Text

¶1אזוי נערערער זאלט זיך ביים סיום פון יום יברך ישראל כ'בי' בחודש האחד עשר, וכמדובר לעיל די מעלה פון אחד עשר, בדוגמא פון אחד עשר יום מחוריב, אז דאס איז נאך מערער ווי חוריב, וואס דערפאר איז דאך דאס אין אופן פון מסישים בקודש דעם ענין פון חורב איז דאך דערנאך געווען דאחד עשר יום מחורב, ווי פשטות הענינים, און אט אזוי אויך לכל לראש אין עבודת האדם מידי יום ביומו, דארף ער זיך ניט באגנוגענען מיט זיינע עשר כחות הנפש, הפנימיים, ער מוז אויך צוניצן די מפקיפים שבנפש, ביז דער מכש שבמקריב, ביז יחידה שבנפש, וואס דאס האט דאך א שייכות מיוחדה, לזמן הזה, וואס דאס איז דאך דער זמן פון להביא ולימות המשיח, וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט גאולה העשירית, וואס ס'קומט אויך צוזאמען דערמיט מיט די אלע ענינים וואס זיי זיינען העכער פון ענין העשירי, וואס זיי וועלן דאך נתגלה ווערן תוקף ומיד ממש, ווי ס'קומט די גאולה העשירית-קומט גלייך אויך תוקף ומיד די אלע ענינים פון אחד עשר יום, ביז אפילו

¶2אחד עשר יום מחורב וואס בפשטות האט דאס א שייכות צו תורה חדשה מאיתי תצא, וואס תורה איז דאך תורה איז דאך געווען מסיני, בחורב, און דערנאך איז תורה חדשה איז דאך פארשטאנדיק, אז דאס איז העכער דערפון, במילא ווערט דאס אויך אנגערופן בשם אחד עשר. צוזאמען דערמיט איז דאס אויך בפשטות דער ענין פון בחייברך ישראל פארבונדן מיט אלע ברכות וואס יעדער איד בענטשט יעדער אידן און אלע אידן, וואס אלע ברכות הויבן זיך דאך אן מיט איין אות פון די כ'ב' אותיות התורה, און דאס קומט אויך לפני זה קומט דאך דאס דער ערב שלו והכנה שלו איז דאך אין אח טוב לישראל וואס דאס איז דאך פירוש הפשוט איז, אז ס'קומט גלייך די צייט, וואס דעמאלט וועט זיין מערניט ווי טוב לישראל, וואס טוב בתכלית השלימות מיינט מען דאך אויך הנראה והנגלה, ביז ימוני בשר, וואס דאס איז דאך דער זמן פון ימות המשיח, וואס דעמאלט איז דאך דער רוח וואס אינו טהור איז ער אויר מן הארץ, במילא איז אויך פארשטאנדיק אויף כל ענינים בלתי-רצויים, איז ניט נאר אז זיי זיינען דא און מ'קומט צו אריבער

¶3נאר טויים מן הארץ ווערן אויס מציאות בארץ, און אין הארץ ווערט נתגלה מערניט ווי די ענינים האמורים לעיל, שרצת לעשות רצון קונה מיט די אלע פירושים שבזה, כמדובר לעיל. וואס דאס איז אויך יעדער ענין איז דאך פארבונדן מיט נשיא דורנו, וואס זיין הסתלקות הילולא איז דאך געווען בעשירי בחודש, האט מען דאך אויך אחד עשר יום פון עשירי בחודש, כ'א'אכט טוב לישראל, וואס דאס איז נאכמערער ממשיך, אז ס'זאל זיין כל עבודתו אשר עבד בו כל משך ימי חייו, איז דאך עומד ופועל פעולתו בקרב הארץ זאל דאס אזוי זיין, פעולתו בקרב הארץ ממש, אז אין קרב הארץ און ארציות וועט דעמאלט זיין דער ענין פון פועל ישועות, וואס ישועות איז דאך פארבונדן מיט שעין עין ה'נהורין, וואס זיי זיינען דאך למעלה מכל ענינים פון אורות פנימיים, וכמדובר כמה פעמים בארוכה. וואס דאס האט אויך א שייכות צו פרשה יתרו, פרשה מתן תורה, און מ'איז אריין אין פרשה ואלה המשפטים אשר תשים לפניהם, וכמדובר לעיל, אז דאס מיינט מען ביידע קצוות, אנהויבנדיק פון משפטים,

