Text

¶1יעדער ענין פארבונדן מיט תורה, וואס תורה איז דאך דער אפטייטש אן אנווייזונג, בפרט נאך לויט דעם לשון פון פסוק ”תורה אור” אז תורה איז ליכטיקייט, און מאכט ליכטיק אלץ ארום דעם וואס לערנט תורה און איז מקיים וואס שטייט אין תורה,

¶2איז דאך דערפון פארשטאנדיק אז דאס מאכט אים ליכטיק, ווי דער אויבערשטער וויל, וויבאלד אז דאס איז דעם אויבערשטנ'ס תורה, וואס דער אויבערשטער האט זיך באשאפן די וועלט מיט אלץ וואס געפינט זיך אין דער וועלט, איז דערפון איז אויך פארשטאנדיק,

¶3אז דער איינציקער וואס קען באווייזן וואס וועלט איז באמת, און וואס מ'דארף פארלאנגען פון זיך און פון דער וועלט איז דאס דער באשאפער פון דער וועלט, וואס דאס איז דער אויבערשטער, און וואס ”נתן לנו את תורתו” ער האט געגעבן יעדערן פון אונז און אלעמען צוזאמען,

¶4ווי מ'האט פריער געזאגט זיין תורה, ווי מ'האט פריער געזאגט אין די צוועלף פסוקים, אז די תורה איז דאס מורשה קהילת יעקב דאס באקומט יעדער איד אלס א ירושה, פון משה'ן,

¶5דורך און ביים מעמד הר סיני, ביז אויך צו יעדערן פון די אלע וואס געפינען זיך דא בתוככי 'כלל ישראל', צוזאמען מיטן גאנצן אידישן פאלק וואו ער געפינט זיך,

¶6איינגעשלאסן אויך אלע דורות פון פריער און אלע דורות וואס דארפן קומען, ווארום די תורה איז אן אייביקע, און אירע אנווייזונגען זיינען אויך אייביקע.

¶7וואס אויב דאס איז בא יעדער ענין וואס איז פארבונדן מיט תורה, איז דאך נאכמער פארשטאנדיק אויף וויפל ליכטיקייט און אנווייזונגען ס'איז דא אין אזא מין מצוה פון דער תורה וואס זי נעמט ארום גאנצע אכט טעג,

¶8און וואס זי ווערט געפייערט מיט הדלקת נרות פון אנציען ליכטלאך, און יעדער טאג אלץ מערער, און מ'זאגט אויך יעדער טאג ”הלל והודאה”

¶9וואס דאס איז דאך א ספעציעלער לויב און אפדאנקונג דעם אויבערשטן אין פארבונד מיט דער זאך אויף וועלכע דער יו-טוב איז נסתקן געווארן האט מען אים געמאכט, איז דאך אין דערויף זיכער דא אן אנווייזונג און אן אפלערנונג, און ווי אלע זאכן פון תורה,

¶10אז כאטש אפילו די טעג פון חנוכה זיינען דאך נאר אכט טעג פון דעם יאר נעמט מען די אנווייזונג פון די אכט טעג, און מ'באלייכט דערמיט די אלע טעג און יעדער טאג פון דעם גאנצן יאר, און מ'באלייכט דאס ביז ס'ווערט ליכטיק ארום זיך,

¶11ווי אויך אנגעוויזן אין די נרות חנוכה אז מ'דארף זיי אנצינדן, אז מ'זאל דאס זען אויך אויפן גאס, אז דאס איז א אידישע הויז, וואס זי איז באלויכטן מיט א אידישער מצוה ווי נרות חנוכה.

¶12ס'איז אויך פארשטאנדיק, אז וויבאלד אז א מצוה האט דאך אין זיך צוויי זאכן די כללות זאך פון דער מצוה און אויך די פרטים, די איינצלהייטע פון דער מצוה, וויבאלד אז ביידע זאכן זיינען א טייל פון דער תורה, איז דא אן אנווייזונג די הויפט אנווייזונג פון דער כללות'דיקע זאך פון דער מצוה,

¶13און דערנאך קומען אויך פרטיות'דיקע אנווייזונגען פון פארשידענע פרטים פון דער מצוה.

¶14און ווי מ'וועט ערקלערן איינע פון די אנווייזונגען וואס מ'קען אפלערנען פון דער כללות המצוה און פון די פרטיות פון דער מצוה?

¶15און דא ווערט אונטערשטראכן מערניט ווי איינע, ווארום וויבאלד אז תורה מיט אירע מצוות זיינען געגעבן געווארן פון דעם אויבערשטן, איז דאך פארשטאנדיק, אז וויבאלד אז ער איז א סך מערער ווי יעדער צאל אין סוף, איז אויך דא אין יעדער זאך פון תורה און אירע מצוות מערערע און גאר א סך אנווייזונגען.

