Text

¶1סוכות ווערט דאך אנגערופן אין אונזער תורה, וואס ס'איז אפגעגעבן געווארן, ווי ער האט פריער געזאגט, תורה צוה לנו משה מורשה קהלת יעקב אז דאס איז אן אינהריטענס, א ירושה, וואס משה האט איבערגעגעבן יעדערן פון דעם אידישן פאלק אין אלע דורות, און זעלבסטפארשטענדלעך אין אונזער דור איבערגעגעבן צו אונזער דור, ובמיוחד ספעציעל צו די קינדער, צו די אידישע קינדער פון דעם דור, אז זיי זאלן וויסן זיין, אז יעדערער פון זיי האט דער אויבערשטער אליין געגעבן זיין גאנצע תורה, פון בראשית ברא אלקים וואס איר האט ערשט הא געזאגט דעם פסוק, ביז דעם לעצטן פסוק לעיני כל ישראל, האט ער דאס אפגעגעבן אלס א ירושה, אלס אן אייביקע ירושה, צו יעדער אידישן מענטשן, סיי מאן און סיי פרוי און סיי קינד, ביז גאר קליינע קינדער.

¶2און אזוי ווי בא יעדער ירושה איז דאך ניט נוגע ווי אלט דער קינד איז, מ'דארף נאר וויסן אז דאס געהערט צו זיין ירושה, איז אט דעמאלט ווערט דאס זיינע, אפילו ווען ער איז ערשט געבארן געווארן, און זיכער אזוי ווען ער איז שוין אויסגעוואקסן און האט שוין אנגעהויבן זאגן יעדער טאג אינדערפרי, ווען ער כאפט זיך אויף פון שלאף, איז די ערשטע זאך אויף וועלכע ער דערמאנט זיך דערמאנט ער זיך אויפן אויבערשטן, במילא זאגט ער, און דערמיט הויבט ער אן זיין גאנצן טאג, און דאס נעמט-דורך און ברינגט-דורך אלע זיינע ענינים במשך פון דעם גאנצן טאג, ווי ער זאגט דאס, און ווי ער האט זיכער געזאגט היינט אינדערפרי, און וואס האבן אזוי אויך געזאגט עירי מלמדים און מלמדות, און די עלטערן און די זיידעס און די באבעס, און יעדערער וואס געהערט צום אידישן פאלק אין דער גאנצער וועלט האט אנגעהויבן היינטיקן טאג אזוי ווי ער האט אנגעהויבן דעם טאג ניט א טאג פאר דעם,

¶3און זיכער וועט ער אזוי אויך אנהויבן דעם טאג נאכדעם, דעם מארגן'דיקן טאג, מיטן זאגן, אז ער איז מודה אני לפניך מלך חי וקיים שהחזרת בי נשמתי, וחמלה רבה אמונתך און דאס פירט מיט אים אן, און דערמיט לעבט ער דעם גאנצן טאג, אז יעדער זאך וואס ער דארף טאן דעם טאג, וואס פאר א זאך ס'זאל ניט זיין, צי א העכסט-רוחניות'דיקע זאך אדער א העכסט-גשמיות'דיקע זאך, אפילו דער ענין פון טרינקן א טרונק וואסר, איז ווי דערמאנט מערערע מאל אז איידער א איד טרינקט וואסער, אפילו אז דאס זאל זיין איינפאכע וואסער, אן קיינע קונשן דערביי, און איינפאכע וואסער איז צום אלעם ערשטן דאנגט ער דעם אויבערשטן דורך מאכנדיק די ברכה שהכל מי'בדברו, אז ניט נאר אז די וואסער איז באשאפן געווארן דורך דעם אויבערשטן, איז דאך פארשטענדלעך, אז ער דארף דאנקען דעם אויבערשטן פארוואס ער האט אים צוגעשטעלט די וואסער ווען ער פילט אין דערויף, אז ער דארף דאס האבן, נאר ער דערמאנט אויך דערביי, אז

