Paragraph
Paragraph rh-bnpe3bqh
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-jekzd6kq
- order
- FV
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אין מצוות מן התורה, איז דאך במיוחד צו יום הכיפורים, וואס דאס איז דאך דער איינציקער צום וואס ער איז מן התורה, וכמדובר כמה פעמים, וואס דערפאר איז אויך אין די שאר הצומות זיינען זיי אויך אן עת רצון, ווי מ'זאגט אויף יעדער תענית, און ווי מ'זאגט דאס אויך אין דער הפטורה פון יעדער תענית זאגט מען אויך אז דאס איז אן עת רצון, אט דעמאלט איז דאס אן אמת'ער תענית און אן אמת'ער עת צום. וואס דאס איז דאך אויך דער אויפטו פון יום הכיפורים, אז דעמאלט איז ווי דאס איז אין גאנץ חודש אלול, איז דאך דעמאלט דער אני לדודי ודודי לי, אז דער רצון פון יעדער אידן איז פארבונדן מיטן רצון פון דעם אויבערשטן קומט דאס אבער ניט ווי ס'קומט דערנאך ארויס בתכלית השלימות לאחרי חודש אלול, אבער נאך אלץ אין די ארבעים יום פון דאס איז דער סופי טובות, דער ד'יודן, פון אני לדודי ודודי לי, ראשי טובות אלול איז דער סופי טובות דער ד'יודן, וואס דאס איז אויך כולל, און דער סיום וחותם שלהם איז דער ענין פון יום הכיפורים.
- proofread
- 0