Text

¶1דער טאג פון ל' בעומר איז דאך, כמפורסם, יום שמחתו פון ר'שמעון בן יוחאי, וואס ער איז דאך געווען איינער פון די גרעסטע תנאים, און ווערט אויך געבראכט תפילה פון זיינע מאמרים און תורות אין משנה און אין גמרא, און אויך אין צווישן, צו משנה גמרא, אין די ברייתות, וואס צווישן זיי טיילן זיך אויס במיוחד די שייכות צו ל ג בעומר, וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט ספירת העומר, און ווי גערעדט מערערע מאל די זאך פון ספירת העומר שפיגלט אפ די פאראייניגונג פון אלע אידן, וואס די אידן טיילן זיך מנורת זהב כולה, דער נביא טיט-איבער דעם אויבערשטנ'ס פארגלייך, אז דער אידישער פאלק איז דאס פארגליכן צו דער מנורת זהב כולה, וואס דער עיקר מנורת זהב כולה איז דאך געווען אין משכן דורך משה רבינו, און דערנאך אויך אין בית-מקדש הראשון און בית-מקדש השני,

¶2ובקרוב ממש, בא די גאולה האמיתית והשלימה, וועט אויך זיין דער מנורת זהב כולה אין בית המקדש השלישי, מקדש אדנ'כוננו ידיך, און דעמאלט וועט דאס נאכמערער אפשפיגלען ווי אזוי אלע אידן וואס טיילן זיך לויט זייער דין אין דעם אויבערשטן אין שבעה אופני עבודות, פארבונדן מיט שבעה מדות, דינען דעם אויבערשטן איז דאך דא בכל לבבך, ווי מ'זאגט יעדער טאג אין קריאת-שמע מערער נאך ווי איין מאל, און די מנורה זהב כולה איז דאך געטיילט אין שבעה קני המנורה, וואס דאס איז ווי געזאגט, ווי אידן טיילן זיך צווויסן זיך אף על פי וואס יעדערער פון זיי שפיגלט אפ אלע שבעה קני המנורה, אלע זיבן אופנים, ווי דינען דעם אויבערשטן, איז דאך אויך דא דער עבודה פון יעדערן, אדער ווי מ'געפינט אויך בא די אבות, אז אברהם און יצחק און יעקב האבן געדינט דעם אויבערשטן אלס א מרכבה בתכלית השלימות,

¶3אבות הן המרכבה צוזאמען דערמיט האט יעדערער פון זיי זיך אויסגעטיילט מיט זיין עבודה מיוחדה, די עבודה פון אברהם אבינו דער ענין פון אהבת ה און די עבודה פון יצחק, און פחד יצחק דעם ענין פון יראת ה און אויך די עבודה פון יעקב'ן, וואס ער איז דאך געווען א ממוצה צווישן זיי ביידע, און דערפאר איז זיין עבודה ווערט אנגערופן תפארת אז דאס איז נאך שענא ליכול פון די עבודה פון אברהם פון יצחק'ן, וויבאלד אז דאס איז כולל אין זיך ביידע אופנים, סיי דינען דעם אויבערשטן מיט אהבה, און סיי דינען דעם אויבערשטן מיט יראה, און א צוזאמענמיש פון ביידע צוזאמען. וואס דאס איז אויך אן אפלערנונג פאר אידישע קינדער. ללגע בעומר איז דאך פארבונדן לויט מנהג ישראל תורה היא מיט אידישע קינדער, וואס דעמאלט קלאגט מען זיי צוזאמען, און ס'ווערט אין זיי באוויזן בפשטות דער פסוק פארבונדן ווי ר'שמעון בן יוחאי פארבינדט דאס אין זיין ספר הזהר, וואס דאס איז דאך דער ספר

¶4איז מיני'יבקע ומבי גלותא ברחמים וואס דורך לערנען דעם ספר הזהר און די פירושים אויפן זהר וועלן די אידן בקרוב ארויס פון גלות און ארויס ברחמים, אן קיינע שוועריקייטן, ואדרבא מתוך שמחה וטוב לבב, ערקלערט ער, אז אין דעם ספר ווי אזוי ל'אומר איז פארבונדן מיטן פסוק מה טוב ומה נעים שבת אחים גם יחד, וואס לכל לראש גייט דאך דאס אויף יעדער אידן און אלע אידן, וואס זיי ווערן אנגערופן אחים ובפרט לויט דער מקיים-זיין דעם אנזאג פון רבי עקיבא, וואס ער איז דאך געווען דער רבי פון רבי שמעון בן יוחאי, און רבי שמעון בן יוחאי האט געזאגט, אז זיינע מדות, זיינע אויפפירונגען, זיינען דאס גענומען געווארן תרומת מדות, און ווי מ'נעמט א תרומה פון א גאנצער כמות פון תבואה, און מ'קלייבט אויס און מ'איז מכריז און מ'הויבט אויף, וואס דאס איז דאך אויך דער אפטייטש אין תרומה, וואס דאס איז אויך פארבונדן מיט אנווייזונג צו אידישע קינדער,

¶5אז זיי דארפן טאן אלץ וואס ס'הענגט אפ אן זיי, אז אף על פי וואס זיי האבן דאך כמה וכמה פעולות, ווי מ'זעט דאך אין חינוך פון אידישע קינדער, סיי פון אינגעלעך און סיי פון מיידעלעך איז נאך חנוך לנער על פי דרכו, נאך בשעת זיי זיינען נאך גאר יונג, הענגט מען אן דעם חינוך מיט יעדערן פון זיי, סיי אין ענינים פון קום ועשה זאכן וואס זיי דארפן טאן, סיי פון ענינים פון סור מרב וואס זיי דארפן זיך אויסהיטן אויף ניט צוטאן, אנהויבנדיק אויך ווי אנגעוויזן דורך די אבות, אז ס'דארף זיין דער ענין פון אהבה, ווי ביי אברהם אבינו, צו יעדער ענין וואס ער איז א אידישער ענין און א גוטער ענין און א צדקה ענין, וואס דאס איז אויך כולל אין זיך וואס אידן טוען אפילו צוליב ניט-אידן, ווי דער ענין פון צדקה און אויך דער ווירקן אויף ניט-אידן, אז זיי זאלן זיך אויפפירן מיט זייערע מצוות בתכלית השלימות, ומתוך שמחה וטוב לבב, וואס די מצוה זייערע איז דאך אויך כולל צום אלעם ערשטן דינען דעם אויבערשטן דעם בורא עולם,

