פסקה
פסקה rh-c1hrpygr
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-1ybyad0m
- order
- r
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- איין ווארט האט מען דאס איבערגעמאכט אין תורה שבעל-פה, על אחת כמה וכמה אין מנהג ישראל וואס תורה איז, אז פריער זאגט מען דעם ווארט מנחם און ערשט דערנאך זאגט מען דעם ווארט מיטן שם וואס ס'שטייט אין תורה-שבכתב אדער תורה שבעל-פה-אין תרגם וכיוצא בזה, אף על פי וואס על פי דין בהנוגע צו סדר-ענשמות דארף לכתחילה קומען א שם וואס ער קדם בקראה, אדער וטירו שבעל-פה, און ערשט דערנאך אתם ששם שניתתב איז אט דא הויבט מען אן מיטן עיקר, דער עיקר איז דער ענין פון מנחים, און דער מנחים ווערט מיט אזא שטורעם, אז ער ווערט ביז וואנענט אז ער מאכט אויך אז דער אב ווערט כל ענינו דער ענין פון מנחים, ובפרט נאך כמדובר כמה פעמים, אז מנחים איז דאך בגימטריא צמח, און דאס איז דאך צמח שמו, און מיט יצמח בקרוב ממש, וואס דערפאר איז דאך אויך די ספרים פון צמח צדק האט מען א נאמען געגעבן אויך מיט די צוויי נעמען, דערפאר וואס דאס איז פארבונדן ובגימטריא פון זיין שמו, ווי מ'האט אים גערופן בפשטות. וכמדובר כמה פעמים, אז אין כל ענינים אלו איז נוגע דער חולריש דער ענין וואס מ'רעמט דערפון ארויס בנוגע למעשה בפועל, ביז וואנענט אז דאס ווערט דער גאנצער עיקר פון אלע ענינים הבאים שלאחרי זה, ובמיוחד אז מ'איז זיך מסיים, כמדובר כאן נהוג בכגן זה מ'וועט מאכן יעדערן פאר א שליח אין צדקה, ובהוספה על הרגיל בכגן זה כפליים לתושי צוויי מאל אזויפיל ווי מ'גיט על דרך הרגיל בשמח פון דיבורים כאלו. און ויהי רצון, אז בקרוב ממש, ותיכף ומיד ממש, ולא עיכבם אפילו כהרף עין לאזט מען זיך גלייך אוועק אין משא, אין מנני שמיא, אין ארץ הקדוש, אין ירושלים עיר הקודש און הר הקודש, און אין בית המקדש וואס ער איז בנוי ומוכן ומזומה, מערניט וואס ער דארף אראפקומען כהרף עין און נתלבש ווערן אין ירושלים של מטה, כמדובר כמה פעמים, זאל דאס זיין בפשטות
- proofread
- 0