Text

¶1ס'איז דאך ווי גערעדט אלעמאל בהנוגע אז מ'טרעפט זיך אין צוזאמענהאנג מיט א יום-טוב, איז צום אלעם ערשטן דארף מען אפטייטשן דעם נאמען פון דעם יום-טוב,

¶2און דערפון אויך אראפלערנען וואס לערנט מען אפ פון דעם נאמען, וויבאלד אז דאס איז א טוב פון אונזער תורה, וואס תורה איז דאך דער טייטש דערפון א לערנונג און אן אנווייזונג, איז דאך פארשטאנדיק,

¶3אז בשעת ס'רעדט זיך וועגן א ספעציעלן טאג, און א יום-טוב'דיקן טאג, און נאך ווי דער יום-טוב פון חנוכה, וואס ציט זיך גאנצע אכט טעג, און היינטיקן יאר נאך צוויי שבתים,

¶4איז דאך דאס נאכמער אונטערשטראכן אויף וויפל מ'לערנט אפ דערפון, און אפלערנען אין צוגאב וואס מ'לערנט אפ אויף די אכט טעג אליין נעמט מען דערנאך מיט אויפן גאנצן יאר,

¶5אז דאס זאל סטייען און ס'זאל ווירקן און ס'זאל באלעבן דעם גאנצן יאר, ביז ס'וועט קומען נאכאמאל דער נייער חנוכה פון דעם נעקסטן יאר, פון דעם יאר וואס קומט נאך היינטיקן יאר.

¶6און וואס זיכער, ווי מ'זאגט אין די תפילות און אין שמונה עשרה וועט שוין דעמאלט זיין אויך דער בית-המקדש השלישי, און מ'וועט פראווען חנוכה אויך דעמאלט, ווארום די נרות פון חנוכה איז ”אינן בטילות לעולם” אויך נאך משיח'ס קומען,

¶7און צוזאמען מיט דעם צינדן די ”מנורת זהב כולה” אין דעם בית-המקדש וועט מען אויך צינדן אין די אכט חנוכה טעג, בליקוד ”נרות בחצרת קדשך”, ווי מ'טייטשט דאס אפ, אז דאס גייט אויך אויפן חצר פון בית המקדש דעם נרות זהב האט מען זיך אנגעצונדן אין היכל,

¶8און די נרות זהב פון דעם חנוך אדער כסף פון חנוכה האט מען אנגעצונדן בחצרת קדשך אז אזוי ווי ס'איז אויך געווען דעם ערשטן מאל ווען מ'האט געפראוועט חנוכה, ווען ס'האט געטראפן צום ערשטן מאל דער נס,

¶9איז דערנאך איז אינם תלות לעולם און דאס ווערט איבערגע'חזר'ט יעדער יאר, אבער יעדער יאר ווי ס'פארלאנגט ביי א לעבעדיקע זאך, על דרך זה אויך ביי א לעבעדיקן פאלק,

¶10דער אידישער פאלק, דארף דאס האלטן אין זיין נאכמער לעבעדיק און נאכמער וואקסן, במילא נאכמער ליכטיקער, און אויך באלייכטן דעם גאנצן ארום, אנהויבנדיק פון דער אייגענער נשמה, און דערנאך די אייגענע הויז, און דעם גאנצן אידישן פאלק, ביז אויך באלייכטן די גאנצע וועלט.

¶11און אין דערויף האבן גאר א גרויסן חלק, אידישע קינדער, ווי גערעדט מערערע מאל, אז חנוכה האט דאך עטלעכע טייטשן, איין טייטש איז חנוכה פארבונדן מיט מחנך זיין מיט איינפירן פון דאסניי דעם מזבח,

¶12בשעת מ'האט אים געמאכט ער זאל זיין אן איינער מזבח און א הייליקער מזבח, אזוי אויך בשעת מ'האט געמאכט דעם גאנצן בית-המקדש השני דעמאלט,

¶13ער זאל זיין אן איינער בית-המקדש און א הייליקער בית-המקדש, און אזוי אויך מחנך זיין יעדערער פון די וואס האבן היילי געמאכט דעם מזבח און דעם בית-המקדש,

¶14און יעדערער פון די בפרט וואס האבן דעמאלט אנגעצונדן פארשידענע חנוכה פארשידענע נרות פון דעם ”מנורת זהב כולה”, אז זיי זאלן מאכן זיך נאכמער ריינער און נאכמער ליכטיקער און נאכמער באלייכטן די גאנצע וועלט ארום זיך.

