פסקה
פסקה rh-dz2bfd33
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-7r2nkzn0
- order
- j
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אפילו א ספק, אז קען זיין ס'האט געדארפט זיין נאכמערער וויפל ס'איז געווען, אף על פי וואס ס'איז געווען מערער אויך, איז וויבאלד אז דער גאנצער ענין פון חמשה עשר באב בנוגע לעבודת האדם איז, אז ס'זאל מוסיף זיין בכל ענינים, איז דאך פארשטאנדיק, אז בשעת ס'נומט נאך צו נאך א סברא פארוואס מ'דארף מוסיף זיין, אז ס'זאל זיין כפליים לתושי,"' וכמדובר לעיל, או ברמז איז דארף מען דאך גלייך פושט זיין, אז ס'איז גאר קיין ספק ניט, איז מלכתחילה מאכט מען דעם פארברענגען אין אן אופן אז דאס איז כפליים, און דאס ברענגט אראפ לתושי אז דאס שבאכט-אפ די גשמיות הענינים, וואס דאס איז ווי די גמרא טייטשט דאס אפ דעם ווארט תושי על דרך ווי תשש כח חמה און ס'ווערט דערנאך ישראל מונים ללבנה, דערפאר וואס מונים ללבנה איז זעט מען אויך בגשמיות, אז ווי אזוי ווערט ניתוסף בכל הענינים, אפילו אין די ענינים וואס זיי זיינען טאקע דומים ללבנה, אבער זיי מוזן דאך אבער אויך האבן דעם גאנצן סדר ההשתלשלות, אין זייער בעה'ב'טישקייט, און אויסנוצן דעם גאנצן סדר השתלשלות אויף לימוד התורה וקיום המצוות בהידוע, אני נבראתי לשמש את קוני און דערפאר איז ער נברא געווארן ביום הששי,
- proofread
- 0