Paragraph
Paragraph rh-fsvxq0rv
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-cee8sx0d
- order
- gv
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- שבתים, און די אלע זאכן אין אן אופן אז ס'ווערט אלץ מערער און מערער, פונקט אזוי ווי דער גשמיות א לעבעדיקע זאך, באשטייט דאך די לעבעדיקייט אין דעם אז זי האלט אין איין וואקסן, און אז ס'זאל אלץ מערער צוקומען אין אלע זאכן פון לעבעדיקייט. והחי אתן אל לבו, אז וויבאלד אז דער אויבערשטער גיט לעבעדיקייט, דארף מען דאס גלייך אריינגעבן נאכמערער אין דער אייגענע הארץ, אז דאס זאל ווירקן אויף דעם גאנצן גוף, אויפן גאנצן לעבן, און זיכער ווירקן אויף די אלע צווישן וועלכן מ'געפינט זיך אלס א לעבעדיקער, קלארער ביישפיל. און וואס דאס קומט נאך אלץ צו נאך מערער נאך אין א פארשטארקטער און נאך מערער אין א יאר, וואס דער גאנצער יאר, ווי דערמאנט מערערע מאל, איז דאס א שנת הקהל, דער יאר וואס נאך שמיטה, און אויך א יאר וואס בשעת א איד שרייבט אין א בריוו דעם אידישן קאלינדאר, דעם דתם דעם אידישן דתם לויט דעם אידישן קאלינדאר, שרייבט ער, אז דאס איז דער ייר דער יאר וואס ער ווערט אנגערופן תסמח און תשמ חס, וואס דאס האט אויך דעם אפטייטש תסמח, וואס בא יעדער אידן איז דאך יעדער זאך פארבונדן מיט אידישקייט אויך אן אפלערנונג פארן גאנצן יאר, זיכער אזוי א זאך וואס דער גאנצער יאר ווערט אזוי אנגערופן, בדייט דער נאמען די צאל פון אט דעם יאר, אז דער אויבערשטער גיט ספעציעלע געלעגנהייטן און ספעציעלע ברכות, און מ'דארף נאר מאכן דערצו די פאסענדע כלי, אז ס'זאל זיין דער גאנצער יאר וואס ס'וועט זיין תסמח יעדערער וועט זיך פרייען פאר זיך אליין, און מיט דער אייגענער בני-בית, מיט די אייגענע פעמיליע, און וועט אויך זיין ווי דער צווייטער אפט
- proofread
- 0