¶15וואס אזוי האט אויך חנוכה דער טייטש פון מחנך זיין פון ערציען, וואס ערציאונג פון א אידיש קינד איז דאס אריינפירן אים אין א נאכמערער לעבן, און א נאכמערער אידישן לעבן,

¶16און א נאכמער הייליקער לעבן, אין די טעג פון חנוכה עצמם, און נאך מערער, ווי מ'זעט דאס אויך אין חנוכה אליין, אז יעדער מאל אז מ'צינדט אן די חנוכה ליכט באגנוגנט מען זיך ניט דערמיט,

¶17וואס מ'צינדט אן די זעלבע צאל וואס מ'האט אנגעצונדן מיט א טאג פאר דעם, נאר יעדער טאג גיט מען צו נאך א ליכטל, און מ'מאכט נאך ליכטיקער, און באלייכטנדיק דעם גאנצן ארום.

¶18און דערפון נעמט מען אויך אן אפלערונג אויפן גאנצן יאר, אז בשעת ס'קומט אינגאנצן יאר האט מען דאך דעמאלט אלע מצוות התורה, צוזאמען מיט 'לימוד התורה',

¶19וואס א מצוה ווערט דאך אנגערופן ”נר מצוה ותורה אור” זי ווערט באלויכטן מיט דער ליכטיקייט פון תורה, און מ'איז מקיים די מצוה לויט די אנווייזונגען און די לערנונגען פון תורה.

¶20נעמט מען אויך די אפלערנונג אויף א גאנצן יאר, אז מ'זאל צוגעבן יעדער טאג נאכמערער אין ”נר מצוה ותורה אור”, אפילו אז דער פריערדיקער טאג איז אויך געווען א פולער טאג ווי דער ערשטער טאג פון חנוכה,

¶21אז מ'מאכט אלע ברכות, און מ'צינדט אן ”על פתח ביתו מבחוץ” און מ'זינגט דערנאך ”הנרות הללו” אדער נאך פזמונים און נאך שירים, אזוי אויך לערנט מען פון די ימי חנוכה,

¶22טאקע ”אין לנו רשות להשתמש בהן” אויף נוצן דאס אויף וואכעדיקע זאכן, אבער לרותם בלבד דארף מען זיך אנשטרענגען און אריינקוקן אין זיי, און ווי נשיא דורנו דער רבי דער שווערער האט געזאגט, אז מ'זאל זיך צוהערן וואס די חנוכה ליכלאך דערציילן,

¶23און אז יעדער אידיש קינד בפרט וואס האט דאך אידישע אורן און האט באקומען א אידישער חינוך מלשון חנוכה, א אידישע ערציאונג,

¶24און דער פאטער און דער מוטער און די באבע מיט זיידע און די קרובים ערציען אים ער זאל זיין נאכמער אידישער און נאכמער לעבעדיקער און נאכמער ליכטיקער, און באלייכטן אויך דעם גאנצן ארום לערנט ער זיך און ארום זיך אז מ'דארף מיטנעמען אויף א גאנצן יאר באלייכטן אלץ מערער און מערער,

¶25מיט ”נר מצוה ותורה אור”.

¶26ובפרט נאך אז דאס איז אויך פארבונדן מיט ”מנורת זהב כולה” פון דעם בית המקדש, ווי ס'שטייט אין אונזער ”תורת אמת”, איז דורך דערויף וואס אידישע קינדער און אידן בכלל גיבן צו אלץ מערער,

¶27אין לערנען תורה און מקיים זיין מצוות, און טוען די אלע זאכן אין אן אופן אז דאס באלייכט זיי אליין, און דאס באלייכט די הויז אין וועלכע זיי לעבן,

¶28על אחת כמה וכמה דעם בית ספר אין וועלכן זיי לערנען, און דאס באלייכט אויך סיי די הויז, סיי די דבתי ספר סיי די גאס ארום, אויך ”על פתח ביתו מבחוץ”,

