טקסט

¶1חיים וברוך. ס'רעדט זיך אין חסידות, אז חוצה הויבט זיך אן גלייך נאך בתי גוואי אזוי ווי בתי גוואי איז דאס חכמה ו”בינה, מוחן שבראש” איז וואס נידעריקער פון מוחן שבראש איז דאס שוין אלץ חוצה וואס אזוי איז דאך אויך על פי שקירה, איז דער מעלת ”האדם באשר הוא” אדם איז דאס וואס ער איז א בעל שכל,

¶2במילא איז הרגש שבלב, על אחת כמה וכמה כח המעשה איז דאס דער חוצה ביי אים.

¶3פונדעסטוועגן, בשעת ס'רעדט זיך דער משל אין ראש המחלב מיינט מען ניט, אז דער בן מלך איז זיך עוסק ברגש שבלב און איז דערמיט יוצא פון חוצה דאס מיינט מען טאקע אז ער פארט אוועק אין א מדינה רחוקה,

¶4און ביז וואנענט ווי ער זאגט א מדינה רחוקה וואס אין יודעים מגדולת המלך אז אמת טאקע אט די וואס פארן אוועק אין נוהג איז דאס אויך חוצה, און מאנטריאלע איז דאך ווייטער נאך מיט אזויפיל קילאמעטער,

¶5איז דאס אויך חוצה, אבער תכלית הכבנה איז איז אהינצו ווי מ'פארט וואס ס'איז נאך רחוק, ביז אינג יודים מגדולת המלך, און דארטן פירט מען אויס און מ'ברעגט דורך א וועג, דארף מען דערנאך אהינצו אראפברענגען די מעיינות במילואם ובשלומותם, מיט כמה וכמה מענש.

¶6וואס דערפאר איז דאך אט דאס וואס מ'האט אלע ממ�רף געווען הייסט דאס ניט אז זיי זיינען אין אלע בשוה, אין א מנין איז דאך דא אין א ציבור איז דאך דא מכל הסוגים, איז אבער אט די וואס פארמען א חוצה וואס וועלט זאגט אז ס'איז חוצה אפילו וועלט פילט.

¶7אז דאס איז חוצה איז אט דאס מיינט מען אין דער המשך פון בכל מקום שמבהרים הענינים אז פון דארטן קען מען ארויסברענגען דעם תכלית הכוונה, וכמובן פון דעם משל, אז אז מ'וויל אויפהייגן א בנין דארף מען דאס לייגן אונטער דער אונטערשטער שורה, און ס'איז ניט מספיק אז ער זאל מוותר זיין אויף די ערשטע שורה פון אויבן,

¶8און זאגן, אז וויבאלד אז דאס איז ניט די ערשטע איז דאס שוין חוצה וועט ער אויפהויבן נאך א שורה, און דער בנין בלייבט אין גלות.

¶9ווי אזוי ברענגט מען אראפ משיח'ן, ווי דער רבי וועט זיך אלעמאל איבער'חזר'ן, אז לא כגלות הזה, גלותים הגלויות הקודמיים, אז איצטער איז דאס א גלות וואס מ'דארף אלע ניטוצות ארויסנעמען פון דארטן, מוז מען דאך אויפהויבן דעם גאנצן בנין, און

¶10אז ס'זאל ווערן דער ”כולי זכא” דורך דערויף וואס מ'איז דאס מבדיל פון כולי חייו פון דעם לעומת זה איז דאס פירט זיך אויס דוקא דורך די וואס פארן אין מדינת הרחוקים, ו”בשמחה ובטוב לבב, וכמבואר לעיל”, אז דאס איז א שליחות וואס זיי האט די השגחה העליונה מזכה געווען אויף אראפברענגען משיח'ן,

¶11און די וואס פראווען צאחרות און גלייך ווערט נאך און בלייבן זיצן על שמריהם איז יהי להם אשר להם ניט דאס איז דער וועג וואס פון דעם אלטן רבי'ן אן, ביז דעם רבי'ן דעם שווער, דעם נשיא דורנו,

¶12האבן דורכגעטראטן און אויפגעשטעלט די דרך ארוכה, אבער וואס זי איז די אמת"ע ”דרך קצרה”, און מ'האט אנגעזאגט, אז דאס איז קרוב צו יעדערן, ”בפיך ובלבבך לעשותו”.

¶13לחיים. לחיים

¶14ולברכן. לחיים לברכה. ער זאל אים צו נעמען א גרייטן קאס פאר אים?

¶15לחיים ולברכה. לחיים ולברכה.

¶16לחיים ולברכה. לחיים ולברכה.