transcript · Yiddish
Text
Machine text not yet checked by a person - do not quote it as the Rebbe's words.
¶1דאס אט דעמאלט איז ערב שבת מעג א איד לייפן, ביז וואנענט אז דערפאר באפרייט דאס אים פון אזוינע ענינים וואס וואלט ס'וואלט געווען בימות החול וואלט ער געדארפט דערפאר צאלן, משא' כן אויב דאס איז ערב שבת אט דעמאלט איז ער רץ ברשות.
¶2וואס במילא לערנט מען דערפון אפ אויך בנוגע צו כל ענינים פון ערב שבת, און מ'זעט דאס אויך אין ”מנהג ישראל”, אז די אלע זאכן וואס ס'טוט זיך בא אידן ערב שבת, בפרט נאך נאך מיטער, אז ס'איז ”ערב שבת ממש”, טוט מען דאס אלץ מיט א הייליקייט און מיט א זריזות,
¶3בהוספה אויף זריזות הרגילה בכל ימות השנה, וואס א איד דארף דאך זיין א זריז, וויבאלד אז מ'איז כהנים אטם, בא מלאכת כהנים, צו דעם כהן גדול, וואס דאס איז דער אויבערשטער.
¶4עד"ז אויך בהנוגע צו די רייד, מ'דארף דאך האבן פרסומי ניסו, עוד בכל יום ויום, עאכו"כ צו א שעות'דיקן טאג, וואס דאס איז דאך דער מארגן'דיקער פערטער טאג פון חנוכה איז דאך פארבונדן מיט יום השבת, אבער מ'וועט דאס טאן מיט א ריצה און מיט א זריזות און מיט א ”מועט מחזיק את המרובה”.
¶5וויבאלד אז דאס איז כן ”לחכם ויחכם עוד” קען ער דאך מרבה זיין כמה וכמה פעמים ככה.
¶6און בפרט נאך אז בנוגע צו די הוראה וואס מ'נעמט פון דער קריאת התורה פון יום זה, וואס דאס איז דאך די קריאה פון שבט ריובין,
¶7האט מען שוין אויך נעכטן גערעדט בארוכה בנוגע צו ראויים, און ווי אזוי ענינו איז דער 'ענין התשובה', ביז וואנענט אז ישראל בתשובה תחילה, ס'קומט אבער צו בנוגע צו דער קריאה פון יום השבת, אז דעמאלט לערנט מען לייענט מערניט ווי ”נשיא אחד ליום” מ'דערמאנט אפילו ניט בדרך טפל.
¶8וואס דאס איז ניט דערפאר וואס דאס איז דער פערטער טאג חנוכה, נאר דערפאר וואס דאס איז יום השבת.
¶9ביז וואנענט אז ס'איז דא צוויי שבתים איז דאס אויך על דרך זה, אבער דעמאלט איז דער ערשטער טאג פון חנוכה בלאו הכי מערניט ווי נשיא.
¶10וויבאלד אז דאס איז פארבונדן ניט דעם ענין פון יום הרביעי, נאר פארבונדן מיט דעם ענין וואס דאס איז יום השבת, איז דערפון אויך פארשטאנדיק, אז דער אויסגעטיילטקייט וואס די קריאת התורה איז מערניט ווי אן איין און איינציקע איז דאס פארבונדן ניט אזוי מיט יום הרביעי, אדער בכלל ניט מיט יום הרביעי, דאס איז דערמיט וואס דאס איז יום השבת.
¶11וואו געפינט מען אין שבת דהדגשה אז ס'זאל זיין דוקא פון דעם טאג?
¶12איז דאס בפשטות אין הלכות שבת איז אין שבת מוחין לחול, אפילו ווען דער טאג וואס נאך שבת איז י דארף מען אויך האבן א ענין פון ערב תשילין וכיוצא בזה, אבער אזוי קען שבת ניט מוחן זיין צו א צווייטן טאג, במילא שפיגלט זיך דאס אויך אפ אין דעם ענין פון קריאת התורה,
¶13אזוי איז קריאת התורה פון פרייטיג באזאגט דעם טאג לאחרי זה, קריאת התורה פון זונטיק באזאגט אויך דעם טאג לאחרי זה, משא"כ די קריאת התורה פון שבת באזאגט מערניט ווי דעם שבת'דיקן טאג אליין.
¶14ס'איז קיין סתירה ניט וואס שבת איז דאך ”מיני' מתברכין כולי יומי”, פונקט אזוי ווי שבת איז אויך כולל די שלימות פון כל הימים שלפני זה, וויבאלד אז מ'האט די הלכה ברורה אז ”אין שבת מוחין לכאורה, אין שבת מוחין ליום” שלאחרי זה.
¶15דערפון איז אבער אויך פארשטאנדיק, אז פונקט אזוי ווי רעדן אין אן אופן של זריזות בנוגע צו ”פרסומי ניסא”, דארף מען אפילו ווען דאס איז די הייליקייט זריזת פון שבת.
¶16עד"ז אויך פארשטאנדיק בנוגע צו דער ענין הצדקה, וואס צדקה איז דאך פארבונדן במיוחד מיט חנוכה, ווי דערמאנט אויך אין חסידות פון מיטן רבי'ן מיט חסידות,
¶17און ווי דערמאנט בכמה מקומות אין חסידות, אין עיר התורה, בנוגע צו דרוש פון דער פארבינדונג פון צדקה מיט חנוכה, איז דערפאר רירט דאס ניט אן דעם ענין וואס מ'טיילט בכל יום חנוכה לאחרי כדלקת הנרות דורך די טאנקיסטן לצדקה אזוי אויך היינטיקן טאג,
¶18און יהי רצון, אז דאס זאל נאכמערער צוהיילן שבת איז דאך א זאך וואס איז פארבונדן מיט יום הגאולה, ”ליום שכולו שבת ומנוחה לחיי העולמים”, און צדקה האט דאך אויך במיוחד א שייכות צו גאולה, ביז וואנענט מ'קרבת את הגאולה,
¶19און מ'איז א רדת את הגאולה, ווי אויך אט די צדקה וואס מ'וועט איצטער טיילן ע"י הטאנקיסטן צו אנשים נשים וטף, און מסתמא וועט מען דאס דערנאך באווארענען די מקבלי הצדקה, אז ס'זאל ניט ערירן די שמירה שבת שלאחרי זה, אע"פ וואס ס'איז קורץ דער צייט, וואס אויך שמירה שבת איז דאך פארבונדן מיט אומקערן זיך צוריק לארצנו הקדושה,
¶20כמובן בפשטות פון פשטי הכתובים אין תורה שבכתב און נאכמערער אין תורה שבעל פה.
¶21און יהי רצון, אז מ'זאל האבן 'שבת ומנוחה' אין די לעצטע טעג פון גלות, וועט מען נאכמערער מוסיף זיין אין 'לימוד התורה' אין 'קיום המצוות', ובמיוחד בעניני חנוכה, און דאס וועט נאכמערער צוהיילן די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, צוזאמען מיט ”יום שכולו שבת ומנוחה לחיי העולמים”.
¶22דא לטער ענין.