¶29אז ס'זאל ווערן אלץ מערער און אלץ ליכטיקער, און אין דערויף גופא פון טאג צו טאג אלץ מערער און מערער,

¶30אפילו אז ס'ענדיקן זיך די מצוה פון חנוכה, האט מען א ריבוי מצוות, ווי די משנה זאגט, אז רצא הקב"ה ”לזכת את ישראל לפיכך הרבה להם מצוות”,

¶31אט דאס וואס דער אויבערשטער האט ליב יעדער אידן, ובפרט ליב ”נער ישראל ואוהביהו”, אידישע קינדער, דערפאר האט ער זיי געגעבן א סך מצוות כדי זיי זאלן האבן א סך נר מצוה, צוזאמען מיט א סך ”תורה אור”, וואס דאס ברענגט אויך א סך ליכטיקייט און א סך לעבעדיקייט,

¶32ברוחניות, סיי אין זייער נשמה און סיי אין זייער גוף, אז אין צוגאב וואס מ'האט א געזונטן גוף און א ריינעם גוף און א אידישן גוף, האט מען אויך א ליכטיקן גוף, ווארום ער ווערט באלויכטן פון דער ליכטיקייט פון דער נשמה,

¶33און פונקט אזוי ווי א אידישער גוף האלט אין איין וואקסן, ביז וואנענט אז ס'קומט דאך אויך צו אין באשטימטע צייטן, אז ס'איז ”בן חמש למקרא”,

¶34ווי ס'איז געווען בא אפילו פון נייעך אז ס'איז געקומען געווארן אלט פינף יאר האט מען אנגעהויבן לערנען א סך חומש, און דערנאך איז געווארן ”בן עשר למשנה” איז געווארן צען יאר, האט מען אנגעהויבן לערנען גאר א סך משנה, און אזוי אויך בחמש עשרה לגמרא,

¶35און פאר דערויף, ”בן שלש עשר למצוות”, אז צו בר-מצוה אדער בת-מצוה ווערט מען מחוייב אין דעם ריבוי המצוות וואס דער אויבערשטער האט זיי געגעבן, און דערפון נעמט מען די אפלערנונג אויפן גאנצן יאר.

¶36וואס דאס איז דאך אויך, ווי דערמאנט פריער, ברענגט דאס אויך דעם אנצין די מנורה פון בית המקדש, ווארום ווי ער זאגט דאך אויך אין דער מוסר פון יום-טוב, אז ”מפני חטאינו גלינו מארצנו” ומחלמוהו במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז יעדער אידיש קינד אז ער גיט-צו נאך א מצוה,

¶37און היט זיך אויס, אז ס'זאל ניט זיין חס ושלום אן ענין פון אן עבירה, בפרט נאך אז ער געהערט צו ”צבאות השם”, פארטרייבט ער דאך דעם יצר הרע אינגאנצן,

¶38ניט נאר פון זיין חדר, וואו ער שלאפט און ער עסט און ער טרינקט, נאר אויך פון די חדרים פון דער גאנצער הויז און פון אלע אידישע הייזער ארום זיך,

¶39ביז ער פארטרייבט אים פון אלע אידישע הייזער וואס זיינען אין דער גאנצער וועלט, און אט דעמאלט ווערט גלייך בטל די סיבה פון דעם גלות באווייזט זיך גלייך, ווערט אויפגעבויט און באווייזט זיך גלייך דער בית-המקדש השלישי,

¶40און אז ס'קומט פארנאכט און אינדערפרי צינדן דארט אן די כהנים, די ”מנורת זהב כולה”, און די לוים העלפן זיי ארויס, און די אידן, ישראלים, שטייען ארום און קוקן זיך צו על דרך זה אויך ישראלים וואס זיינען ניט אין דעם ארט אליין, און מ'צינדט-אן די 'מנורת זהב' פון בית-המקדש,

¶41אהינסטער דערגרייכט אבער די ליכטיקייט, און אזוי דערגרייכט זיך אויך די ליכטיקייט פון דער מנורת פון בית-המקדש אין די אלע טעג פון גלות, ביז אויך סיי בייטאג און סיי ביינאכט,

