Paragraph
Paragraph rh-e78gqzcm
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-647e4mm4
- order
- 7k
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וכמפורסם דער מאמר ופתגם ונתינת כח פון נשיא דורנו, וואס ער האט איבערגעגעבן אויך בשם אביו, וואס איז געווען זיין אין על המקום, צוזאמען מיט זייענדיק א בן יחיד, אז וויבאלד אז ס'איז דא דוחה יהי רצון ער זאל אינגאנצן נדחה ווערן, וכמדובר אויך בשבת, איז דאך אויך פארבונדן דאס מיט דעם מאמר הנשיא ר'יהודה הנשיא, וואס האט אויך על דרך זה געזאגט, ווי די גמרא ברענגט דאס אראפ, אז וויבאלד אז נדחה איז ביי אים געווען א קא-סלקא-דעתך און מ'זאל דאס אינגאנצן דוחה זיין, וואס דאס איז דאך אויך פארבונדן ווי אלע ענינים אין תורה, און ווי דער רמב זאגט, אז אפילו הלכות שבתורה איז דאס אן ענין פון לא יישר הלבבות, אז די אלע ענינים ופרטים, וואס זיי זיינען דאך יעדער פון זיי א גאנצער כלל זיינען זיי לישר הלבבות, אז דורך דערויף וואס יעדער עיר אנשים ונשים וטף, מצד חינוך ובמהבית שכר למבייהם, אבער ס'איז אויך מיט א גאנצן שטורעם פון קול תינוקות של בית רבן, זיי זיינען מחליט בא זיך און הויבן אן טאן אין דעם במעשה בפועל, ומעשה הוא העיקר, אויף צו דוחה זיין כל הענינים וואס זיי זיינען געווען א סיבה, אז ס'זאל דערנאך קומען במשך הזמן דער ענין פון די צומות, כולל אויך דעם פון צום הרביעי, וועגן וועלכן ס'רעדט זיך איצטער, און דוחה זיין דאס אין אזא אופן אז ס'זאל ניט בלייבן קיין רושם כלל וכלל, ואדרבא, ס'זאל זיין דער ענין בזה, אז דאס איז נפחה כזכיות, און נאך מערער, ניט א כ'ה דמיון, נאר זכיות ממש, זכיות פון א בעל תשובה, וואס דאס איז דאך דער ענין פון א תענית, ווי דער רמב עם זאגט בנוגע צו תענית, אז דאס איז מדרכי התשובה היא הוא זאל נאך אינגאנצן דוחה זיין ביז וואנענט אז דאס וועט בטל ווערן, און פונק ווי בא די ד'צומות איז דאך ניט מספיק אז דאס זאל בטל ווערן,
- proofread
- 0