Paragraph
Paragraph rh-dqz183qr
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-3zanq5w0
- order
- K
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- און דאס איז אויך בפשטות און אויבן-אויפיק, אז אף על פי וואס יעדער איד האט דא� זיך א חיובין, תמידי פון אהבת ה'און יראת ה'און אמונה בה וכיוצא בזה, וואס אפילו רגע דארף מען דערפון אויך ניט מפסיק זיין, ביחד עם זה זאגט מען אים, אז וויבאלד אז חלקו בתורה, אזוי ווי שבט ישכר בכלל, אזוי איז ביי אים בפרט, אפילו ווען ער געהערט גאר צו אן אנדער שבט, אדער צו שבט לוי, אדער צו כהנים וכיוצא בזה, זאגט מען אים צו מן הטובה, אז אף על פי וואס ער האט ערשט מקיים געווען ואהבת את הוי'אלקיך בכל לבבך ובכל נפשך ליגט ער דאך אינגאנצן אין אהבת השם, ווארום ער האט דאס מקיים געווען כפי הציווי, וואס אהבת השם דארף ער דאך אים דורכנעמען אינגאנצן, כלשון הכתוב בכל לבבך ובכל נפשך, ביז ובכל מאדך בכל מדה ומדה מיט וועלכע ער פארנעמט זיך ניט איז ער דעמאלט דורכגענומען מיט אהבת ה איז אבער תורה אין אזא מין אופן, אז מ'זאגט אים דעמאלט טוי מן הטובה וואס דו ביסט געווען על פי הציווי בשעת הקיום פון מצות אהבת ה'אדער יראת ה'והאמונת ה'וכיוצא בזה, און מ'דארף ארויסגיין אין דעם עולם האמיתי, וואס דאס איז דער עולם פון תורה, אסתכל באורייתא וברא עלמא, אין אורייתא דארט ווערט באשאפן דער אמת'ער עולם, על ידי הלימוד בתורה, און א לימוד כדרוש, במילא דארף דאך זיין דער יגע בשכלו ובכל חלקי שכלו, אין
- proofread
- 0