¶42ו”ביתר שאת וביתר עוז” אין די טעג פון חנוכה, ווען די בנרות חנוכה דערמאנען נאך מערער אויף דעם ענין פון ”מנרה זהב כולה”, ווארום מ'האט זיך מתקן געווען די מצות חנוכה אין צוזאמענהיינג און לזוכר כדי מ'זאל גוט געדענקען דעם נס וואס איז געווען אין דער ”מנרה זהב כולה”,

¶43און ווער געדיינקען, בפרט נאך אז מ'פארבינדט דאס מיט מקיים-זיין נאך א ספעציעלע מצוה פון נרות חנוכה, און אויך מיט די צווייטע ”ברכה, שעשה ניסים לאבותינו בימים” ההם בזמן הזה,

¶44ווי מ'האט ערשט איצטער אויך געמאכט בא היינטיקן בענטשן חנוכה ליכט, דערמאנט אט דאס וואס מ'זאגט, אז בשעת מ'צינדט אן די ליכטעלעך פון דער מנורת חנוכה דערמאנט מען אז ”שעשה לנו ניסים בימים ההם בזמן הזה” דערמאנט דאס נאך שטארקער,

¶45אז אט תיכף ומיד קומט משיח, ווארום ס'איז צוגעקומען נאך א אידיש קינד, וואס ביי אים איז צוגעקומען נאך א מצוה, און ער האט אויך גע'פועל'ט אויף זיינע ברידער און אויף זיינע גוטע פריינט"ע און אין זיין הויז,

¶46אז בא יעדערן פון זיי זאל צוקומען נאך א ליכט, און אנצינדן איר און מאכן נאך ליכטיקער און נאך הייליקער, אויך על פתח ביתו, אז דאס זאל אויך מאכן ליכטיק אין דעם ארום.

¶47און אז ס'קומט-צו, ווי דערמאנט פריער, נאך א מצוה, איז דאך א זיכערע זאך, אז ס'רעדט זיך וועגן אן עבירה, האט דאס צו אים קיין שייכות ניט, ובפרט נאך אז ער איז ”צבאות השם” האט ער שוין לאנג מנצח-געווען דעם יצר, און האט אינגאנצן דעם נצחון גמור, אזוי ווי מ'זאגט אויך אין 'ועל הניסים',

¶48אז נתת די וואס זיינען ניט קיין צדיקים האט מען געגעבן ביד צדיקים.

¶49ועל דרך זה אויך, אפילו אז מ'געפינט זיך אין א לאנד וואס דארט זיינען אידן א מיעוט, איז דאך אויך נתת ”רבים ביד מעטים” אז די רבים העלפן גאר ארויס די מעטים, אז זיי זאלן זיך קענען פירן ווי די מעטים ווילן, און העלפן זיי נאך ארויס אין דעם,

¶50זאל אט דעמאלט ברענגט דאס אויך להודות ולהלשמחי הגדול ווי מ'איז מסיים אין 'ועל הניסים', און פאר דערויף נאך איז ”ופינע את החלך ותהורת מקדשך” נאך פאר דערויף גיט אפ דער אויבערשטער גלייך יעדער אידן און אלע אידן בתוך 'כלל ישראל' דעם בית המקדש השלישי,

¶51מיט אלע כלים וואס דארטן איז איז זיכער אזא מין כלי ווי ”מנרת זהב כולה, ואהרן ומשה” עמהם צינדט אן אהרן אליין די ”מנרת זהב כולה”, און אלע אידן וואס זיינען דאך דעמאלט אלע צוריק לעבעדיק,

¶52סיי די אידן פון דור הזה סיי די אידן פון אלע דורות, זעען ווי אזוי 'יראה כהן בציון' ווי אזוי די כהנים פראווען די אלע עבודות אין בית-המקדש השלישי, אנהויבנדיק אויך פון דער עבודה פון ”מנורת זהב כולה על” ידי אהרן בתוך הכהנים.