¶4דאס איז מצוות פארבונדן מיט פעם בשכל, עד כדי כך, אז עולל לא ניתנה תורל וישראל וואלט מען געקענט דאס אפלערן מממלך, ווי די גמרא איז מאריך בארוכה, די אלע פרטים שבדבר. און דא קומט נאכמערער צו, אז ס'קומט-צו תורה, און אין תורה עצמה קומט-צו די עשרת הדברות, און דערנאך קומט-צו נאכמערער די אחד עשר יום מכורים, אז תוקף ומיד, ווי ס'שטייט דאך אין מדרשים, אז תמורות פון אחד עשרי יום מחורת איז דאס געווארן א מלאך פון שלשה יוים, און ס'איז געווען דערביי ביתה הארון ויומר משה, מיט די אלע ברכות והצלחות, ביז וואנענט אז דאס ווערט א פרשה בפני עצמה די צוויי פסוקים שבתורה. והד כדי כך, אז דורך דערויף באקומט די תורה די מעלה, אז ניט נאר זי האט די מעלה פון חמשה חומשי תורה און פון ששת סדרי משנות, נאר זי האט אויך די מעלה, און דוקא אין תורה שבכתב, אז דאס ווערט דער ענין פון שבעה ספרים, וואס דעמאלט איז דאס נאכמערער מתאים צו שבעת קני המנורה, ס'איז דאך ישראל ואורייתא כולי חד, איז דאס

¶5איז דאס מתאים צו שבעת קני המנורה, אף על פי וואס אויך ביי אידן איז דאך דא לפעמים ווי זיי ווערן געטיילט אויף חמשה אדער אויף ששה, לויט דערויף ווי זיי זיינען עוסק אין תורה-שבכתב און לויט דערויף ווי זיי זיינען עוסק אין תורה שבעל-פה, וואס אין ביידע ענינים איז דאך יעדער איד מחוייב, ביז אויך האנשים והנשים והטף, און מ'קומט דורך דערויף צו שבע ענינים וואס זיי זיינען כולל אין די אלע מצוות איז דאס פארבונדן מיט מעשה בפועל, וכמדובר כמה פעמים, וואס פון מעשה בפועל שטעלט זיך אויס דער מקשה זהב כולה אחת דער ענין פון יעדער אידן און פון אלע אידן איז דאך יעדער איד א מקשה זהב כולה אחת, און נאך מערער-עד ירחא עד פירחא ניט נאר די זאכן וואס שיינען ביי אים און זיינען פורח ביי אים, נאר אויך ירוכה וואס דאס איז דאך למטה מן הגוף, און ביז וואנענט אז ס'איז געווען אין דערויף שייכות אז ס'זאל זיין דער ענין אפילו בא יעקב'ן, איז ויגר בכף יערך יעקב איז דערנאך געווארן על כל הדורות כולם דער ענין פון דער מצוה פון גיד הנשא, וכמדובר כמה פעמים. וואס אויך ווי אלע ענינים, בלתי רצויים, וועט דאך זיכער ווערן דערפון אויך דער גיד הנשא על דרך וירקיוסף,

¶6וואס ער איז דאך געווען די התחלה פון משיח'ן יוסף ידו, און מכבש זיין אלע אידן און אלע אידן בטיל מטיל איז געווען ויגעו אז ירך יעקב האט דאס געקענט אנרירן, און אזוי איז דאך געבליבן דערנאך ביז וואנענט ס'קומט די גאולה האמיתית והשלימה, איז דאך נאך אלץ דא דער איסור פון אכילת אנשה און ס'איז אינו ברור, ס'וועט זיין לעתיד לבוא, וויבאלד אז המצוות אינם בטלים על כל פנים איז קופה ראשונה איז דאך דעמאלט פארשטאנדיק בפשטות לכאורה, אז אויך די מצוה פון גיד הנשה איז דאס אויך דעמאלט אויך קיים, וביחד עם זה איז דאך ניט שייך זאגן לעתיד לבוא, ס'זאל זיין בקיום ביי א אידן דער ענין וואס דערמאנט בנוגע צו יעקב אבינו אן ענין בלתי רצוי, תי רצוא עד כדי כך, וואס האט גע'פועל'ט דערנאך על כל הדורות כולם, ביז אז ס'איז געווארן אן ענין פון א מצות לא-תעשה אין תורה שבכתב, און מיט כמה פרטים בזה אין תורה שבעל פה, וכמדובר כמה פעמים. וואס דאס איז אויך ווי דער ענין ווי דערמאנט פריער, אז מ'האט ביידע ענינים און ביידע קצוות, אנהויבנדיק פון פרשה יתרו, וואס דעמאלט האבן נאך אידן געהאט צו א

