פסקה
פסקה rh-c7r7vzfx
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-6xey9469
- order
- v
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ברגע כמימרא, און גלייך איז מען ממשיך, כמדובר, אין אן אופן פון ימים טובים, און אין הימים טובים הכי גדולים, כמבואר אין ספרים, אז דער ענין פון תשעה באב וועט זיין למעלה ביתר שאת וביתר עוז פון שאר ימים טובים, אדער סתם ימים טובים, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז בשעת דאס הויבט זיך אן נאך ביום חמישי בחודש, וואס חמשה באווייזט דאך אויך און מרמז, אז דאס קלייבט צוזאמען די חמשה שומעות שנקראו לה און די יום וואס ענינו איז א יום פון חמשה תפילות, און דאס ווערט אין אן אופן פון יום השלישי, שהוכבל בו כי טוב, גאולה האמיתית והשלימה גלייך ברגע זה ממש, סיי לא סיי לשמים און סיי לבריות, און דערנאך איז מען ממשיך פון יום החמישי והששי והשביעי והשמיני, ועל אחת כמה וכמה ביום העשירי, ביום התשיעי, וואס בשנה זו האט דאך דאס אויך דער סימן מיוחד, אז עס קומט אויס ביום שקולו בשבת קודש, וואס ער איז דאך פארבונדן מיט יום שקולו שבת ומנוחה לחיי העולמים, ותיכף ומיד ממש ביום החמישי, און דערנאך די עלי' מחיל אל חיל בכל יום ויום, און נאכמערער בכל רגע ורגע, הלוך והוסיף ואור.
- proofread
- 0