¶53און דאס מאכט נאך דער טראכטן וועגן דעם, און די החלטה בזה מאכט שוין ליכטיק נאך די לעצטע רגעים פון גלות, אז זיי ווערן באלויכטן מיטן זכרון פון דעם בית-המקדש השלישי,

¶54ובפרט נאך אז מ'פארבינדט דאס מיט א בית-הכנסת און בית-המדרש וואס ווערן אנגערופן מקדש מעט און מ'פארבינדט דאס מיט א מצוה פון אנצינדן די נרות של מצוה, און צוזאמען דערמיט די ברכה פון ”שעשה ניסים לאבותינו בימים ההם בזמן הזה”,

¶55אז אויך בימים ההם ביז די טעג פון חנוכה, אבער בזמן הזה אין אונזעקער צייט, און אין אונזערן יאר, און די ימי חנוכה עצמם, איז אף על פי וואס מ'האט אנגעהויבן חנוכה נאך אין גלות האט מען דאך צוגעגעבן יעדערער פון אייך, און אלע אידישע קינדער,

¶56און אויך איינערע עלטערן, און דער גאנצער אידישער פאלק נאכמער אין לערנען תורה און מקיים זיין מצוות, און א זיכערע זאך פארטרייבן אינגאנצן דעם יצר-הרע,

¶57די מפני חטאינו ווערט דאך בטל, ווי געזאגט, די אלע סיבות אויפן גלות, און מ'פארענדיקט גאר אינגיכן, אפילו כהרף עין נאך שנעלער דעם גלות, און מ'טאנצט גלייך פון די נרות חנוכה און פון דעם בית הכנסת,

¶58און דעם בית-המדרש, און צוזאמען מיט אלע ברידעלעך און שוועסטערלעך און עלטערן און קרובים, מיטן גאנצן אידישן פאלק, מקבל זיין פני משיח צדקנו.

¶59ובפרט נאך אז זיכער האט מען דאך געגעבן צדקה אינדערפרי, און מ'וועט אויך געגעבן צדקה שפעטער, ווי דער מנהג איז איז ”גדולה צדקה שמקרבת את הגאולה” זי מאכט נאך שנעלער די גאולה.

¶60און ס'ווערט גלייך דער ולא כו נרות וחצרת קדשך אין דעם בית המקדש השלישי, און דארט איז מען ממשיך, ווי ער האט אנגעהויבן טאן דאס נאך אין גלות זייענדיק,

¶61בהודות ולהלך לשמחה הגדול אויף לויבן דעם אויבערשטנ'ס נאמען, איז מען דאס דערנאך ממשיך ”ביתר שאת וביתר עוז”, נאך לעבעדיקער און נאך ליכטיקער און נאך שטארקער,

¶62און מיט נאך הוספות פון אלע ברכות וואס וועלן דעמאלט מתגלה ווערן, ו ”משה ואהרן עמהם”.

¶63ובפשטות, אז מ'איז גלייך זוכה צו גאולה האמיתית והשלימה נאך אין דעם חנוכה און נאך אין דער פינפטער ליכטעלע פון דעם חנוכה, ובפרט נאך אז מ'איז דאך מסיים אויך מיט חנוכה געלט,

¶64גיט דער אויבערשטער די חנוכה געלט די אמת"ע יעדער אידיש קינד און יעדער אידישן ערוואקסענעם און דעם גאנצן אידישע פאלק די אמת"ע חנוכה געלט און די עיקר'דיקע חנוכה געלט בגאולה האמיתית והשלימה, על ידי משיח צדקנו.

¶65אקעי, איז גאנען דו די ס'קוויקלי'ס ווי קען, but you'מוזט-פיי-עטענש ן.

¶66I'מוזט-האפט ווייעט. שש! קינדער לך.

¶67לחיים דער חיים פארוואס ווי געט טו געדער, און אספעשעל יום-טוב.

¶68Before we begin the rally, the best thing און the most important thing איז to interpret די נאמען ווי יום-טוב, און what do we learn from it?

¶69And we find that this is part of תוחו וואס teaches us and guides us throughout our very lives.

¶70אדער ספעשעלי ווען ס'קומט דאס לייך א יום-טוב אויף חנוכה ווען ווען ווען ווי האבן אייט אות, און דאס צו שבתו ווערן וועלב.