¶7שייכות צו ארץ מצרים, וואס דערפאר איז דאך מיט וואס ס'איז געווען דער לימוד פון משה רבינו, וואס זיין ענין איז דאך דער ענין החכמה און ענין הלימוד איז בשעת ס'איז געקומען חותני משה אל משה על הר האלקים האט משה דערציילט אויך דער ענין פון תורה, צוזאמען מיט אלע ענינים בלתי רצויים, אשר מצאתם בדרך, במילא איז דאך אויך פארשטאנדיק, אז זיכער האט ער דאך אויך מיט אים געלערנט דעם ענין פון גידי אנשי וויבאלד אז דאס גייט דאך ניט אריין אין די שבע מצוות בני נח, איז איידער יתרו האט זיך מגייר געווען און מגייר געווען בני ביתו, האט ער געדארפט אויך האבן אויף זיך דעם ענין פון גידי אנשי אין דעם ענין אין אופן בלתי רצון, אין אן אופן פון לא תעשה, וכמדובר כמה פעמים, אז לעתיד לבוא איז אלע לא תעשה וועלן ווערן גופא די מלכי קדישא, וואס ער שטעלט זיך צוזאמען פון רמ� מצוות-עשה און שסן מצוות לא-תעשה, וואס דערפון איז אויך דערנאך ארויס ביי אידן א געזונטער גוף און א געזונטע נשמה, וואס זי איז פארבונדן מיט יג מצוות התורה,

¶8און אויך יתרו אין מצוות דרבנה, שבע מצוות דרבנה, ווערט דאס כתר מצוות, כמדובר כמה פעמים, וואס דאס איז דאך אויך די שייכות וואס מ'געפינט זיך אין דעם יום השלישי פון יום העשרים בחודש, וואס עשרים איז דאך בגימטריא כתר, און יעדער ענין פון כתר דערמאנט גלייך אויפן כתר האמיתי פון מלכות אין סוף ערוך הוא, ווי דאס קומט אראפ צו די מלכי בית דוד, ווי אזוי איז דאך דער ענין המלכות אין אן אופן נצחי, ווי מ'האט דאס אויך געזאגט בארוכה אין דעם מזמור תהלים פון פי ט, וואס דאס קומט דאך אלס א הקדמה צו מזמור הצדיק, וכמדובר כמה פעמים, און ס'ווערט דערנאך אויך, ותוקף ומיד ממש, על ידי מצות הצדקה, איז דאס מ'זרז את הגאולה מיט אלע פרטים, האט מען אויך דעם לימוד פון כל עניני התורה ומצוותי ביז אין פנימיות התורה, ביז אין אן אופן פון תורה חדשה מאיתי תצא ובפרט נאך אז מ'איז מצרף און מ'איז יעדער אידן פון קב אלבה קנפוס הארץ, רעדט זיך דעמאלט קבות מדכנו מהלבה קנפוס הארץ, וואס קבות איז דאך די גימצב פון

