמה אז די אלע ענינים זיינען דא ביתר שאת וביתר עוז. קומט-צו נאך אן ענין במיוחד וואס איז אויך פארבונדן מיט די קביעות פון יום זה, וואס דאס איז, כאמור, דאס איז כ'ז'ימים בהאמר,

¶4אויך דער ענין בזה, אז דאס איז דריי מאל דריי דריי, דריי מאל דריי מאל דריי, וואס דאס איז דאך דער שילוש אין דעם ענין השלשה, כמדובר במשך השנה כמה פעמים, אז דריי תחילת השנה האט זיך אנגעהויבן גלייך מדריי, און דערנאך האט זיך דאס איבערגע'חזר'ט דריי מאל אזוי, און דערנאך קומט נאך צו דער דריי מאל דריי אין דעם זעלבן טאג, זעלבער נאכט וואס דאס וועט זיין כ'ז' די ספירה-איז אט דעמאלט האט מען דעם ענין ווי דאס איז דריי מאל דריי. דערנאך גייט מען גלייך אריבער פון כ'ז באמר גייט מען גלייך אריבער דערנאך אין כ'ח באמר, וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט כח,- איז דאך ווי יעדער ענין, על אחת כמה וכמה ספירת האמר, איז דאך דא נאכמער בהדגשה דער ענין המנין, וואס דאס איז דאך בפשטות די מצוה פון ספירת העומר דער ענין פון א מנין פון מצוה למימנו יומא און מצוה למימנו שבוע האט מען א כח אויך פון אט דעם ענין, גלייך דערפון גייט מען גלייך אריבער אין א טאג וואס ער איז ערב ראש חודש, האט ער דאך די אלע מעלות פון ערב ראש

¶5חודש, וואס וואנענט אז דאס ווערט דאך אויך אנגערופן בשם ערב יום-כיפור קטן אז דאס איז מעין אז ערב ראש חודש איז דאס א מעין פון יום הכיפורים, און דערנאך גלייך נאך דערויף האט מען טאג וואס ס'קומט וביום סמכתכן אלה השבתות וואס דאס איז גלייך דער שבת קומט גלייך נאך דעם כ'ח בעומר, און דערנאך קומט גלייך נאך דערויף איז דאך דאס מחר חודש האט מען גלייך אז פון דעם שבת גייט מען גלייך אריין אין חודש, אין א ראש חודש, און נאך מערער, און גלייך נאך דערויף איז אויך ניט סתם א טאג, נאר אויך א ראש חודש שולי, ואדרבא, בנוגע צום ענין החודש, איז גאר דער עיקר דער צווייטער טאג ראש חודש, און ווי ס'איז אנגענומען בא חסידים, איז דאך אויך דער טאג וואס לאחרי זה, איז דאך דאס תפארת שבתפארת דער ענין פון מלכתחילה אריבער האט מען גלייך דעם טאג לאחרי זה, וואס פון בהמשך לאחרי דעם טאג פון כ'ז לעיני, און דערנאך דער טאג פון כח בעיני, און דערנאך דער טאג פון דריי מאל דריי כ'ט לעיני, און דערנאך דער טאג פון שבת, און דער טאג פון ראש-חודש יום אחד,

¶6יש חודש יום שני, און גלייך נאך דערויף האט מען מלכתחילה אריבער, אז די אלע ענינים וואס זיינען געווען ביז דעמאלט, איז דאך קען דאך זיין אז דאס איז טאקע אריבער יעדער ענין פון די ענינים האמורים איז דאך דאס אריבער פון דעם דרך הרגיל אין הנהגה הרגילה, סיי דער ענין פון זאך בעומר און סיי דער ענין פון כח בעומר און סיי דער ענין פון כאפ טש, פון ערב פון שבת, און סיי דער ענין פון ראש-חודש, און סיי דער ענין פון יום השני פון ראש-חודש, און דערנאך גלייך האט מען די מיטה, איז דאס אלץ ענינים פון אריבער, קומט דערנאך א טאג וואס אידן האבן דאס א נאמען געגעבן, והולך ומתפשט אלץ מערער און מערער, אז ס'גייט די אלע ענינים פון דעם אריבער, הויבט מען גאר אן מלכתחילה אריבער, ביז וואנענטש ווי דער רבי מהרש האט זיך דאס מדריש געווען, ווי נשיא דורנו האט דאס דערציילט, און מיט דער הקדמה, אז די וועלט זאגט, אז ס'איז אין אופן כך וכך, און איך זאגט, זאגט דער רבי מהרש, אז מ'גייט מלכתחילה אריבער, וכמדובר כמה פעמים איז דאס אלץ פארבונדן אויך מיט ענין הצדקה, און אלץ פארבונדן מיט דעם ענין פון גאולה האמיתית והשלימה

¶7וואס במילא איז ווערט דאס די פני'ה הכי גדולה ווי קומט דאס אז ס'קלייבן זיך צוזאמען צען אידן צוזאמען, און ניט קוקנדיק אויף די אלע ענינים האט מען נאך ניט אראפגעבראכט משיח'ן, ס'איז דאך א דבר הבחי אינו מובן כלל וכלל, און דערנאך איז נאך קומען צוגיין און אויפטאן א סברא, ס'איז דא נאך א שאלה, און נאך אן ענין אויף פארברענגען, במילא וועט מען דאס נאכאמאל באש תרייבן, דערנאך וועט מען זיין מסמידים וועט מען דאס האלטן און געדענקען וואס איז פארשריבן געווארן, און דערביי בלייבט דאס, און רחמנא ליצלן ס'איז דאך רעכט, אז היינט ביינאך זאל נאך ניט קומען משיח, און ס'איז רעכט, אז ס'זאל אויך מארגן זאל נאך ניט קומען משיח, און איבערמארגן זאל מען ניט קומען משיח, און מ'שרייט טאקע און מ'הייסט, אז מ'זאל שרייבן על דמתו וכ הואו אויב מ'וואלט געשריען מיט אן אמת, און וואלט געמיינט מיט אן אמת, איז א זיכערע זאך, אז משיח וואלט שלאנג געקומען, צוזאמען מיט דער גאולה האמיתית והשלימה, וואס איך קען נאך טאן און אין דערויף ווייס איך ניט, ווארום אלץ האסט זיך געטאן ביז איצטער איז להבל ולריק, ס'איז גארנישט ניט ארויס דערפון, מ'איז געבליבן אין גלות, און וואס נאך מערער מ'איז געבליבן א

¶8אין דעם גלות פנימי, אויך בנוגע צו עבודת השם, וכמדובר כמה פעמים, במילא די איינציקע זאך וואס איך קען נאך טאן, איך גיב דאס איבער יעדערן פון אייף, און טוט אלץ וואס איר קענט, און זעט אראפברענגען משיח'ן תיכף ומיד ממש, אין אן אופן ווי ענינים טאקע פון אורות דפועל, אבער אין כלים דתיקון. און ויהי רצון, אז סבכל סבכל סבכל זאלן זיך געפינען צען אידן וואס וועלן זיך איינאקשענען און זאגן, אז זיי מוזן אויספירן בא דעם אויבערשטן איז אט דעמאלט איז דאס עם קשי ערבו ושלחת לעווננו ולחטותינו ולחלטנו איז א זיכערע זאך, אז דער אויבערשטער וועט אראפברענגען די גאולה האמיתית והשלימה תוקף ומיד ממש. און אויף ממעז ער וואס איך קען נאך טאן אין דעם אויף צו געבן-מאכן יעדערן פון אייך אויף א שליח אויף צדקה.

¶9ממש ומתוך שמחה וטוב לבב.