פסקה
פסקה rh-fb82e3dg
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-2bg3dpnz
- order
- p
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- והעיקר, אז אין התועלת, אין כוונה און אין המטרה, זיי רעדן וועגן דעם צו א צווייטן, די כוונא בזה איז, אז איינער זאל רעדן צו יעדער צווייטן וועמען ער טרעפט האנשים אדער נשים והטף, און דערציילן זיי וועגן הקלו בכל השנים כולם, על אחת כמה וכמה אין א שנת הקהל, און קרוב לחג הסוכות, און דערנאך בחג הסוכות עצמו וכו,' און דערציילן בדברים היוצאים מן הלב, און גלייך מיט דער מסקנא שבדבר, אז דאס מיינט מען אים, והמעשה הוא העיקר, און דאס מיינט מען זיינע בני-בית, און דאס מיינט מען זיינע מושפעים. און אט דעמאלט האט מען די הבטחה, כאמור, יגעת וועט זיין נאך מערער ווי דערפון צערא אגרא לא נשתדלות וועט זיין אויך ומצאת אין אן אופן של מציאה. וכמוזכר לעיל, די אלע מציאות וועלן זיך צוזאמענלייגן צוזאמען, וועט דאס ווערן די איין גרויסע מציאה פון משיח צדקנו, און מ'וועט אלע צוזאמען געפינען די מציאות פון דוד מלכא משיחא בארץ הקודש ובירושלים עיר הקודש, ובבית המקדש השלישי, מקדש אדנ'כוננו ידיך, און דארטן פראווען אין שנת תסמך דער הקהל בפשטות, והמלך קורא לפניהם פרשיות בתורה, ומתוך שמחה גדולה, אף על פי וואס דעמאלט איז דאך אויך דא ווי דער עיקר גאר דער ענין ווי דער רמב'ם רעכנט אויס דעם ענין פון אומר ויראה וכיוצא בזה, איז דאך דאס ווי מ'זאגט אויף ראש-השנה, וגילוי בירדה, אז דעמאלט איז דא ווי מ'זאגט שאת תסוק, ווי די הפטורה די בשבת שלפני זה, נאר וואס דען? דאס בגלוי איז דא דער רעדה, און בתוכו איז רצוף דער ענין פון גילוי, און דערנאך קומט דאס גלייך ארויס בגלוי,
- proofread
- 0