פסקה
פסקה rh-cak0s9m7
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-5tj6jxqr
- order
- S
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- כמוזכר לעיל ומדובר כמה פעמים, און ס'ווערט אויך אין אן אופן ביז אז מראה באצבעו ואומר זה זאת הברכה אשר ברך משה דער גואל ראשון און דער הוא גואל אחרין דוד מלכא משיחא והיינו הך, אז דאס קומט תיכף ומיד די גאולה העתידה והשלימה, און מ'איז ממשיך די הכנות צו יום הכיפור און יום כיפורים עצמיים, וואס דעמאלט איז דאך לפני הוי'תתרו איז מען דאס ממשיך אין א מעמד ומצב פון גאולה העתידה, וואס זי קומט אראפ ביז אין אן אופן וואס מראה באצבעו ואומר זה, אז בגשמיות איז אויך לאחיותם ברעה, זיין חיות באקומט ער בגלוי פון גשמיות, ווי ס'איז פארשטאנדיק בפשטות, וואס דער ענין איז דאך א הנהדה פון לעתיד-לבוא, וואס דעמאלט וועט די נשמה באקומען איר חיות פון דעם גוף, ווען זעט מען דאס איצטער בזמן הזה, און דוקא נשמות בגופים איז דאס ביום הכיפורים, וואס דאס איז דאך אן ענין ניט פון אן עינוי פון דעם צום, נאר דער צום ווערט להחיותם ברב, ווי מ'איז אויך בפרשת ווי חכמת הרפואה זאגט, אז פון וואס לעבט דער גוף? בשעת ער איז ניט קיין אוכל און ניט קיין שותה, און פון וואס לעבט ער צוזאמען מיט דעם חיבור הנשמה בגוף? איז דער חיבור זייערער דורך דערויף וואס די נשמה איז שואב
- proofread
- 0