transcript · Yiddish
Text
Machine text not yet checked by a person - do not quote it as the Rebbe's words.
¶1ס'איז דאך דער מעלה שבתו, דער מיטוואך, און דערנאך גייט מען גלייך אריבער צום דארנערשטיק און פרייטאג, וואס דאס איז מעלה שבתו פון שבת דמיני'מתברכין כולי אומר, כולל דעם טאג פון יו'שבט, וואס דעמאלט איז דאך די ארבעים שנים דער קהן מיני שדעתא דרבא, במילא ווערט דאך דעמאלט דער לוב לדעת עיניים לראש וואס ניין שמוע איז דאך פארשטאנדיק, אז שוין אין מעלי שבתו דארף מען דאך גרייטן דערצו און יעדער טעם, פון שיעורי דיליין, און מערער ווי דער שיעור שלו, אז דערנאך זאל דער שבת זיין כדרוש, און נאך מערער, וואס ס'ווערט דאך דארט א יום קדוש, און ווערט א יום דמיני'מתברכין כולי יום על אחת כמה וכמה די טעג וואס זיי זיינען אין די שלשה ימים לאחרי השבת, וואס דאס איז דאך דער טאג פון עשירין בשבט. און דאס זאל אויך זיין די הכנה קרובה, ובפרט אז מ'פארבינדט דאס מיט ענין הצדקה, פון העשירי יהי'קודש די גאולה העשירית און שירה העשירית און די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, בקרוב ממש, נאך אין די התחלה פון דער מעלה שבתא, איז בדרך ממילא איז מען דערנאך
¶2מחיל אל חיל ביז יראה אל אלקים בציון נאך ביום הרביעי, על אחת כמה וכמה אין די ימים שלאחרי זה, כאמור אין גאולה האמיתית והשלימה על ידי דוד מלכא משיחא, אנהויבנדיק פון תוקף ומיד ממש, ביום הרביעי, בפרט אז מ'האלט שוין לאחרי תפילת ערבית,
¶3ישבו ישרים את פניך זאל זיין בפועל ובפשטות דער ישבו ישרים את פניך בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו אין ארץ הקודש, און דארטן אין ירושלים עיר הקודש, ובהר הקודש, ובית המקדש ובקודש הקדשים, וואס דארט איז דאך אמיתית הענין פון ישבו ישרים את פניך.