פסקה
פסקה rh-c663d7dg
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-j6g7n9y8
- order
- O
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- שבכל יום, וויבאלד אז דאס איז א יום מיוחד, צוזאמען והוא העיקר מיט דער החלטה תקיפה אויף זיין א מקיים פון די מצוות, און פון אלע מצוות, און ווי חסידות טייטשט אפ דער לשון פון מקיים אז א איד, ווען ער טוט א מצוה, ברענגט ער אריין א חיות און א קיום אין דער מצוה עצמה, ביז וואנענט אז דאס ווערט דערנאך אן ענין א הוספה נצחית אין דער מצוה עצמה. און במיוחד בנוגע צו מצות הצדקה, וואס זיי איז דאך שקולה כנגד כל המצוות, ובפרט ווי דאס איז נאך פארבונדן מיט א טאג, מיט א שינוי ועלי'בחיים, אז מ'ווערט א בר-מצוה אדער א בת-מצוה, בימים הקרובים לזה, און במיוחד, ווי דערמאנט בא די געלעגנהייטן, אז ס'איז א מנהג וואס ווערט הולך ומתפשט, אז נוסף וואס די ברעה מצוה און בת מצוות גיבן אממונם אויף דעם ענין הצדקה ביום זה אדער בסמיכות לו, טוען אזוי אויך זייערע עלטערן און זייערע מחנכים אדער מחנכות
- proofread
- 0