Paragraph
Paragraph rh-de37gvch
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-a6h4ehfh
- order
- d
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- פון אליהו זכור לטוב, וואס ער איז דער מבסר טוב פון ביאת טוב, וואס דאס איז גואל ראשון און גואל אחרון, כמדובר כמה פעמים. וואס דאס איז אויך מדגיש, אז בשעת מ'וועט זיין די גאולה, האט מען די גאולה צוזאמען מיט כסף וזהב, וכספם וזהבם אתם, ביז אפילו כלי חרש שלהם, ווארום וויבאלד אז דאס איז ממונם של ישראל זאגט תורה אז ס'איז א הלכה, אז חסה תורה על ממונם של ישראל, און דער דין איז אזוי אפילו ווען ס'רעדט זיך וועגן כלי חרס, און די הדגשה וועט בגלוי, ווי ס'שטייט איז דאס אין שיעור פון דעם רמב״ם פון היינטיקן טאג. און ויהי רצון, און דאס איז אויך דער קשר, ס'שטייט דאך אין גלות, נוגע צו משיח'ן, אז אויף אים שטייט דער תואר פון אט דעם ענין, נאר וואס דען? דאס איז מפי שונה וכו וואס אין כאן המקום להאריך בזה, און ברגע כמימרא איז פארבינדט ער זיך און בינדט אפ וכו כדי מ'זאל ניט פארהאלטן די גאולה, אפילו אויף א רגע קטן, איז אויך לעיכבה מהקב,"ה, ימי צאתך מארץ מצרים אפילו כהרף עיין וואס דאס איז נאך ווייניקער פון א רגע כמימרא, כמדובר כמה פעמים. און אט דאס ווערט דאס במהרה בימינו ממש ממש, ביז נאך שנעלער ווי אין רגע כמימרא, אז ס'ווערט די גאולה און דער ביטול פון אט דעם גאנצן ענין וועגן וועלכן ס'רעדט זיך און ס'ווערט פארקערט, אז דער וואס וויל רחמנא ליצלן מוציא שם רעה זיין אויף א אידן, וואס דאס איז דאך אט דער וואס והיא בהיום, וואס אט דעמאלט איז ויבואו איז געווען מאמינים ומסמילים זאגט מען אים, אז דאס איז אינגאנצן בטל ומבוטל, און נאך ביום זה, וואס דאס איז ערב ראש השנה, איז שוין יעדער איד און אלע אידן זוכים בדין, ולובשים לבנים ומסעטפים לבנים
- proofread
- 0