¶71סו וועט סטיל מה, צו הימעמישט קען ווי לערנען פארם דיסט פון די אייט אות, ווי עסט זיך א לונגע לעשות פון די עצלס פון דער אינטייער יער, דאס שוין אינספי ער איז פאר די אינטייער יער, אנטי ווי קען מ'מיעט צו דער נעקסט חנוכה, אפטער

¶72ווען זיי וועלן געבן יום טוב ובחנוכה בקס או רבי'ס תלת איז חנוכה אינה בטלה, אאיב המשיח איז גאר נקם, ווי ער זאל סטיל גענען האבן יום טוב ובחנוכה.

¶73און אין טער טעם ווען גאר ניט בענטש דער חנוכה לכטוב קאס, אז מנוחה, אז דאס פיר גאלט, און די ווי ער גאנען לייערעד אויף די וחצכות כד שכן, די יעט אויף די בית המקדש, אז ווי דיד אין דוז טיים די פרסט טיים ווען ווי האט די נס

¶74און דאס איז דער סי ן פינק סעז דער רבי דקמנא ווען די דיעל ווי די ליבן פי פל, די זוויש פי פל, און ווי איז דא וואנענט ווי קייפט מור עלייב, ביי ציען טו ויט, צו ברענגען מור לייב אינטו דער ווארל, און צו עלומענען די נשמה, און דער הו ס, און די 'כלל ישראל', און די טייער ווארלט.

¶75און דער רבי בגינט ביי עקספענינג די ווארד אויף חנוכה, ווארד אויף חנוכה מיינ מחנך, וואס מיינס די דערעקייט.

¶76At that time, we דערעקייטעט דעם מזבח, that it should be pure און holy.

¶77ווי דא וואס ביי דער second בית המקדש, דער זיין פינגערס אותו ווי אותו וויל בי מחנך די נעקסט בית המקדש, and to דעם מזבח,

¶78especially when lighting די קענדלס, and it was, די קענדלס וליט אני ”מנוחה פיור גל דיס עדז מור” לייט און, also, this adds to the world around us also to add more light.

¶79סא סעזט דאך אבער, דער וו ארט חנוכה וכו עס ווי נען מיינס עדוקיישאן, עדוקיישאן of every-דיבה'ס שילד, to be more pure און more beautiful און מור וואנדערפול, and out of the way of life that we lead, especially in the days of חנוכה.

¶80און ווי סי אז אויף חנוכה איז נעבר סאטיספייט!

¶81אייטש די ווי לייט א חנוכה עליך, but דער נעקסט די ווי עד אן אבער וואן!

¶82ווי ערד אן אלער-וונבי קאנס ווען נאר האפי ווי' ויף וואס ווי האט יאסתרי.

¶83יאסתרי וואס ניט אל, ווי אפסיט ווי ערד מו ר.

¶84און ספעשעלי ווען ווען ווי האבן דער ענין 'ולימוד התורה', איז מקיים המצוות, ווי לערנט תורה, און ווי פולפיל מצוות, און ווי נען מצוה בתורה אוהב, אז די מצוות הכל, די קענדל, און די תורה איז גאר לייט, ס'זעט דאך אבער, אז ווי פולפיל די מצוות, איז קאנדל און ווי טייק-עלונג די ס-לעס ן ולעס ן, און טרוי די אינטייע יער.

¶85טייט ווי טרוי די אינטייער יער?

¶86י' שוועדן בן יסייער-פי'ן וואס ווי לערנט טו דיי.

¶87טריי, י' לערנט וואן טיינג, ווארט טעמאל, יא גאר העד מה, דער טמאר איז שוין א ביגער די, וואס ווי העדט ווי העדט ווי די קענדלס, און ווי עד טרי ברכות, און everything else, אז ווי ניט די קענדלס outside, און ו טוטש דאס קענדלס, ווי קענט יוס דעם פאר ענייטיק, עקסעפט אנהויבן לוקט אים.

¶88און הערט דא ר' מענטשן, זייט וואס דער פרעווי עס רעדער זכן עליו וככה ער זעט, אז ווי האבט ליסטן צו די קענדלס וואס די ליכטעלעך טייטש איז, און סווי, אידישע קינדעלעך, ווען זיי רעשיבט זייער דזשוויש עדוקיישאן, דער חינוך פון זייער פערענטס און זייער פעמילי, און זיי טולט דא, ווי סיתו ויט ווי שבי מה נהר מצוה ומה תורה אה?

