Paragraph
Paragraph rh-bt6bnsqx
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-9yz6fr5c
- order
- Z
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וואס יש לומר פון די ביאורים בזה, אז דער גאנצער ענין איז דאך פון אורה עלילות לבני אדם אז דאס איז געמאכט געווארן מערניט בדוגמא פון דעם לעתיד לבוא וואס הקב'ה עסק נגיא, און כמבואר בארוכה אין די דרושים אין דיבור המתחיל זה, און אויך אין לקוטי תורה אויף אלייתן זו יצרת לתחק בו, בקיצור על כל פנים, אז דעמאלט איז דאס א גאנצע זאך איז דאס פארבונדן מיט מארי בני אדם. איז וויבאלד אז מארי בני אדם איז בשעת ס'איז געווען תשעה באב שנה ההוא, און דערנאך עשירי באב וכו'איז נאך אלץ ניט געווען ברור אין מארי בני אדם האט דעמאלט געפעלט אן ענין עיקרי, און וויבאלד אז דעמאלט האט געפעלט אן ענין עיקרי ווערט דאס אזוי אויך אין די שנים שלאחרי זה. כמדובר אויך בנוגע צו עצם הלבנה עצמה קיימא סיהרא באשלמותא איז דאך דאס ניט לכאורה ניט אן ענין וואס אין דער סיהרא ווערט א שלימות, די סיהרא איז בשלימות כל הימים כולם, ס'איז מערניט ווי א שינוי להאיר על הארץ אין מראי בני אדם וואס פון בני אדם זעען דאס, ווערט דאס אבער דערנאך, וויבאלד אז כל ענינו איז אין דעם ענין דער ענין, אז א איד זאל דאס זען, און דאס זאל אויף אים פועל זיין, ער זאל דאס נוצן בהנוגע צו לשרת את קונו וכיוצא בזה, און תורה ומצוותי ביז אפילו א מנהג בישראל ווערט דאס אויך אן ענין של תורה, ווערט דאס אן ענין עיקרי, ביז וואנענט אז די קביעות בלייבט אויף חמשה עשר באב אויף כל השנה שנים כולם שלאחרי זה. ביז וואנענט, ווי ער איז דאך מבאר אין ענין פון די דרושים, און פארבינדט דאס וואס מ'זאגט, אז אין משכן איז שוין געווען דער ענין פון חמשה עשר אמר לכתוב האחד, חמשה עשר אמר לכתוב השנה איז דאס גאר געווען אן ענין אין משכן, וואס דער ענין אין משכן איז געווען דער חמשה עשר נאך איידער ס'איז געווען דער שילוח המרגלין. די מרגלין האט מען געשיקט נאך דערו
- proofread
- 0