פסקה
פסקה rh-f66akf69
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-7r2nkzn0
- order
- r
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- מאיזו סיבה שתהי', ביז אז וואנענט אז ס'ווערן בטל כל הסיבות קומט תיכף ומיד אראפ אין א ריבוי אין זמן און אין מקום, און דער עיקר המעשה הוא העיקר אין מעשינו ועבודתינו פון האנשים והנשים והטף, און ס'ווערט גלייך דער צווייטער אפטייטש אין והי'עקב, וואס קומט גלייך, און גלייך מקיים דעם והי כן והי'אלו שן שמחה, און אין שמחה עצמה אין אן אופן פון כל המוסיף מסיפין לו אז ס'איז גאר ניט שייך קיין גרעסערע שמחה, בדוגמא ווי ס'איז ניט שייך קיין גרעסערע שמחה פון ימי הפורים, על דרך זה אויך אין דער שמחה פון להרהי ימים טובים לישראל כחמשה עשר באב, וואס אף על פי וואס דער פירוש הפשוט גייט דאס אויף די ג'רגלים, איז דאך אויך אבער דער א פירוש, ווי ס'איז אויך פארשטאנדיק, פון דעם סיום, אז בנות ישראל יוצאות וחולות בכרמים אן ענין פון ריקוד, איז דאס ניט געווען ניט בפסח און ניט בשבועות און ניט בסוכות, נאר דוקא געווען אין אט די צוויי טעג, ובעיקר איז גאר געווען בהתחלת פון די צוויי טעג, וואס דאס איז כולל אויך דעם צווייטן טאג, כמוזכר לעיל, דער ענין פון יוצאות וחולות בכרמים.
- proofread
- 0