transcript · Yiddish
Text
Machine text not yet checked by a person - do not quote it as the Rebbe's words.
¶1מ'האט דאך גערעדט כמה פעמים, און אזוי איז אויך מבואר אין שפרי מוסר און ס'איז דער שטילה און ס'איז דער קבלה וחסידות, און אויך אין פשוטים של דברים, אז א מצוה דארף מען מקיים-זיין, ווי מ'זאגט אין ברכת המצוות, דערפאר וואס קדשנו במצוותיו וצונו,
¶2אבער ביחד עם זה האט דאך יעדער מצוה א סגולה מיוחדת, און ווי ביי א סך מצוות מפורש בפירוש בכתוב, דער ענין וואס די מצוה ברענגט-צו אין שכר מצוות,
¶3”למען ירבו ימיכם” ווארום ”למען תאריך ימים” וכיוצא בזה, און אין כללות כל המצוות, וואס דאס איז 'מצות הצדקה', דער אסור בשביל שתתעשור.
¶4אסור בשביל שתתעשור.
¶5און דערנאך איז דא די הוראה כללית בזה, אז מדתו של הקב"ה איז דאס מדה כנגד מדה, נאר דאס איז דאך ניט דער פשט אז אפגעמאסטן וויפל מדת האדם, נאר מדה כנגד מדה אין דעם זעלבן ענין, אבער כמה פעמים ככה ברכתו של הקב"ה, וואס זי איז דאך ”תוספת מרובה על העיקר”.
¶6וואס דערפון איז אויך פארשטאנדיק בהנוגע צו מצות ראי וואס זי האט דאך כמה ענינים משותפים מיט מצות הקהל, וכאמור וואס דערפאר איז דאך אין מסכתא גיגה לערנט מען אפ כמה פרטים, איינע פון די צווייטע, און ווי דער סגנון הכתוב, ”בבוא כל ישראל אורעות” וואס דאס איז מצות ראי' בקודש,
¶7איז דאך דעמאלט הכל ”את האנשים ואנשים” וטף, איז בדוגמא ווי בא מצות ראי איז דאך דער שכר וואס איז מפורש גלייך בכתוב,
¶8די נקודות שבטבת, וואס דערפון לערנט מען אפ כשום ”שבא לראות איז כך בא לאוראות” אז ער זעט דעם פני השם דורך דער מצוה וואס בא לרות דערפון איז אויך פארשטאנדיק בנוגע צו מצות הקהל,
¶9אז דאס פאדערט ארויס די מצוה במדתו של הקב"ה מדה כנגד מדה אז דער אויבערשטער זאל אויך מקיים זיין דער ”הקהל את האנשים ואנשים וטף וגרחה אשר בשרעך”,
¶10און וואו זאל ער זיי מקהל זיין איז דאך אידן זיינען דאך ניט קיין בעל-הבתאים, ווי דער רבי דער נשיא זאגט, אז ניט מיט אונזער רצון זיינען מיר אוועקגעגאנגען אין גלות,
¶11און ניט מיט אונזער רצון וועלן מיר פון דארט ארויס, ווארום דאס איז פארבונדן מיט ו”מפני חטאינו גלינו מארצנו” איז וואס איז מבטל גלות בשעת מ'איז מבטל די סיבה, דער מפני חטאינו אבער דער אויבערשטער איז דאך האט דאך אויף זיך ניט
¶12איז במילא קען ער דאך מקיים זיין די מצות הקהל אין אן אופן אז ס'זאל זיין בכל הפרטים אין דעם בית המקדש ”הבנוי בירושלים הבנוי”, און מלך בן ”דוד על כסאו, נשיא עליהם לעולם”.
¶13וואס דעמאלט איז לייענט ער די פרשה יאת ”המלך לפני כל” ”האנשים והנשים וטף, וגרחה אשר” בשלך.
¶14און דו, ווי גערעדט פריער איז תוספתו של הקב"ה ה' מרובה אין מצות הקהל שטייט טאקע האנשים והנשים וטף, ס'איז אבער דא אזוינע וואס זיי זיינען ניט שייך צו מצות הקהל, און איינע פון זיי איז ווי די גמרא רעכנט זיי אויס כמה פרטים אין חגיגה, וואס זיי זיינען פטור פון הקהל.
¶15און אט דא געפינט מען אין דער הבטחה פון דעם הקהל דורך דעם אויבערשטן, וואס ס'שטייט אויף דער גאולה העתידה ”קהל גדול יבואו” הנה וואס דאס דורך ווי אזוי ווערט ”קהל גדול” דורך דערויף וואס דער אויבערשטער איז זיי מקהיל,
¶16איז ער אויך מבטל אט די הגבלות וואס זיינען דא בהנוגע למצוות הקהל על ידי בני אדם, וואס דעמאלט איז דער וואס איז חיגר ברגליו איז ער פטור מהקהל, און מ'זאגט בנוגע לגאולי עתידה אז ס'ווערט בטל אלע הגבלות.
¶17די ראי' דערפון איז, ווי כאמור, אז א חיגר איז פטור מהקהל בהנוגע צו ”קהל גדול יבואו” הנה רעכנט ער אויס פרטים, רעכנט ער אויס אויך פתיח ועוה.
¶18וואס דערפון איז פארשטאנדיק, אז אין דעם הקהל פון דעם אויבערשטן וועט דאס זיין בתוספת מרובה, אראפגענומען אלע הגבלות, ביז וואנענט אז שם הרע והולדת ופותח ועיבור וכו מיט די אלע פרטים, ביז אז ס'וועט זיין דער ”קהל גדול יבואו” הנה.
¶19און בשעת מ'איז מקדים און מ'איז מהדר און מוסיף אין דעם הידור פון די מצות הקהל וואס הענגט אפ אן אונז איצטער, בקיום רוחניות המצוה ושרשי המצוה, אין דעם הקהל האנשים ואנשים וטף, למען ישמעו ולמדו ויראו און אין וואס פאר אן אופן מאכט דאס?
¶20כדי די קאנווענשען זאל ניט אננעמען קיין פארקערטע החלטות, דארף מען דאס האבן אז דאס זאל זיין במקום קדוש, דאס הייסט אז מ'מאכט א פריערדיקע שטימונג, אז ס'דארף זיין על מנת ”לעשות את דברה התורה הזאת” ניט רעכענענדיק זיך דערמיט וואס ס'וועלן זאגן גויים, אדער אידישע גויים,
¶21איז אט דעמאלט איז מען מובטח אז ס'וועט זיין די החלטות ווי ס'דארף צו זיין על פי התורה והמצוה, איז אט דעמאלט איז מען מכין און מ'איז מקדים און מ'איז מהר און ממשיך למטה בגלוי דעם הקהל על ידי הקב"ה, דעם עיבור ופתח און הרע והולדת,
¶22ביז וואנענט אז ”קהל גדול יבואו” הנה און אזוי ווי בא מצות הקהל איז דאך דאס געווען דוקא בשמחה, אין ”זמן שמחתנו”,
¶23אט אזוי איז אויך דער 'קהל גדול יבואו הנה' איז דאך אויך אין אן אופן ווי ער זאגט אין דער נבואה ”ושמחת עולם על ראשם” בקרוב ממש, בגאולה האמיתית והשלימה, על ידי ”משיח בן דוד”, יבוא ויגאלנו ו”יוליכנו קוממיות לארצנו”.