פסקה
פסקה rh-bcy5dj9f
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-a2mbmc1a
- order
- Q6
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ינדעניקייט מיט א גדה איז נאכמער מודגש דורך דערויף וואס דורך וואס ברענגט מען די יום שכולו שבת ומנוחה לחיי העולמים? איז דאס דורך מעשינו ועבודתינו במשך פון שיתא אלפי שני דהוי עלמא אין זיי גופא איז דאך פארשטאנדיק, אז מעשינו ועבודתינו פארנעמט גאר א גרויסן ארט, די מעשים און עבודות פון יום השבת, דעמאלט איז דאך אויך דא די עבודת האדם, אף על פי וואס ס'ווערט אנגערופן ניט מלאכתך וואס מלאכתך איז עשוי נאך ביי א אידן גופא איז דאס אין מלאכתך שלו ווערט דאס א מלאכת פון שבת, על דרך פון אכילה ושתי ועונג שבת וכו איז דאך דאס מעשינו ועבודתינו, וביחד עם זה איז דאס דוקא ועתה אז ס'דארף זיין דורך וואס איז מען מקיים עונג שבת, ועל דרך זה אלע פרטים שבעונג שבת וכיוצא בזה, איז דאס פארבונדן מיט יין ישן און מיט בשר שמעי וכיוצא בזה, וואס דאס איז פארבונדן דוקא ווי דאס איז עתה, משא נכן לעתיד-לבוא איז דאך איין דארט ווי זאגט מען דאך, אז תחילת אתחרה איז גאר אין אן אופן וואס דאס איז תחילת-יום השבת לעתיד-לבוא איז גאר אין אן אופן, אז דאס איז אין שם לא אכילו ולא שתי', כמדובר כמה פעמים.
- proofread
- 0