פסקה
פסקה rh-da77hfq5
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-wgb4248k
- order
- E
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- לא תעשה וכו'הוא, און מ'פארבינדט דאס אויך גלייך מיט א חידוש בדבר, וואס מ'זאגט גלייך אין דער פרשה שוין, לאחרי ההקדמה, גייט ער גלייך אריבער וואס דארף א איד טאן? דארף ער טאן ובניתא, וואס דאס איז דאך אן ענין פון בנין, וואס דאס איז דאך אויך דער יסוד און דער רמז אויפן שטורעם וואס מ'האט געמאכט בנוגע צו בנינ ינים, און ווי אויך ווי ער איז דערנאך מפרש אין אופן הבני אז דאס איז ובניתה להוי אז צום אלעם ערשטן דארף דאס זיין א פעולת האדם, ובניתה, בשעת ס'רעדט וועגן ירושת הארץ לפני זה זאגט מען הוי'אלקיך נותן לך, ובניתה זאגט מען דוקא דו אליין דארפסט דאס בויען, און דארפסט דאס בויען טאקע וואס הקב'ה עוזרו להוי אבער ביחד עם זה איז דאס אלקיך ער ווערט דיין כח און דיין חיות איז מעורר אויך דעם כח וחיות ווי דאס איז אלקיך אין אדם העליון, און דערנאך ווערט דאס איין זאך מיטן אדם התחתון קובריך הוא מלכה וישראל ולחודוהי. און דערנאך זאגט מען אויך פרטים, און אז דאס איז אויך די אפלערנונג אויף לעבן דערמיט, אז בשעת א איד בויט א בנין פאר זיך, על אחת כמה וכמה אז ער בויט א בנין אין אן ענין ציבורי, צי דאס איז פארבונדן מיט תורה אדער עבודה אדער גמילות חסדים, צום אלעם ערשטן דארף ער וויסן זיין, אז דאס איז להוי ניט נאר כוונתו לשם שמים, נאר דאס איז אין די שבעת שמות שאינו נמחקים, דער שם העצם און דער שם המיוחד, זה שם המפורש, און מיט די גאנצע דריי ענינים מיוחדים שבו זאגט מען גלייך אויך אלקיך. און דערנאך זאגט מען, אז גלייך ברענגט מען אויף דערויף דער סדר עבודת האדם צום אלעם ערשטן ווי זבחת עליו דער ענין פון אלות, וואס דאס איז ווי עבודת האדם אן ענין וואס מ'הויבט אן כולו להוי ווי אין עבודת היום הויבט מען דאך אן
- proofread
- 0