¶6און אויך ווי איז דער ענין פון צדקה, ארויסהעלפן יעדערן וואס דארף אנקומען צו א הילפה פון א צווייטן מענטשן, און אין דערויף העלפט מען זיי ארויס, ביז וואנענט אז זיי טוען דאס שוין דערנאך בכח עצמם. און דאס פארבינדט נאך מערער, אז ס'זאל זיין אין דער גאנצער וועלט ניכר, ביז וואנענט אז מ'זעט דאס מיט עיני בשר, ווי אזוי אלע פעלקער פון דער וועלט האבן דעם זעלבן אנפירער און דעם זעלבן בורא, דעם זעלבן באשעפער, וואס דאס איז דער אויבערשטער, און ער באשאפט זיי ווי דער בעל שם טוב איז מבאר בכל רגע ורגע מאין ואפעס ממש, באשאפט זיי פון דאסניי אין יעדער רגע, פון יעדער שעה און פון יעדער טאג, צי דאס איז א וואכעדיקער טאג, און זיכער אזוי אין א שבת'דיקן טאג, אדער אין א יום-טוב טאג, אדער א יום-טוב ווי ל'בואמר, על אחת כמה ווי דער יום-טוב פון חג השבועות וואס מ'ציילט פון ל'בואמר ביז קומענדיק צו חג השבועות, און ווי דער יום-טוב פון פסח פון וועלכן מ'הויבט אן ציילן דעם אומר גלייך ממחרת השבת, און אט דאס ווירט אויך

¶7אז ווי געזאגט אין תכלית בריאות העולם איז דאך, אז אין דער גאנצער וועלט זאל זיין ניכר, ביז במעשה בפועל, אז אין דער וועלט ווערט פארשפרייט גוטע זאכן, און מ'דארף זיך ניט שרעקן איינער פארן צווייטן, נאר אדרבא ארויסהעלפן איינער צום צווייטן, און אויב מ'זעט ביי איינעם אז ער האט א מדה בלתי רצוי'דארף מען אויף אים רחמנא שם, ודוקא מתוך אהבה, ביז אהבה אמיתית, ביז מסירת-נפש כמוך אויף ארויסהעלפן אים ער זאל באפרייט ווערן פון דער מדה בלתי-רצויה, און זאל אננעמען, ווי אויך פון די ציוויים צו יעדער מענטשן אין דער גאנצער וועלט, אז ס'דארף זיין דער ענין הצדקה בגשמיות כפשוטה, אז אויב ס'פעלט איינעם אין גשמיות איז, טוט מען אלץ וואס מ'קען, אים זאל ניט פעלן, על אחת כמה וכמה אויב אים פעלט אין רוחניות, אין זיין אויפפירונג מיט מדת הלב שלו פעלט אים אין רחמנות אדער אין אהבה פון ביז א רחמנות האבן אויף א צווייטן, ואדרבא אויב א צווייטן פעלט עפעס, און אים האט דער אויבערשטער געגעבן מידו

¶8המלואה הפתוחה הקדושה והרחבה, וואס דער אויבערשטער גיט דאך אידן און סיי ניט-אידן השפעה, ווי מ'זאגט אויך אין ברכת המזון, אז הנת העולם כולו בטובו בחן ובחסד וברחמים, אז ניט נאר דער אויבערשטער גיט, נאר ער גיט דאס מיט חן און מיט חסד און מיט רחמים, איז דאך פארשטאנדיק אויף וויפל ס'איז וויכטיק, און אויף וויפל דאס איז אן עיקר אויף דינען דעם אויבערשטן, סיי אידן און סיי ניט-אידן, דורך ארויסהעלפן א צווייטן וועלכן ס'פעלט אדער בגשמיות אדער ברוחניות, ביז וואנענט ער וועט ווערן כמוך מ'וועט אים מחנך זיין אים און געבן אים אזויפיל, ביז וואנענט ער וועט גרייכן די זעלבע דרגה וואס האט דער וואס איז אים מחנך, און דערנאך וועט דאס ווערן א קנאת סופרים וועט ער באווייזן אויך א ביישפיל פאר דעם וואס האט אים מחנך געווען, ווי אזוי יעדער מענטש דארף טאן אלץ וואס ס'הענגט אפ אין אים אויף צו זיין א מהלך,

¶9און ווי אויך די אנווייזונג וואס יעדער איד, און זיי פועל'ן אזוי אויך אין דער גאנצער וועלט, אז די וועלט זאל אלץ גיין מדרגא לדרגא, פון איין שטופה דינען דעם אויבערשטן צו נאך א העכערע שטופה, וואס דאס ווערט ווי געזאגט די צוגרייטונג און די שנעלע צוגרייטונג, אז מ'זאל גאר בקרוב ממש קומען צו דער צייט, וואס ווי זאגט פריער, אז מ'וועט דערקענען אין די אלע פעולות אין דער וועלט סיי ביי אידן און סיי ביי ניט-אידן, ווי אזוי דאס איז א וועלט באשאפן פון דעם אויבערשטן, וואס ער איז דער מקור פון וואנענט ס'ווערט נשפע צדקה וחסד ואהבה ורחמים בכל העולם כולו, איז דאך פארשטאנדיק, אז די וועלט, ניט נאר זי שטערט ניט, אויף דורכצופירן דאס, ווי ס'איז דא אזוינע וואס טענה'ן, אז מ'דארף מלחמה האבן מיט דער וועלט זאגט תורה, אז מ'דארף פארקערט, מ'דארף אויסנוצן די גוטע זאכן וואס ס'איז דא אין דער וועלט, וואס ס'איז דא א המון פון גוטע זאכן אין וועלט, ווארום זיי זיינען דאך באשאפן געווארן דורך דעם מקור פון טוב וצדקה און חסד, און דורך דערויף וועט אנקומען גאר לייכט אויף בא�

