פסקה
פסקה rh-bfc2yqz4
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-f48zr09g
- order
- 9I
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- דא אין די ביידע ענינים די זעלבע זאך וואס מ'זוכט, אף על פי כן איז דוקא בנו בחרת מכל עם ולשון, וואס דאס איז נאכמערער מדגיש די טייערקייט פון א אידישן גוף, גופא דלהן קדישא ניט נאר מצד דערויף וואס דורכן גוף קען די נשמה אויספירן איר שליחות בעולם, נאר ווי פארשטאנדיק פון דער הדגשה פון ובנו בחרת מכל עם ולשון מצד א גוף, אז דאס איז מצד דעם גוף פון תכונות ועצמות, א גוף עצמו, איז אין דאס פארדינט א אידישער גוף, און ניט ער פארדינט, נאר כביכול דאס ווערט א בחירה עצמית ובחירה חפשית, כביכול, תכלית השלימות פון דעם אויבערשטן, אז א אידישער גוף ווערט אויסגעקליבן פון דעם אויבערשטן אליין, ביז אין עצמות ומהות אליין, וואס דערפון איז אויך פארשטאנדיק, אז בשעת ס'איז דא א ירידה אין דעם גוף, איז ווערט דאך דער שטורעם נאך א שטארקערער, אז ווי איז שייך א ירידה אין אזא מין גוף, אז בשלום איז דער גוף פון עם ולשון איז שייך אז מ'זאל דאס פארבינדן מצד תוצדת וכיוצא בזה, וויבאלד אז דער גוף פון א אידן איז אויפגעהויבן געווארן שלא בערך דורך ובנו בחרת איז ווי איז שייך די גאנצע מציאות, אז דארט זאל זיין אן ענין של העדר, און מ'זאגט, אז מ'דארף גלויבן, אז תורה זאגט, אז דאס איז ירידה צורך עלי'אף על פי וואס דער שכל פון חכמה דקדושה לייגט זיך דאס ניט, אבער מצד אמונה וואס איז העכער אפילו פון חכמה דקדושה איז אט דעמאלט זאגט מען אויך, אז דאס איז ניט פארענטפערט, אבער בכל אופן דאס לייגט-אפ, אז דער ענין זאל ניט מבלבל זיין, ואדרבא,
- proofread
- 0