¶16מ'וועט זיך אבער באגרעניצט אין צייט און אין שכל, וועט מען דערפאר זיך אפשטעלן אויף איין אנווייזונג פון דער כללות פון דער מצוה, און אויך אויף איין אנווייזונג פון די פרטיות פון דער מצוה, פון די איינצלהייטע,

¶17פון דער מצוה וואס מיט זיי איז פארבונדן ימי חנוכה האלו.

¶18און מ'האט געגען ביי זיינען, אז כל הדערפענגען אין תורה איז פאר וואס א גייד אין א דיילי לייף, אז ווי נאר אז תורה איז נאון אז תורה אוהב, א תורה וואס אלומעניט די לייף א פארסאן ווא סטודיס דער תורה.

¶19און ווי אנדערסטענד, אז די לייט וואס איז שעדט פון תורה איז דערויף און דערויף איז תורה, און גאד קריאטעדט די ווארלט און דערויף איז דאס איז אין דער ווארל,

¶20התוועדות חמשה עשר בשבט תורה שבט תורה צבא לינו משה מורשה קהילת יעקב דאס די תורה וואס געבן וואס א יחושה וואס בקוויפט, וואס אן הנהריטance, to אייט און אי ברי דזשוי, דאס וואס ס'שטוט אויף דער פון מאנט סיני,

¶21אס וועל אז צו אייט און אי ברי וואנט אריסה, אס וועל אז תוגעדער ווי אל די תשוי'ס, ווארער זיי איר אין דער אינטייער ווארלט, און צו אל די תשוי'ס, ווארער זיי פיינט אים זעלבס, תוגעדער ווי אל די פרעיווי עס גענערעשיאנ דען ווי מוז אנדערסטענד ווי מיט לייט איז שעד, און ווי מיט לייט איז אין תורה,

¶22דאס וואן קען טייט פון דער ספעשעלי, ווער איז ווי טאקע אבער א הלבי וואס טייטס אינטו ווי סעלף, און וויבאלבס אייט דעות, ווי ס'איז צאלעברייטעט ביי די לייטינג אויף די קענדלס אויף די לייטס, אז אייטש דעי, ווי דער איז מור און מור אז ווי קען לערנען פון איט, און אייטש דעי, ווען וו

¶23דא, טו על-מעיתי גד, ווי סיי ספעשל פרייס און טענקס פון וויבש דער הליד איז וואס מייט, ס'איז ווי אונדערסטענד ורי וועל, אז ס'איז ווי ער זאגט ווי ער זאגט ווי ער זאגט ווי ער זאגט ווי ער זאגט ווי ער זאגט ווי ער זאגט ווי ער זאגט ווי ער זאגט ווי ער זאגט ווי ער זאגט ווי ער זאגט ווי ער זאגט ווי ער זאגט ווי ער זאגט ווי ער זאג

¶24דארער אבערבאלדן וועל בי עבל טו דעטעקט און רעקעגנייז דאס איז א דזשווה'ס הוס.

¶25ווי? בקוז אין דער הוסט איז ליפט די לייט די קענדלס אויף חנוכה.

¶26ס'איז דא רבי, אז אזוי ווי אנדערסטיינדען פון אי רי מצוה, זיינען טו יענערענען די גענעראליטי'ס און נאר אויף די דעטיילס אויף דער מצוה, און ווי נאר אז אויף דער ער איז אין תורה, דער איז א פארט וויש ווא� און אפטער דעם, אפטער די גענעראלטי, קומס די דער טיילס, און די דער טיילס אויף די מצוות.

¶27ס'זעט דאך אבער, אז ווי ווי נאו, אז אן אויף די טענגס ווי קען לערנען פון די מצוה, איז סינדז ווי אנדעסטענד אז די תורה איז געבן פון אל-מעטי גד,

¶28אז אל-מעטי גד איז אינפניט, אין סוף, נאו ענד, אז דער איז מעני לעסטנס, די לעסטנס איז אויך ענדלעס, אז one קען לערנען פון אי באט סימס זיין סדר רבי, ווי איז לימיטעד אין טיימען, ווי ס דען ווי ס דען ווי וויל ספיק אבאלט ווי אןוי ואן לעסן, אז ווי קען לערן פון דער גענערל פארט און די מצוה, און אז ווי קען לערן ואן לעסן אז ווי קען לערן פארן דעטייל אויף די מצוה, אויף חנוכה.