¶10פרייען די גאנצע וועלט פון די ניט-גוטע שטריכן, ביז וואנענט אז מ'וועט זען, ווי דערמאנט פריער, ווי אזוי דער אויבערשטער, וואס ער איז דער מקור הטוב, פירט-אן מיט אלע ענינים אין וועלט, מיט אלע אומות אין וועלט, סיי מיט מדבר מיט מענטשן און אפילו אויך מיט בעלי חיים, און ווי דערציילט אז לעתיד-לבוא וועט דעמאלט זיין וגרה זאב עם כבש, און ווי מ'טייטשט דאס אפ, אז דאס מיינט מען בפשטות, אז לעתיד לבוא, וואס דארף זיך אנהויבן דער עתיד תיכף ומיד ממש, דורך דערויף וואס מ'וועט מוסיף זיין אין פירן זיך ווי דער אויבערשטער וויל אין דער וועלט, וועט די וועלט נאך שנעלער צוקומען צו דעם צושטאנד אז וגרה זאב עם כבש מיט די אלע פרטים ואויסגערעכנט דערנאך. און דאס וועט קומען א סך שנעלער ווי מ'שטעלט זיך פאר, און ווי מ'זאגט יעדער טאג אין דער תפילה, ותחזינה עינינו בשובך לציון ברחמים סיי אין די תפילה פון א וואכעדיקן טאג, סיי אין די תפילה פון חג השבועות און חג הפסח, ביז אויך אין די תפילות פון יום הכיפורים,

¶11זאגט מען דאך, אז דאס וועט זיין והיו הוי' למלך על כל הארץ אין דער גאנצער וועלט און אויף דער גאנצער וועלט, און ער דארף ניט אנקומען צו ענינים פון ניט גוטע זאכן און שטראפן זיי, חס ושלום, נאר אדרבא, דורך דערויף וואס ער גיט נאך מערער, מידו המלאה הפתוחה הקדושה והרחבה קומט די וועלט נאך פריער צו דער אן ערקענונג, אז דאס איז א גוטע וועלט, ווארום זי איז באשאפן געווארן דורך דעם אויבערשטן, וואס ער איז דער מקור אויף אלע-ערליי גוטסקייט פאר אלע ענינים וואס אין וועלט, סיי פאר ווי דערמאנט פריער סיי פאר מענטשן סיי פאר בעלי חיים, און סיי אין דער וועלט בכללות, אז אנשטאט אין דערויף וואס מ'שרעקט זיך טאמער וועט זיין א ערד-טרייסל נישט, וכיוצא בזה, ווערט מען בארואיקט, אז וויבאלד אז ס'ווערט אנגעפירט פון דעם אויבערשטן, איז אפילו אויב ס'איז געווען אמאל א נר טרייסלעניש, איז די אמת'ע כוונה אין דערויף געווען, כדי דאס זאל ארויסרופן און דערמאנען די וואס האבן פארגעסן מאיזו סיבה שתהי אז די וועלט ווערט אנגעפירט פון תכלית הטוב, איז לפי רגע

¶12שרעקט מען זיי דורך דער ערד טרייסלעניש, במילא ווערן זיי אויך אויפגעטרייסלט פון דעם טעות אין וועלכן זיי האבן געלעבט ביז דעמאלט, און ניט וויסנדיק אז ס'ווערט אנגעפירט דורך דעם אויבערשטן, במילא מוז אין דער וועלט זיין א סך גוטסקייט, און גוטסקייט וואס האט אין זיך אויך דעם כח אויף מבאר זיין אויף אינגאנצן אניאלידן די ניט-גוטע זאכן וואס ס'איז דא אין וועלט. וואס דאס, כאמור, איז דאך געזאגט די האפענונג און דער תכלית פון דער גאולה האמיתית והשלימה, אז ס'וועט נתגלה ווערן אין דער גאנצער וועלט כולו, ווי מ'זאגט אין דער תפילה פון ראש השנה מלוך על העולם כולו, און ניט סתם מלוך נאר ס'זאל זיין בכבודך אז ס'ווערט אנערקענט אין דער גאנצער וועלט כבוד פון דעם אויבערשטן, וואס דער כבוד פון דעם אויבערשטן איז דאך פארבונדן, ובעיקר, ווען מ'גיט אים אפ כבוד מצד די גוטסקייט וואס ער האלט אין איין געבן און איז נאך מוסיף בזה, און מוסיף בזה ווי געזאגט פון זיין ברייטער האנט, אין אן אופן אז ס'ווערט אויך געזען מיט עיני בשר. וואס דאס גיט אויך צום אלעם ערשטן, אז יעדער מענטש האט דעם אמת'ן

¶13פון קינדער און קינדס-קינדער, אנשטאט דערויף וואס ס'איז דאך דא אזוינע וואס טענה'ן אז ס'דארף זיין א געב, א הפסק, און אן אונטערשייד צווישן עלטערן און קינדער, און זיכער צווישן זיידעס און אייניקלאך זאגט תורת חסד אז דאס איז ניט אמת, וויבאלד אז דער אויבערשטער האט באשאפן די וועלט איז דאס זיכער אין אזא מין אופן, אז זיידעס און באבעס מיטאיינקלאך זאלן ווערן איין און איינציקע הנהגה און איין און איינציקע משפחה, סיי ביי אידן און סיי ביי ניט-אידן, ווי אונטערשטאקן מערערע מאל און אויך אין דעם איצטיקן ריידן, במילא וועט דאס נאכמערער צוברענגען, אז ס'וועט מערער ניט זיין, ווי מ'זעט דאס אויך גראד אין דעם לעצטן דור, אז אין מערערע מדינות, וואס ביז גארניט לאנג, זיינען זיי געשטאנען אין אן אופן פון מלחמה מיט אנדערע מדינות איז דארטן בטל געווארן דער רעז ים וואס האט געהאלטן פון שטרענגע מיטעלען, און אנשטאט דערויף האט מען אנגענומען די מיטעלען פון ערציון פון חינוך אמיתי, וואס ער איז דאך ווי מ'זעט ביי קינדער איז א חינוך מער מצליח, אז מ'טוט דאס מתוך אהבה