¶89און סיתו ויט ווי שבי, דער טרו תורה, תורה דקמת, פון זהב תויו, און פרו דער אידישער קינדערלאך, ועד אין 'תורה מצוות' ווי לומעניט, זיין זעלבסט, און דער אינטייער הום, און דער סקול אין וויטש זיי לערנען, און דער סטריט אין וויטש זיי גו, because די לייט-אף די מנוה גויס פרום דער הויס אינטו דער סטריט, און מעכסט די ווארל בר ס'איז, ואיבן אפטער חנוכה?

¶90די זעסט, דער רבינו שלא לן וואנט ער דאס בי מזכה?

¶91רבינו שלא לן וואנט ער די גוט-טו וס, וואס וועט די טו?

¶92ס'איז דער רבינו שלא לן ערב מה תוכן מצוות, און סימץ ני ישראל וייבואו, ווי אר די רבינו שלא למ"ס קינדער לך, סגער גופר, ס'איז לראה תוכן און לראה מצוות, ווי ששיטו וועטו ברענגען מר לייט אין צו דער וו ריל, ווי ששיטו וועטו ברענ שויט רייב וויס פון דער נשמה.

¶93י' שבט ה' תשמר, וואס די ברי גרויסט, ווען מ'איז פייף-יר זאלט, י' לייען חומש תניא זאלט, י' לייען ענני משנה, און ווען מ'זאלט מקאן פייט-יר זאלט, י' לייען מקאן בען מצוה, און ווי זאלט די בת מצוה, און ווי זאלט זיין בת מצוה, און סו אן.

¶94So we learn from this, אז we have to take along with ourselves this great lesson from the lining of the חנוכה קענדלס, אז although, ווען מ'לאזט אין בית המלות בני חטאנו גלינו מעצינו, but every single child קען דו היז job to see to it, to bring another child to do די מצוה, and...

¶95ווי נאר טאג אינגעבארן... עבירך הוקן...

¶96האקום בו... ווי אראמעמבער אויף ”צבאות השם”, די יצא הגה וואס נאקד-או ר א ל נ טיין עגאי.

¶97יאר ה' האט ריבן ים אווי. איינער, איינער.

¶98איינער. איינער. איינער. איינער. איינער. איינער. איינער. נאר. ווי. סליעפט.

¶99נאר. איינער. איינער.

¶100נאר. ווי. סליעפט ווען דער גלות גו ס וויי קומט דער בית-המקדש, און אין דער בית-המקדש די כהנים גאר ט וו ארק, די לייכט די קענדלס אויף דער מנוחה, די נביאים דו דער טשאב, די סינג ישראלים זיין ביין וואטש, און די סי ווי ווי סיגן ישראלים זיין ביין וואטש, און די סיגן ווי סיגן ווי סיגן ווי ריטשעס טו דעם,

¶101און די לייכט אויף די בית-המקדש ריטשעס אויף די דעות אויף דער רעמיינד דאס אויף די נס ווען ינו צי י' פער די פיור גאלט מנוחה, ווען ער איז בין ליט און עצל,

¶102דער פאקט אז ער וואס וועט בנוחה אויס חנוכה, די קענדלס אויף חנוכה דיסה העלפס איז אז ווי שוין רעמענבער אלוו ווייס די גרייט מירעקל זבך, דארף ער די מיראקל'ס שעשה אשר לאבותינו און דאס ספחה לאבותא, דארף ער לאבותא, דארף ער לאבותא, די די מיראקל פא רענטס, אז די און ווען משיח איז גאנו וכם ווי אנדערסטענד,

¶103אז ווי ס'איז גאנו וכם איז because another child did א מצוה, און you got your friends, this איז your job, kids, your מממבער זיך ”צבאות השם”, איינעט וואס על פתח ביתו, און you didn't just confיינ"ט your houses,

¶104but you brought the message out into the street, which adds to another מצוה, and of course, the עבירה, forget about it, they have no contact, they have no business with you, און ספעשעלי סינט, you remember, והצבאות השם, אים-י' איז already knocked out, you beat'ם to the punch, he's finished with you.

