פסקה
פסקה rh-ewzsyz3q
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-tyjnnya8
- order
- LN
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- און העיקר שבו, און אזוי ווערט דאס איבערגע'חזר'ט, והימים האלו נזכרים ונעשים, ביז און נאך מערער בהוספה משנה לשנה, ווארום מ'איז מעלה בקודש. און ס'קומט נאך צו אין דערויף, אז וויבאלד אז דאס רעדט זיך וועגן די וואס האבן מסיים געווען א שלב אין תורה, וויפי זי איז פארבונדן אויך מיט חינוך און מיט זייערע מדריכים ומדריכות וכו אז זיי זאלן אויך אזוי דאס איינטפלאנצן אין זייערע מחונכים אדער מחונכות וואס זיי האבן שוין, אדער אט די וואס זיי וועלן האבן בהמשך הזמן, זאלן זיי אויך שוין זיין צוגעגרייט אויף זיי אויך מחנך זיין אז זיי זאלן האבן די אלע הוראות בתכלית השלימות, ביז אין אן אופן אז זיי קענען ווערן, דער לשון הידוע, נרות להאיר ווי באוואוסט דער ווארט פון נשיא דורנו בזה, אז דאס איז די שליחות פון יעדער אידן און פון אלע אידן, עאכו כמה וכמה פון מחנכים ומחנכות און די וואס גרייטן זיך דערצו, אז זיי זאלן וויסן זיין, אין זייער תפקיד און זייער שליחות זיך אויף זיין א נר להאיר אויף מאכן אדער נאך ליכטיקער א נשמה פון נאך א אידן און פון נאך א אידן, אז דאס זאל דערגרייכן צו אלע אידן, און אזוי אויך אין וואס פאר אן אופן מאכן אים ליכטיק, אז ער זאל זיך ניט באגנוגענען מיט זיין ליכטיקייט פאר זיך און פאר זיך אין דער היים, אין זיין משפחה און זיינע בני-בית, נאר אויך אויפשטעלן פון יעדערן פון זיינע מושפעים ומושפעות, און פון יעדערן פון זיין משפחה, אז זיי זאלן
- proofread
- 0