¶14גלוי'מערער מצליח ווי מ'טוט דאס מתוך יראה פון שרעקן א קינד. ואדרבא, מ'דארף זיך גאר אויסהיטן פון אנשרעקן א קינד כדי ער זאל האבן א רואיקן לעבן, וועט ער קענען רואיק דינען דעם אויבערשטן, ביז מתוך שמחה וטוב לבב. וואס אט די אלע פעולות, ובמיוחד פארבונדן מיט ל'בעומר, ווי דערמאנט פריער, אז דאס פארבינדט מען מיט קינדער, און ניט קינדער ווי זיי בלייבן שטיין אויפן זעלבן ארט, נאר זיי מאכן א תהלוכה, זיי גייען פון איין ארט אין א צווייטן, וואס דאס שפיגלט אפ דעם עצם החינוך, אז מ'ציט קינדער אז זיי וועלן גיין אלץ פארוועטס, אלץ מערערן און נעענטער צו די תכלית השלימות ווי ס'וועט זיין לעתיד-לבוא, וואס דעמאלט וועט דאך זיין דער תכלית הטוב, און זיכער, אז בא קינדער וואס זיי זיינען דאך נאך ניט געהאט די נסיונות, און אמאל א דורכפעל דורך די נסיונות, משא'כ קינדער וואס זיי הויבן ערשט אן זייער לעבן, ובפרט נאך פאר בר-מצוה אדער בת-מצוה, און על דרך זה אויך בא ניט-אידן, די צייט ווען קינדער ווערן שוין ערוואקסן, מיט זייער שכל, ביז

¶15וואנענט אז זיי פארשטייען שוין אליין צו אויסקלייבן וואס ס'איז טוב באמת, וואס אט דאס פאראיינציקט אויך די גאנצע וועלט אין איין געמענשאפט, אין איין קהילה, צו אויף דינען דעם אויבערשטן מתוך שמחה וטוב לבב. וואס דאס שפיגלט דאך אויך אפ אין די תהלוכות פון אידישע קינדער, אף על פי וואס אין דער תהלוכה הלוכה אליין, גייען דאך אידישע קינדער און פון אידישע בתי-ספר איז דאך דוקא אין דער בראש התהלוכה, ווער גייט פארווערץ אין דער תהלוכה גייען די מיליטער וואס זיי זיינען פארבונדן און האבן אין זיך חברים, סיי פון אידן און סיי פון ניט-אידן, און זיי גייען פארווערץ פאר דער תהלוכה, און מאכן זיכער אז די תהלו חא זאל זיין אין א גוטן אופן און אין א שלום'דיקן אופן און א געזונטן אופן, ביז אפילו אז מ'האט אפילו ניט קיין טראכט פון א רעגן, און מ'האט א גוטן ווערטער און א גוטן צושטאנג פון דעם גאנצן ארום, וואס דאס שפיגלט אויך אפ ווי אזוי די וואס זיינען זיך משתתף אין דער תהלו חא,

¶16און זיכער די וואס גייען פארווערטס אין דער תהלוך און היטן איר אויס, ובפרט אז זיי היטן איר אויך דורך עשירה וזמרה, דורך שפילן אין כלי זמר, וואס דאס מאכט נאך פריילעכער די קינדער, און מאכט אויך פריילעכער די ערוואקסענע, און מאכט אויך פריילעכער די אלע וואס געפינען זיך דערביי, סיי אידן סיי ניט-אידן, ווי דער טבע פון א שירה וזמרה איז, אויף מאכן פריילעך ביז בגלוי. און ווי מ'זעט דאס אויך בפשטות, אז ס'איז לייכטער אויסצופירן אז ס'זאל זיין גם יחד, אז מענטשן זאלן זיך פאראיינציקן צווישן זיך ווען מ'טוט דאס מתוך שמחה ומתוך שירה וזמרה, ובפרט אז מ'פארבינדט דאס אויך מיט קינדער וואס האלטן אין איין גוי פון איין דרגא צו א העכערע דרגא, און מ'מאכט ווי דערמאנט פריער מ'פארבינדט דאס מיט דער רעגירונג פון דער מדינה און מיט דער רעגירונג פון דער שטאט, אין וועלכע ס'באטייליקן זיך אידן סיי ניט-אידן, מיטן זעלבן תכלית אויף אפהיטן אז ס'זאל זיין שלום

¶17און אהבה ואחוה און שלום ורועות, ווי גערעדט מערערע מאל, וואס די אלע ענינים היילן-צו נאך מערער, אז ס'זאל זיין דער תכלית השלימות אין מה טוב ומה נעים, שבת אחין גם יחד, אז דער שבת אחין גם יחד פארשפרייט זיך אויף אלע שבעים אומות העולם, אז זיי באקומען אין זיך די אחוה האבנדיק דעם זעלבן באשעפט, זעלבער וועלט, און אין אן אופן פון דוקא פון שלום און אהבה ורעות, וואס דאס היילט נאכמערער צו אט דאס וואס ר'שמעון בן יוחאי איז געווען זיין ענין אויף צוברענגען, פארשפרייטן תורה, תורתו אומנתו, וואס דער תכלית פון תורה איז דאך, אז נתינת התורה איז דאך אז ס'זאל ברענגען דער ענין פון שלום בכל העולם כולו, ווי אפגע'פסק'נט אין רמב״ם פון תורת כהנים, און דערמאנט מערערע מאל. וואס דאס איז אויך די כוונה פון דעם צוזאמענקומען זיך, אז דאס זאל נאכמערער פארשטארקן די אלע פעולות וואס זיי ברענגען אראפ דעם אמת'ן שלום, ביז אין אונזער וועלט אין וועלכע מ'געפינען זיך און מ'לעבט נשמות בגופים,

¶18און קינדער האלטן אין איין וואקסן, מדרגא לדרגא, בכל יום ויום, ווי מ'זעט דאס בפשטות, אז דער וואקסן פון ערוואקסענע איז ניט אזוי מערקבאר, משא'כ דער וואקסן פון קינדער באמרקט מען דאס מידי חודש בחדשו, על אחת כמה וכמה מידי שנה בשנה, און ס'ווערט אויך אז מ'וואקסט אויך ברוחניות, וואס בשעת דער אויבערשטער זעט די החלטה און דעם בשלוס, אז מ'זאל האלטן אין איין וואקסן ברוחניות רעכנט ער דאס אריין ווי מ'האט דאס שוין מקיים געווען די החלטה בפועל. און ס'ווערט בפשטות די גאולה האמיתית והשלימה, וואס דעמאלט וועט זיין, ווי דערמאנט פריער, אפילו בא בעלי חיים, וגר זאב אין כבש על אחת כמה וכמה בא מענטשן וועט זיין דער שלום אמיתי, און ס'וועט דעמאלט אויך זיין דער מלך הוי אז דער אויבערשטער ווערט אנערקענט אז דער אנפירער פון דער גאנצער וועלט, פון יעדער מענטשן וואס געפינט זיך אין וועלט, און ס'ווערט דעמאלט דער שבת אחים גם יחד אפילו בא ניט-אידן, און זיכער אזוי בא די וואס פארנעמען זיך במיוחד דערמיט,

