Paragraph
Paragraph rh-erf5dhwz
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-mhdg64mt
- order
- V
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- האט דאס ניט אין זיין שטאט האפט ער א טעליפאן און קלינגט צו אן מובר לאב, און פרענגט זיך נאך וואו איז דא א פארה וואס זי האט געהערט אזא שליל, און די שליל איז נאך גאנץ, און צי קען מען אים ארויסשיקן, ער זאל קענען האבן א תפילין דוקא בתכלית ההידור, דעם וועלכן ער האט ערשט-שטאק געלייענט די שטורעם פון דעם תפילין אין קריאה פון ימים-ראשונים פון חג הפסח. ועד דרך זה, אז ער הויבט אן טענה'ן, ער וויל געבן צדקה? ער געפינט ניט קיין ארעמא. וואס דאס איז דאך אויך אן ענין שלא כתוב בתורה, תורה זאגט, אז ס'וועט אלע אמאל זיין אן אביון, ערשט לעתיד לבוא וועט מען ניט ווערן אויס אביון, ס'קומען קומען, הלוואי זאלן אזוינע מכות זיין אלץ מערער און מערער, אז ס'איז ניטא א מעמד ומצב אין א שטאט אדער אין א שכונה, אז ס'קומט פורים, און ער וויל מקיים-זיין, מתנות לאביונים דארף ער אוועקגיין ערגעץ וואו זוכן אן אביון, און דאס איז א מציאות על פי תורה, ווארום דער דין שטייט אין שולחן-ערוך. איז דאך דאס גופא איז פארשטאנדיק, אז על פי תורה, אז ס'איז דא אזא מציאות על פי תורה. און וואס איז די באווארעניש? אז פורים אליין איז זיך קיין ניט מקיים, במילא דארף ער זוכן א גבשל צדקה, און מיטן גבשל צדקה דארף ער אפרערנען און אפרעדן כך וכך, ער זאל דאס אפגעבן פון די געלט מיט אלע ענינים, כמבואר אין שולחנאה, משא נכן אז ער לעבט איצטער, האט ער ניט אפילו אז ס'איז דא אזא מעמד ומצב האט ער, כהאמור לעיל, אז ער נעמט דעם טעליפאן, הויבט אן קלינגען איבער דער וועלט, און זוכן אן ארומאן, און בשעת ער געפינט אים, אט דעמאלט גיט ער אים גלייך איבער, אויף דעם טעליפאן, די אלע ענינים, יפו כח וכו,' אז ער באקומט די געלט בשעת מעשה. וואס איז על כל פנים ברגע כמיבד. במילא ווערט דאך אט די שאלה, און די שאלה, כאמור, בפרט נאך אין זמן האחרון, האט מען זיך געדארפט ריכטן, אז בשעת מ'וועט מוסיף-זיין, נאכאמאל שרייען וועגן אדמתי וועט זיך געפינען אימעצער, וואס ער האלט אלעמאל פון די שיטה פון נפחי
- proofread
- 0