¶105און נאוי, דער סערטי גבוה ממעצמו ודכבונו שלום האט טורנד אויבער, די impure, into the hands of די רייטשעס, וואס סיין פינקער סעס ודכבונו שלום, although we are א מנארטי, די ביגעסט נאמבער פעיפל אין דער ווערלד,

¶106וואס די מעיידזשאריטי וויל העלפ אוס, אז מי וויל ”מיאת השם בי עבל” to ”להודות להלל ולשבחה” הגדול, נאר ווי שוין בי עבל to express או ר פרייז פאר די ביג מיראקלס וואס דער רבונן שלום דיד, און ווען ווי אנדערסטענד, אז רבונן שלום תראה את מקדשיך ווי פורעפי די בית-המקדש, די רבונן שלום גירוזות פארקעט די בית-המקדש, און ווי קיינעם אויף די בית-המקדש, און די מונחם, ווי שו

¶107און אל די דזשולס וועלן זיין פון די גענערעשינס בפאר, פון אל די גענערעשינס בפאר דעת, און אויף דער וואס אויף די גענערעשיאן, און מ'איז גאנענט ציון, ווי ער גאנט זיין ציון, ווי ער זאגט זיך ציון, ווי ער זאגט זיך ציון, ווי רעמיינד זיילבס, ספעשעלי, אז ס'איז ער א ספרי בית המקדש קומען און ווער די רעמיינד יו סוף רעמיינד יו סוף ווי ער אין א שול!

¶108און א שול איז קולט א מקדש מעט, אז יו ניו, דאס איז קולט א מידי שבית המקדש.

¶109און ווען ווי זיי די ברכה שאתי נשא מלאבותינו אין א וער די זשט לייך אין דאס דעות דעות, אין די זעות אויף חנוכה, although we started חנוכה אין גלות, בתחילות שלו וועלן גיין וואס, אין א פארענטס אין 'כלל ישראל', through the learning of תורה, און דו ענינג אויף מצוות, ווי ל דו

¶110די ישועה שלמה, די גאולה שלמה, כהרף איין, just like you בלינקט מיט אן אי, און דאס הייסט דער רבי, וויל דענץ פון די ס לייט צו דעת חנוכה, פון דיסט חנוכה מנוה, און פאר דיסט חנוכה מנוה, און פאר דיסט פליסה מדרש, ווי די בר דערס און סיסטערס און תובים אין 'כלל ישראל', ווי ער גענעט דענסטו בי מקבל פני משיח צדקנו, און ספעשילי ווי געפט ריי צדקה, און ווי ער געפט צדקה ענין צ

¶111און ס'איז גאנען געווען ווי חדך אתקדשך פון די גלות.

¶112וויינער ס'איז גאנען ס'איז גאנא בי פארסטו, אז ווי שוין גיבן פרייז צו ה' מיוס-ברך.

¶113און דאס וויל ברענגט דאון ווי מ'פער, מ'פאווער, מ'לייט און מ'סטרעיסט און מ'איז אינספיראשיאן, אל די בכחות אויף ה' מיוס-ברך, און משה וען, תוגעדער וויט אים, און די ס'איז גאנטע בי דער קאמפליט גאולה שלימה היי קידס, געט רעדי.

¶114משיח קייט קומען, דער פיפט קענדל, איר וואלט דער רבי סעד, ווי שוין גענאך ווי ער האט גענאך רדי, איז געדארפן, אין א ראיבערשטער העלפ וועט שוין האפן.

¶115און דען איר זען, of course, ווי גארניט געט חנוכה געלט!

¶116איר זען, וואס איז דאך בואו נשלמה'ס חנוכה געלט?

¶117וואס דאס געבן חנוכה געלט?

¶118איר געלט, ס'איז דא אלויס קינדערלאך, די ליטל ק אין די טאטיס, אין די ממות, אין די זיידעס, אין די בפעיס, אין די אנקלס, אין די טאנטיס, און everything אלץ, ווארום ס'איז חנוכה געלט?

¶119איז חנוכה געלט איז דאס ענדת בשיעה צדקנו!

¶120זאל ווי האבן פון דער אויבערשטן'ס זילף, that it will be תאגע זוכה, מעייב יעדט אין די ספיף קענדל, די סיבה שיעה צדקנו!