פסקה
פסקה rh-f7m1nasb
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-tyjnnya8
- order
- aL
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- פון סיום חס ושלום, אז ס'ווערט נפסק, נאר סיום פון א באשטימטער אופן פון דער גוטסקייט, אין אזא אופן, אז איז מען דאס מסיים, אז דא זאל ווערן א שלף, א צוגרייטונג, צו אן עלי'מחיל אל חיל, אויף טאן נאך מערער אין די אלע גוטע זאכן, אנהויבנדיק פון אין טוב אלא תורה און די מצוות, דער חלק התורה פארבונדן מיט דעם זמן און דעם מקום, און בפרט נאך אז ס'איז צוגעקומען נאך יעדער זמן מתן תורה איז דאך הימים האלו נזכרים ונעשים איז דעם יאר צוגעקומען א תוספת-כח במיוחד אין דעם זמן פון מתן תורה, אז מ'האט אויפגענומען די תורה און דער אויבערשטער האט געגעבן די תורה ביתר שאת וביתר עוז, וביתר יכולת אויף אויפטאן נאך מערער און נאך מערער און נאך מערער, און די אלע ענינים מתוך שמחה וטוב לבב אויפטאן, עד כדי כך ווי דערמאנט פריער די אפלערנונג פון דעם חלק הסדרה פון שלישי ביז רביעי פון היינטיקער פרשה אויף אויפטאן אין בהעלותך את הנרות שתראש על האבת עולה מאלי'בא יעדער אידן מיט וועלכן מ'קומט אין בארירונג, אז די בארירונג זאל מען זיך ניט באגנוגענען מיט בארירן סתף, נאר פון דער בארירונג זאל ווערן א התאחדות, ביז כאיש אחד בלב אחד, און די התאחדות זאל פועל זיין, אז מ'זאל מיטנעמען פון זמן מתן תורתנו, פון די פריערדיקע יארן, ובפרט נאך ווי מ'האט אין דערויף משלים געווען, ווי דערמאנט פריער, אז ס'איז ניטא קיין פארפאלן, מען זיכער שוין משלים געווען אין די אלע זמן מתן תורתנו פון די יארים שלפני זה, ביז דעם ערשטן זמן מתן תורה, און וואס דאס אלץ ווי מ'זעט דאך אין אלע גוטע זאכן איז מצוה גוררת מצוה, בשעת מ'האט משלים געווען בכל ענינים שבעבר, איז גוררת מצוה גיט דאס כח, ביז אין אן אופן אז דאס איז גוררת דאס איז כביכול
- proofread
- 0