¶19זיינען דאך אידן וואס האבן באקומען די תורה, און ווי דער רמב״ם פסק'נט, אז דאס איז על מנת און דאס איז אין זיך כולל, אז מ'זאל מחנך זיין די גאנצע וועלט, אין די אלע שבע מצוות בני-נח, און אויך כולל די מצוה פון צדקה, אויף מחנך זיינער צי אין די גאנצע וועלט, אז זי זאל גיין אויף ארוועץ, אויף שנעלער און שנעלער, כדי ס'זאל קומען תיכף ומיד ממש, די גרעסטע שנעלקייט תיכף ומיד, דעם מעמד ומצב פון דער וועלט, אז ס'וועט זיין מערניט ווי קדושה וטהרה, ווארום דער רוח והיפך פון קדושה און היפך פון טהרה וועט זיין אויר מן הארץ, וועט דער אויבערשטער אליין אינגאנצן דאס ארויסנעמען פון דער גאנצער וועלט, וועט דאס בלייבן א ריינע וועלט בגלוי, און א וועלט וואס דינט דעם אויבערשטן בגלוי, אן קיינע שטערונגען, און מ'וועט גיין, ווי מ'האט די ערווארטונג, ווען מ'האט דאס ערשט-א געזאגט אויך אין דער תפילה פון ל'בעומר, ווי אין אנדערע תפילות, אז ס'וועט זיין דער ענין פון שים שלום טובה וברכה, וואס דערמיט איז מען מסיים די אלע תפילות ובקשות

¶20פון שמונה עשרו, אויך אין דעם טאג פון ליג בעומר, ואדרבא בעיקר אין דעם טאג פון ליג בעומר, ווארום דאס איז דאך פארבונדן מיט שבת גם יחד פון דער גאנצער וועלט, און ווי דערמאנט פריער סיי ביי מדבר, ביי מענטשן און סיי ביי בעלי חיים. ועוד והוא העיקר, אז בשעת מ'מאכט יעדערער פון אייך און יעדערער פון אונז, און יעדערער פון די וואס הערן דאס, אדער מ'זעט דאס ווי דאס איז, אדער מ'זעט דאס פאר זיי איבער אין זייער לשון, און זיי דארפן ניט ווארטן ביז וואנענט מ'וועט דאס זען אין א ספר, ווערום זיי הערן דאס גלייך שוין היינט ל'בעומר זאל אויך מקויים ווערן די תפילה וואס מ'האט ערשט מתפלל געווען אין אלע בתי-כנסיות וכל העולם כולו, האבן געדאווענט בא יזו סיבה ביחידות, האט מען דאס מתפלל געווען ביחידות, אז ס'זאל זיין ווי געזאגט דער סיום שלום טובה וברכה אין דער גאנצער וועלט. און ס'וועט אויך זיין דאס בגלוי, ווי ס'וועט זיין ווי דערמאנט פריער אויך בא בעלי חיים און אין דער גאנצער וועלט, ביז וואנענט אז די ערדע אליין וועט זיך אויפהערן טרייסלעך, און ס'וועט זיין די אמת'ע רואיקייט,

¶21צווישן מענטשן, צווישן בעלי-חיים און אין דער עולם אליין, ביז אין ארץ אליין, און מ'וועט האבן דעם אמת פון שלום, און שלימות השלום, וואס דאס איז דאך אויך דער אפטייטש פון שלום אויך פון לשון שלימות, צוזאמען מיט משיח צדקנו בראשנו, ותיכף ומיד ממש, ווי ס'ווערט מקויים בפועל ממש. די בקשה, ווי דערמאנט פריער אין שמונה-עשה את צמח דוד עבדך מהרה תצמיח, אז משיח וואס דאס איז דאך פארבונדן אונשטאנד פון בית דוד, ווערט דאס מהרה תצמיח, תיכף ומיד ממש, ווארום אויב מ'לייגט דאס אפ אויף מארגן, איז דאך דאס ניט קיין מהרה, און די אמת'ע מהרה איז דאך אפילו אז מ'לייגט דאס ניט אפ אויף די צייט פון תפילת מנחה, נאר מ'האט דאס גלייך איצטער, ובפשטות, און אין איינפאכע ווערטער איז אז תיכף ומיד און סון און נאך סונער און נאך סונער אז תיכף ומיד ממש, ימידי איתי קומט די גאולה האמיתית והשלימה פאר דער גאנצער וועלט, און מ'האט דאס אין אלע-ערליי לשונות, ובפועל, און מ'האט דאס למטה

¶22עשרה טפחים, נשמות בגופים, אין א לעבעדיקן אופן און אין א שטארקן אופן, ביז וואנענט אז ס'ווערט שהחיינו ותעמנו וגיענו לזמן הזה, אז יעדער מענטש און יעדער נברא בענטשט דעם אויבערשטן פאר דעם לעצטן און עיקר פון זיינע חסדים, וואס דאס איז דער לעצטער אין זמן הזה און אין היינטיקן טאג, אז ס'קומט תיכף ומיד דער מעמד ומצב ווי דערמאנט פריער פון וגר זאב עם כבש און אלע אומות צוזאמען ווערט דאס גם יחד, און אין אן אופן, אז דאס איז מה טוב ומה נעים אין אן פלעקטן אופן, וואס דערפאר זאגט יעדערער, אז ער זעט, אז דאס איז ניט סתם טוב און נעים, נאר ס'איז אזא מין טוב און אזא מין נעים פארבונדן מיט ל בעומר, ווי דערציילט אין זהר בארוכה, אז מ'וואונדערט זיך, ווי קומט דאס אז תוקף ומיד, אן קיין המשך און א הפסק? איז געווארן אזא טוב וואס מ'וואונדערט זיך מה טוב און ווי קען גאר זיין אזא טוב און אזא נעימות, און דאס קומט אראפ גם יחד פאר יעדער מענטשן און פאר דער גאנצער וועלט, און מ'גייט אויך פון ל. בעומר, ווי דערמאנט פריער, תוקף

