פסקה
פסקה rh-d1kqfdc1
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-tbadq281
- order
- Ve
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וואס דאס איז דאך איינער פון די אפטייטשן פון ממש, על דרך ווי דער אלטער רבי איז אויך מוסיף אין ספר תניא קדישא דעם ווארט ממש צו דעם לשון הכתוב, אז יעדער איד איז דער נפש אלקית וואס דאס איז דער עיקר שלו, און נאך מערערער ער איז נאך מוסיף בזה עושים נשמתם עיקר ווערט דאס א חלק אלוקה ממעל, ווי ס'שטייט אין פסוק און בלייך אין תורה שבעל פה, איז דער אלטער רבי מוסיף אין תורה שבעל-פה ממש, אז ס'ווערט אין אן אופן פון גשמי, און דאס פועל'ט אויך אויף דער חומריות, אז די חומריות ווערט גשמיות, און די גשמיות ווערט א כלי, און ווערט אינגאנצן בטל צו דעם חלק אלוקה ממעל שבתוכו, על דרך ווי א כלי ווערט בטל צו דעם דבר הנמצא בו, ווי גערעדט בארוכה אין די התוועדות של לפני זה, און דעמולט ווערן ביידע זאכן אויפגעהויבן, סיי דער גוף און סיי דער נפש. וואס דאס איז דאך אויך בנוגע צו נשאו די פרשה שבוע זה, זאגט מען אויך, אז ס'איז דוקא אין אן אופן פון נשא את ראש אז אפילו די קאפ ווערט אויפגעהויבן, און במילא ווערט שוין אויפגעהויבן אין אזא אופן, אויך אפילו דער עקב שברגל איז דאך אינו דומה, בשעת מ'הויבט
- proofread
- 0