Text

¶1בשעת מ'וועט ברענגען כמי בלייך ארויס? איז דאך כאמור לעיל געפינט מען דאך אין דעם כח פון ירחד תליתאי אין יום פון עשרים ושמונה בו, וואס דאס איז דאך כאמור קומט גלייך נאכן יום זך בו פון כ'ז, און ס'ווערט אויך א הקדמה ליום שלאחריו, וואס דאס איז כ'ט, איז דאך דאס א טאג פון ערב ראש חודש, וואס ער איז ראש-חודש פארבונדן מיט אידן, איז דאך דאס דעמאלט ווען אידן שטייען אין שלימות העבודה, וואס זיי זיינען דאך מונים ללבנה ודומין ללבנה, במילא ציילן זיי, און מ'זעט אז די לבנה האט שוין מסיים געווען איר עלי'וואס ס'ווערט על ידי וואס ונפקדתא ווערט דאך די עלי'פון דער נשמה, אז ס'זאל קענען זיין דער איחוד און דער זיבוג פון מאיר הקטן מיטן מאיר הגדול, וואס דאס גייט דאך אויך במיוחד אויף כנסת ישראל מיטן אויבערשטן, ביז יעדער איד בפני עצמו תלוקטו אחד אחד מיט עצמות ומהות אליין ווערט דאס איין מציאות און אן אחדות אמיתית, ביז אין אן אופן פון יחיד, וואס דאס איז נאך העכער פון אחד און נאך העכער פון יחיד

¶2אויך. און ס'ווערט דעמאלט ניט דער ענין פון הפסק חס ושלום, נאר דוקא א התאחדות, ווי התאחדות בתכלית השלימות, וואס התאחדות בתכלית השלימות איז והיו לבשר אחד און דערנאך ווערט דאס אויך דער צווייטער ענין איז והיו לבשר אחד אז ס'ווערט גלייך מעשיהם של צדיקים וואס דאס איז די פירות של צדיקים, ווערט דאס דער ענין פון מעשים טובים שלהם, און די מעשים טובים זיינען משלים נאך דעם ענין פון דעם מעשה טוב, אז יעדער איד ווערט א שותף און א משתתף בפשטות בגופו ובנשמתו, אין די גאולה האמיתית והשלימה, כדי דער אויבערשטער כביכול זאל דאס קענען דורכפירן בשלימות דארף מען האבן די השתרפות פון יעדער אידן, און דוקא נשמה בגוף בתכלית השלימות, וואס דער איד איז מסכים, און נאך מערערער ער וויל דאס און איז מכריז, אז ניט נאר הגיע זמן גאולתיכם נאר ס'איז שוין דא די גאולה בפשטות, ועוד והעיקר, ווי דערמאנט אין דעם ווארט פון גאולה, ווי דערמאנט פריער, אז

¶3איז אן ענין של גילוי, וואס דאס איז דאך אויך אין דעם אפטייטש סיי פון גולה און סיי פון גאולה, האט מען אויך אז דער אלופו של עולם שטייט אין מיטן פון דעם גלות פון גולה, און דוקא דורך דערויף ווערט דאס דער ענין פון גאולה, ביז די גאולה בפשטות, וואס דער פשט איז דאך ווי רש'י טייטשט אפ, אז צוזאמען מיט פשוטו של מקרא איז דארט איז דא די דער ענין פון סודות התורה, מסתרו אסתרי', וכמדובר כמה פעמים ווי פירוש רש'א אויף ישקנו מן שיקות פיהו, וואס דאס גייט אויף די פנימיות התורה וואס ווערט נתגלה און שוין נתגלה געווארן, על כל פנים אין אן אופן פון תועמי דאס גיט אבער א טעם ווי חסידות איז מבאר אין דעם גאנצן ענין פון פנימיות התורה, וואס דאס איז פארבונדן פנימיות התורה מיט ססום דקודשא בריך הוא, און ססום דישראל, וואס פארבינדט אויך דעם ססום פון דעם עולם, ווערט אויך דער חוט המשולש פון די אלע דריי ענינים ווי זיי שטייען בגליא, אז דער גליא פון עולם, צוזאמען מיט גליא של התורה, און צוזאמען מיט דער גליא פון פנימיות התורה-סיי פון נגלה און סיי פון פנימיות התורה, ווערט דאס אן ענין

¶4המשולש אין גליא און אילן המשולש אין ששון, און ווי די ביידע פירושים אין זהר, וואס מ'זאגט, אז דאס איז די דריי ענינים-פלת כשרי מתקשרא איז דאך דא אין דערויף די צוויי סדרים, צי ס'גייט על הסדר פריער עולם און דערנאך אידן, און דערנאך נבראים אידן, און דערנאך תורה, אדער ס'גייט דער סדר, כמדובר כמה פעמים, אז גליא איז זיך מתקשר און ווערט איין זאך מיט גליא פון דעם העכערן ענין, ביז וואנענט אז מ'האט ביידע ענינים צוזאמען, אלו ואלו דברי אלקים חיים אין א לעבעדיקן אופן, אז סיי גליא און סיי ששון ס'שטייען ביידע אין אן אופן אז ס'ווערט א קיום נצחי, און דעם קיום צוזאמען מיטן בית-המקדש השלישי, דער מקדש אדנ'כוננו ידיך און אין אן אופן ווי מ'האט דאס אויך געלייענט אין די סדרה'ס וואס מ'קומט פון זיי דער ענין פון זית חוקת התורה וואס דאס גייט אויף דער פרא אדומה, און זית חוקת התורה ווי דאס גייט אויף זית חוקת הפסח, פארבונדן מיט גאולה האמיתית והשלימה, אז ס'ווערט די אלע ענינים, אלע ענינים פון גליא, און אלע ענינים פון ששים, און אלע ענינים כולם

¶5ביחד, אן איין און איינציקע מציאות פון יחידה ליחדה, ווערט דאס די יחידות שבכל אחד ואחת. וואס דאס איז דאך ווי דער חלק המשיח וואס ס'איז דא אין יעדער אידן און אין אלע אידן, בפרט נאך אין כללות אידן, ווען מ'קלייבט זיך צוזאמען כמה פעמים עשרה, אין א בית מעשים טובים און א בית הכנסת, און א בית פון תורה, ועוד והוא עיקר, אז ס'ווערן כל הענינים ביחד אין איין און איינציקע נקודה, וואס די נקודה שטייט בגלוי אין דעם זמן ומקום פון גאולה האמיתית והשלימה וואס הויבט זיך אן דוקא אין דעם מקום, און ס'ווערט דערנאך בגלוי ביז דער תכלית השלימות והאמיתית, דער תכלית האמיתית פון כל הענינים פון דער גאנצער וועלט, וואס דאס איז דאך דער ענין פון דירה לו יתברך ווערט דאס דוקא בתחתונים שאין תחתון למטה הימנו, און דאס פארבינדט יעדער אידן און אלע אידן מיט זיין יחידו שבנפש, וואס דאס פארבינדט מען מיט די יחידה כללות, מיט משיח צדקנו, יבוא ויגבלינו ויליכינו קוממיות לארצנו תיכף ומיד ממש. און מ'גייט צוזאמען מיט די תורה חדשה וואס משיח וועט גלייך זאגן, און דערנאך איז דער המשך וואס דער אויבערשטער זאגט, די תורה חדשה

¶6מאיתי תיתי, ועוד ועיקר תוכף ומיד ממש.