¶23מיד ממש, ווי מ'האפט אז אזוי וועט דאס זיין ממש, אז תיכף ומיד האט מען די גאולה האמיתית והשלימה, און מ'גייט אלע צוזאמען, די וואס געפינען זיך דא און די וואס געפינען זיך בכל קצרי תבל, צוזאמען אלע פעלקער, ו נערו אליו כל הגויים, ווי די נבואה פון ישעי'הנביא בנוגע צו גאולה האמיתית והשלימה, אז כל הגויים זיינען עולה אין ארץ ישראל, און דארטן גופא ביז דעם בית-המקדש, ביתי, בית תפילה יקראו לכל העמים, ועוד והוא העיקר, תוכף ומיד ממר.

¶24ושכרבשמען בן יוחאי, און דער רבי לייכנט און דער מנורה, די מנורה וואס האסט 7 different parts to it, אז ווי נו, און דאס רעפלעקט ווי ווי סערבן גד אין 7 different ways, און ווי הו פט גד אז ווי'ס ון האבן אז ער ווי סאו רט האבן עגיין אז ער וועט בי א מנורת זהב כולה, אז ווי סערבן גד אין 7 different ways, , but נאכילא וואס we have to remember one thing, that we serve God altogether united, and the main thing is, that we should learn from our great patriarx, אברהם יצחק און יעכב, the way they served God. They were the chariot פאר על מי יטי גד. אברהם אבינו וואס די וואס די פלי ודיספיי דיסן גרייט פאר פאר גד, יצחק ודיספיי דיסן גרייט פיר פאר גד, יעכב אבינו קופל די ווי זיי זיינען ביי זיי זיינען ביי זיי זיינען ביי זיינען ביי זיי זיי זיינען, ביי זיינען, ביי זיינען ביי זיי זיי זי טרעיט ביי וויבט שי וואס נעוני. און דאס איז די לעשות פון חיל ן, אז חיל ן שוין על-צו רעמענבר, אז ווען ווי געדער טאגעדער די פסוק ווען ווי פי ענט אז חפשמא מנהוי יחי'ס זעד, אז דער זייער ווי גיינען גלו ער אויף גלות ווי גרייט מרסי, און ווי... ווי דעוררי דיפיקאלט איז, און אין גרייט זייער, און ווי אנדערסטענד אז פון דער ספר הזייער ווי לערנט דס ווי רי אימפארטן לעס ן, מה טוב ומה נאים וש

¶25ותכם גם יחד.", דאס איז וואס ר'שבן מניחאי'ס זאגט, ווי ביאוריפול, און וו אנדערפול ער איז ווען brothers sit together, ווען everybody איז united together, און we are all together as one, און רבי עקיבא וואס דער רבי איז דער רבי אויף ר'שבן מניחאי, פון ווי לערנט מעני פון זי וו ענדעפול טרעיטס, און it's just as one who takes something, a share of food, which is prepared, we all understand, ענד, אז ער דעפענדט און אייט און אי ן און א וואס, although אייט און אי רי ביי און גרל האט דאס און ספעסיפיק קאלענג וואס ער האט, ווי נא על פי דרכה, ווי האבט אוועדיקייט ערי ציילט וואס טו ד, אדון וסור ערב נאר טו ד, וואס נעמר די לעסט, ווי האבט אויף לערנען פון מהגריר, גרייט פייטרי עקס, דא לעבא דארף אויף אבינו טייטשעס און אייטש און א וואס שו אלא רעמענבער די אימפאר נדר, און די ווערטנס אויף צדקה, אויף charity, ,אם, אויך ,אז ווי שוין קאנדאקט זיך, אז דאס ווי ערשטען זיך, אז

¶26ווי עסט זיך, אז סער אויף גלייך, אז דאס ווי ערשטטען אויף צדקה, און די וואס דארף טענהגן, ווי ערשט דא? אז די וואס דערפון ווי אזר איז איינגעלבן ה בני קדש. פריינגס אים פון אן פון אן פון אן פון אינפעניטם, אינטו בי ן סאמטען, ערי סעקנד, נאר און שבת אין יום טוב, וואלט ווי דוריק די וויק, און אספעשעלי, like, דער די אויף ל'גבא אומר, און אספעשעלי אין די יום טוב שבועות, און פסח, ווי בגין טו קענט די אומר, דעם הכנסת שבת. So, we have to understand, אז the whole purpose of the creation, what it was, און what it has to teach us, און we should always remember אויף איז עמכי גד, who איז דער וואס ורולס דער וועלט, און ווי שו דער פראטן, ווי שוין העלפ אי ניי. און סומטיימס ווי סי, אז סאמן דאסט סאמטען סאמטען סאמטען דאס סאמטען סאמטען ווי ער פרי'אן אים, און אסטער אויף גווען צו אים אין א בעד ווי, גו ון אין אים ווי לוב, און אויב ער ווי מיין סעלף-סעקרפייס, העלפ אים, צו גיב אפ א בער טרייט, און צו בי עבל to take עמנד און אנד

¶27פריונים, און ער וועט מיסן, ווי שו אט טרי'טו פולפיל דער, טו טרי'טו העלפ אים. און ומעכי גד העלפס א ווען איר גיבט דאס פון איז פול הענד, ווען ומעכי גיבס פון איז הענד to everybody, און ומעכי גיבס טו עד you, און ניט to you alike, אזוי עס ווי זיי אין די גרויס-עפטער-מיילס, אז אני את העולם כולו, אויף מעי כי גאר, פיט זיי פיט זיי אים? בחן, בחסד ורחם, און מ'פיט זיי פיט זיי עם ווי גרויס און ווי מרסי און ווי קי נס. ס. So, we understand, that the most important thing that we have to learn and remember always, Is that we have to conduct ourselves in a way where there is that want and that love to one another, and we have to see to it to help a Jew and none Jew alike. And in the ritual sense and in the physical sense, just as we are ourselves.