¶9בקול מקול וואס דאס איז דאך די ברכות פון נטימן צו די אבות האט דער אויבערשטער מתאים געווען פון לעתיד לבוא, און אזוי אויך ווערט ער דערנאך נמשך, וויבאלד אז יעדער איד איז א יורש בכל הפרטים ובכל הדינים, וואס א יורש איז גאר גאר ניט נוגע זיינע מעלות, ס'איז נאר נוגע צו וויסן אז ער איז א יורש איז ער יורש בא קול מקול די אלע ענינים וואס האבן געהאט זיינע אבות. און אט דאס איז אויך כמדובר כמה פעמים, אז גלייך נאך פרשה יתרו, וואס דאס איז פרשה מתן תורה, האט מען ואל המשפטים אשר תשון לפני וואס דאס איז כולל פנימיות התורה, כמבואר אין ירושלמי אוצר, און כולל משפטים וואס דאס איז דאך מצוות על פי טעם, וואס דאס איז כולל אויך די מצוות, ווי אין עשרת הדברות, און די מצוות שלאחרי זה, און מ'גייט גלייך אריין אין פרשה תרומה, וואס דאס איז דאך א ציווי נצחי, ועשו לי מקדש ושכנתי בתוכם און ווי ער פסק'נט אפ אין רמב אז דאס איז כולל אין זיך אלע בתי-מקדשות, און אויך דער משכן, ועשו לי מקדש ושכנתי בתוכם אויך די שני בתי-מקדשים, און אויך דער בית-מקדש השלישי והמשולש,

¶10וכמדובר כמה פעמים, ווערט דאס אויך תיכף ומיד ממש, ולא ייכבן אפילו כהרף עין, ובנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו עם ענני שמיא, כמדובר שטייט מען תיכף ומיד בארצנו הקדוש, און אין ארצנו הקדושת אין אן אופן פון וכל יושבי'עלי,"' וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט קראתין דריור לכל הארץ, און דאס ווערט אין אן אופן פון לעולם די גאולה העתידה איז דאך דאס לעולם וואס דאס איז דאך אויך דער לשון וואס שטייט ביי יובל, וואס דער יובל איז דאך אויך פארבונדן מיט כבד שופט גדול לכירותינו על אחת כמה וכמה דער שופט גדול פון לעתיד לבוא וכמדובר כמה פעמים, וואס דאס איז כולל אין זיך שופריות און מלכיות און זכרונות, ווי דאס שטייט אין יעדער אידן בגלוי, די אלע ענינים, אנהויבנדיק פון ר השנה, וואס דאס איז דאך דער ראש און התחלת און כולל אין זיך, און נמשך דערנאך אין כל השנה כולה, וואס בכל השנה כולה ווערט נמשך צו יעדער אידן און צו אלע אידן, גלייך מתחילת עשרות ימים שבו אין ראש השנה וליום הכיפורים איז דאך ועמך כולם צדיקים אזוי איז דאך אויך געווען אין ראש השנה שעבר, איז עמך כולם צדיקים זיינען נכתבים ונכתמים

¶11תוקף ומיד לאלתער, וואס דאס איז נאך מערער ווי תוקף ומיד, וויבאלד אז דאס איז אויך אין א לשון תרגם ווערט דאס אויך אין די שבעים אומות העולם, וכמדובר כמה פעמים. ועוד והוא העיקר, אז מ'האלט תוקף ומיד ביי מקיים זיין די מצוה פון ועשו לי מקדש ושכנתי בתוכם אין בית המקדש השלישי און בית המקדש המשולש, ובמיוחד על ידי השליחות, וואס מ'גיט יעדערן און אלעמען צוזאמען אויף געבן צדקה בוספה מדילי.' ובפרט אז דערצו איז מען אויך מצרף החלטות טובות בכל ענינים האמורים, ובמיוחד די החלטות טובות אין ענין פון פנימיות התורה און אין ענין וואס איז פארבונדן מיט רוחות, און ענין פון חיות שבתורה וואס איז פארבונדן מיט מצוות כפשוטה נר מצוה ותורה אורה און לימוד התורה כפשוטו, איז דאך אויך ענינים וואס פארבונדן מיט חיות הגוף הגשמי פאר יעדער אידן און ביי אלע אידן, על אחת כמה וכמה לעתיד לבוא, ובמיוחד והוא העיקר ער זאל זיין תוכף ומיד ממש דער קיום המצויים, וועלכע זיי זיינען זיך אויך משתתף תינוקות של בית רבן, כמדובר לעיל בארוכה, בית המקדש השלישי,

¶12ועשו לי מקדש ושכנתי בתוכם בארצנו הקדושה ובירושלים עיר הקודש און אין בית המקדש השלישי, און אין דעם ארון שבו מיט די לוחות ראשונות און לוחות אחרונות, כמדובר כמה פעמים, צוזאמען מיט די שברי לוחות, ועוד והוא העיקר תוכף ומיד ממש.