¶28And this individual to whom we will teach the ways of God, and we will teach him to observe and to fulfill his responsibility to God, הי וויל גרו ופ ובי אין ס וך עס טעיטז, זאר ער וויל בקום איבן ביגער ווי נו ט רום. און אז ווי סי, אז ערי דזו גוי פון ון סטעפ טו ענ וטיל זיי ן בי ן ון זיי רעקענ יז, זו אלייך, דזו אלמייט וו ס די ואן וקרי עטע די וו רל,d, און זוי איז די וו ן פון ום קומס זוי דזי גרויסט און די טעריטי און די ל ובן און די מרסי, און די, נסטער פייערינגעט, יט, און we should try to see to it, the way the תורה says, we should use the good things in the world, that were created by the חבונות של אולם, and this is all the good things that Almighty God gave us, the charity and the mercy and so on and so forth, and to see to it, to give the world these good traits, and understand that there is the Almighty Almighty God, who is the source of all the good, and that he carries on the entire world, and everything that is in the world, עם פיפל און אנאמעל'ס אלייך,

¶29אז ווי סעד די פרא פעט טע לס, ווען די רודים שוין וויל קומן, ודח זהב אם קבש, עס וויל בן י טיים ווען א וו אלף וויל בי פייספול און וויל ליב תגעדער ווי די שי פ, און ווי לעצר לבוא, ווי הויפט אז עס וויל קומן וויר ווי קויק לי, און ווי עד דער רבונו של עולם ווי פרענגען דא א סיט ועשאן ווער די וואלף טאגעדער ווירא די שיא פ וויל בי טאגעדער, און דאס וויל קומען פאסטער דאס ווי קען איבער אמעדזשין, און ווי אנדערסטענד דאס און ווי סיווי, דער ווי נסייע ט אין די דאווענינג, וואס דאך חזי דעיני ושובך לציון ברחבי, מהאי'שצי ווען יו רטו רנטו זיין ווי מרסי, און ו סודות אן שבועות, ווי סודות אן פסח, ווי סודות אן יום-כיפור, און יום-כיפור איז די וואס ווען ווי סודת היה שם למלך על כל הארץ, that's the time when we ענויינט גד, און we דערקלער אז ער איז דער קינג און דער אינטייער ווערלד, so we don'ט ניט ארי-בעד טעגס ווי ווי סודש רייטן-אויף די וו רלט, ו'גילות פון איז פול הענט, און come to time when the world will recognize

¶30that it'ס א ווארל, created by ועמיתי גד, and all the good things in the world, that the people haven't it, and every living being, נאר ווי human beings, but even ווי animals also. And here the רבי brought out a very beautiful beautiful thing that he told us that we find sometimes there is אן earthquake. So he says, why is there אן earthquake, what's the purpose of this? But it says the רבי, ווי ענין איז, אז סאמטעמס, ו פארגעט, אז די ווארט איז קאנדוקטע ביי על-מעטי גד און אזא, איז דאס אויסטו ואל גוד, און אין ארעוי פון ווארט ווייק אוסט אפ איז גרי גימור, ס'איז לולבר ושוק, צי גיטסט דאס די ארתקווייק, און די ארתקווייק ווייקסט דאס אפ צו רמינדות, אז ווי שוין נאו אז דער ווארט איז גוט, און ווי האבן די יביליטי to בי עבל טו דו ווי ווי די בעדט ינגס אין דער ווארט. און דער מיין פי ן איז, צו ברענגענט צו דער פוינק ווען ווי'ויל האבן טוטל און קאמפליט פרעדעמטשי ן, און אין דער טיין, דער וויל בי די רבולישאן ווען מ'ו

¶31בי אין סאך א ווי, אז ס'וועט ווי בכבוד, ס'וועט ווי בכבוד ה,", because of everything that is good, דעבי גיבט דאס פון איז הענט, און איד וויל קומט אין זאך א סיטו ויישן וואס איז וויל בי'עבל טו סי יט, און ווי וויל גיבן אייט פערסן וויל האבן נחות פון איבער פון איבער גרענטשילדן. און אהר רבי'פוינטער אויף נאר דער טעגן. דער ווארל טענגס, אז דערפער האסט ווי א גענער די ווארלט אין ס ושוי ווי פארנטס ען חיל ן, ען גרענפארנטס ען חיל ן, אל תגער, שויט בי אלייק. איז דאס איז פון ו און אין ווי אלייק. און דאס וויל ברענגען באיגט, אז דאס וויל ברענגעבן אז‰ ווי בלט נאר ניט ווארט ווי. ווי חינוך דאס איז ווי טעג א לוק אין טשילבן, ווען ביי ווען מ'קעט סי און רעקעגנייז, אז א ציילד,

¶32איז נאך סקערט, און אלע ווי ס'וועט דאך אים אמער פוינקען אויף אהבתו, איז אן אדער ווי ער איז פארטן פוינט, הי'א האב טא עדוקיי די ציילד. דא סקער-הכיד! ווען י'האבט געט-קרוסט א מעסעדזשטו איר צייל, עאט זאל יעדן אין ס ושעט ווי ער דאן ווי ווי'ן א פייספול מענער, און אין א ויף איז א פריסט, און דער קיד איז אן איז עת, עס ער זארף גארד אין א וואס פארטער ווי. אז, וויילער ריינגערקינג.com 718-560-3770.com 718-3770.com 718-3770.com 718-3770.com 718-3770.com 718-3770.com 718-3770 באפאר כהר אין בתו מצוה, אויף נאן-דשיבות, אויף פרסט-קרוינג-אפ, און האבן זיך און מיינט צו ז גו ן. דאס אלע אונייטס דער ווארל, די ווארט, די ווארטן, די סיבל-מעטי גדול, ווי גלייכע גדול, ווי גלערנעס אויף א רט.

¶33און דאס איז וואס די פראו ד'זשא ר איז אל לבאלט, ווי אלא ווי די פראו די פראו די קיד פון ישיבות, ואס before then, call those people who may get secure, איז מען דאס פאסיבל, people of government, איז מען דאס פאסיבל פאר א אזוי שוין בי עבל to האב, אז everything שוין ווארק אין ארור, און ווי דער סיסטעם, און everything שוין בי אין א פערפעקט ווי, און האבן גוט וועדער, צו ווי שוין אלא בי עבל to share און גו עהעד, און בסייד זיין, קען דאך אבער ניט פוינק צאת אויף דער מוזיק. די ידיעה אויף דעם מוזיק איז, ווען י'האב מוזיק פוטס ווין א האפי מוד, both children and elders, and also both for a Jew and a Jew alike to make everybody happy, and see that it'ס easy to accomplish when it'ס גם יחד ווי'ן ווי'ר אלא תגעדער. ווען there'ס ון מוזיק דער זען טי ם ווען ווי קי פ גוי ן, און וויסער טי עזט זיך אלא תגעדער ווי'ן ווי'ן ווי'ן די ביליטי, און פיפל אין גאוונענט ווי'ן ווי'ן ווי'ן ווי'ן ווי'ן ווי'ן ווי'ן ווי ער אלא האט די סיין גאול.

¶34הרבא לי לאו, און אויף מעטערס אויף ווי ס, ווען, ווי ווי בי געדער ווי יט, וויל ספיד-אפ די טרו קאנצעפט, און די וטימט גאל, אויף מה טוב ומה נעים שבת אחרם גם יחד, הוונדערפעלער, הו ענדערפעלער, הו ביאוריפול עט איז, ווען א בר דער סיבט טו געדער, און דאס וויל קרער זיך אויבער צו דער סעבן אויבער נאר אויף דער ווארט, ווי האבן די סיי גאר, און וו ויט פייס, און די לאו און די פריינטשיף, און די ס'וויל ספיד-א פטוטש ר'שמעון בן יוחאי, וואו איז די סטער אויף די בית שמחה, אויב לג בעומר, צו ספרעד תורתו אומנתו, די תורה וא טאמים, און די מיין מעסעדזש דער תורה ברענגסט וו ארץ, און די מעט מעסעדזש איז צו ברענגן פייסט און פרענגן די אנטייער ווארלן, און אלס ווי אז בימ נה די יסטעלט זאס אין היו תורת כהנים. התוועד איז to'streענטפען די טרו פיש אין דער א טייער ווארט, און אז ווי איז סולד אין בודיש, און קידס גרו פון וואן סטייטש צו און אן א ציילד,

¶35יו ער רעקענגייזען אז ווי גרויס, ווי אן אדולט איז ווי ער דיפ קולט רעקענזעז ער, ווי א יקיד וועט סי עט ווי ען ער גרויס ווי מאןט, ווי ער יער, און סו ון ון סופו, און ער גרויסט אויף א ריטשול סענז. תורה, then this brings about the ultimate and complete pradענשיאן, and it comes with the time when the wolf will live with the sheep, especially people, not only animals, but especially people, the true peace, and God will be recognized as מלויך אל כל העולם כולו בכו דך, that he is the one that rules the entire world, and he is the king of the universe, און ווען ונהבדו שבת אחם גם יחד, דאס איז שולי ביי דאס וואו סתרי תורה און ווי אנדערסטענד, דאס ווי שוין אלס ועדוקייט און טעט די ווארלט א ווערלט א ווייל ווי ףלייף, און דאס אינקלווד די סעבן ננאה מ צווות, און די מצוה גאון געבן אויף טשערעטי,

¶36אז אלע ווערלט וויל מען פרגרעס, און די וויל א פראגרעסט פראגרעסט זאלן ספירלי, and it will come very quickly and that all the immoralities of the world will disappear from the world, and God will take it out of the world, and we'll serve God in a revealed way, in an opened way, as we say in our דאווענינג, אז סיבא שלום טובה וברכה ויסדת תוראה אין דאווענען, that we ask למעי גד to give peace, and good, and blessings, סעצינגס, and especially in the day of ל בעומר. און ווי שבת אחם גם יחד, ון הלב רא דערס, ווי ווי אלס יטוגעדער, ביי פיפל און אנימאלס, און מאכן אייטשו וס hear און סי דייער לענגוויש, די הירא טו די, that it should be דער ריעל פולפילמענט פון די פרייער, אז ווי זעד, that it should be שלום, און אלהו דאוונט to די, און סעד די פרייער, that we should see this very much revealed in the entire world, and there should be number earthquakes, and there should be peace, and the people and animals should all have peace, and there should be the true, completed peace,

¶37there has to rain in the world. And not only the word peace, but the word שלום also means הלסאמעניס, ווי ער וויינס דאס וועט שוין בי א הולסם ווערלד, ווי משיח את קהנו עפה עד, און אז ווי זיי דער סמח דוד מהורת עצמיח, ווי ער ווי טשט יבי, והנסתר דייבור ומשיחו ומשיחו ומ יט ווי ווי קו לי, נא ריבין תלמונחי, פאר התוועדות פורים תקף ומיד! און דער רבי יאוס-פרי ענגליש ווארד, זי זיי זעט, סון סונה סונה פור קף ויד ממש, דאס וועט שוין, actually, right-אוויי וגא שלימה, פאר דער אינטייער ווערלד, און ערשו וטשוט קומט דאון רייט דאון אין דעם ווארט אין ווי שוין פי נאר סעלבס, די וויי ווי אר, סולד זינער בריא'ס, און ווי שבימל דרסייטשו הכיינו ויקיום ענו, טאנג כא מיתי גד וגעבן גאס לייף, טאנג כא מיתי גד פור עלות קענות, דארא ברדות לסמן הזה, דארא ברדת לסמן הזה, דארא ברדת לספרי מאמעט ווי קען בירט to געדע, און ווי שוין ת וכב ומיד ושתי ספירלי, דאס איז דא זאין במקבש, אז וויפל ווילפו ליבל, תוגעדער וויף דער שיא גם יחד, אין א ווי, ווי ער ווי ביז מהטוב ומי נאים, ביאוטיפול און פי ספעל, און אטש-ווארן וויל ביי עבל טו'סיי און סי דער טוב ומי נאים, דער גוד און דער פלעזנטנס ווי עס טייער-אין ווי ל'ג בעומר, און דער ווי אבסלוטלי נו ברייק אין-בטווין, ווי ס'קרובין מהטוב ומי נא

¶38ווי רי ספירלי, ווי שוין האב די גאולה האמיתית פון ישלימה, די טריע רעדענטשען, און ווי שוין גאו אלט וגעבן פון היר, און דער אינטייער ווארל.