¶4דאס דערמאנט אים א שהכל אז די גאנצע זאך וואס איז דא אין דער וועלט, און די גאנצע זאך וואס איז דא אין דעם לעבן פון דעם קינד שהכל איז דאס אלץ באשאפן געווארן בדברו דורך דעם ווארט פון דעם אויבערשטן, וואס דער אויבערשטער האט דאך געזאגט בעשרה מאמרות נברא העולם דורך א מאמר דורך דעם אויבערשטנ'ס זאגן איז באשאפן געווארן די גאנצע וועלט און אלע זאכן וואס געפינען זיך אין דער וועלט, אפילו דער טרונק וואסער, וואס דאס איז מערניט ווי אן איין און איינציקער טרונק, פון איינפאכע וואסער, האט זיך דער אויבערשטער ספעציעל אפגעגעבן אויף פארזארגן די וועלט, און פארזארגן א אידישן קינד במיוחד, אז ער זאל האבן די וואסער דארף האבן כדי ער זאל זיין געזור, ונד, און זאל קענען האלטן אין איין-וואקסן און שטייגן בגשמיות וברוחניות, סיי מיט זיין גוף, און במילא אויך מיט זיין נשמה, וואס זי שטייגט דאך אויך אין אירע שפייזן, וואס דאס איז דער ענין פון תורה און די מצוות, אז בשעת איר זאגט מודה אני לפניך איז האט איר דאך מקיים א מצוה,

¶5און בשעת ס'איז מאכט א ברכה שהכל נהי'בדברו זייבט ער דאך מקיים א מצוות, וואס דאס איז שפייז פון דער נשמה, דו ויתר אליין, און די אנדערע זאכן וואס נהי'בדברו, איז ווי די זאכן פון עסן און טרינקען און די קלוידער, און די הויז אין וועלכע מ'געפינט זיך, און אזוי אויך די סוכה אין וועלכע מ'זיצט אין די טעג פון סוכות, און אויך די ד'מינים פון אן עשרו און הלוליו און אהדות און ערבות מיט וועלכע ער האט מקיים-געווען די מצוות פון יעדער טאג פון ימי הסוכות, און וועט דאס אזוי אויך מקיים-זיין נאך מארגן און די אנדערע טעג וואס בלייבן נאך אין די טעג פון סוכות, ובפרט אין דעם טאג פון הושענא רבה, און דערנאך אויך

¶6די מצוות וואס געהערן צו יעדן טאג פון דעם גאנצן יאר, איז באשטייט אין דערויף אויך די שפייז פון דער נשמה, וואס דאס גייט צוזאמען מיט דער שפייז פון דעם גוף, און דאס אלץ גרייט-צו יעדערן פון אייך, און יעדערן פון אונז, און יעדערן פון דעם גאנצן אידישן פאלק, און די גאנצע וועלט, אז בקרוב ממש גאר אינגיכן, און נאך מערער ווי מ'שטעלט זיך פאר, זאל גלייך קומען די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, די אמת'ע אויסלייזונג, און די שטענדיקע די נצחי'דיקע אויסלייזונג פון יעדן און פון אלע אידן, אנהויבנדיק פון פיצלע, חידישע קינדער, ענדיקן מיט עלטערע אידן, און מיט עלטערע זייערע זיידעס און באבעס און זייערע מחנכים און מחנכות, אויף צוגרייטן זיי אז זיי זאלן בקרוב ממש, ווי דערמאנט אויך מערערע מאל, זאלן קענען זוכה זיין זיצן און הנאה האבן פון דער סוכה של לביתם, פון די סוכה, וואס דער אויבערשטער האט שוין צוגעגרייטן

¶7און וועט מאכן פאר יעדער אידן במיוחד סוכת אורו של רובייתן. און אין דער סוכה זאל מען אויך געפינען זיך דארטן געזונטערהייט און פריילעכערהייט און שמחה'דיקערהייט, ווי דערמאנט פריער נאך מערער ווי די שמחה פון שמחת בית השואבה, און פון שמחה פון זמן שמחתינו, ווארום דאס איז א שמחה וואס מ'געפינט זיך אפענערהייט, צוזאמען מיטן אויבערשטן אין דער זעלבער סוכה אין וועלכע דער אויבערשטער געפינט זיך, און אין דער סוכה וואס ראויים כל ישראל�וה בשוקה אחת אז דאס איז אן איינציקער סוכה וואס נעמט ארום דעם גאנצן אידישן פאלק, איז דאך פארשטאנדיק, אז דאס נעמט ארום צוזאמען מיט אים ועיקר דעם אויבערשטן, וואס ער איז דאך דער הוי'אלקינו הוי'אחד דער אויבערשטער פון יעדערן פון אייך און פון יעדערן פון אונז, כל השנים כולם וכל הימים כולם יעדער טאג, ובפרט נאך אין א יום-טוב'דיקן טאג, וואס דעמאלט האט מען דאך מערער צייט אויף אפגעבן זיך,

¶8מ'טראכטן וועגן דעם אויבערשטן, דערפאר וואס מ'האט ווייניקער וואס צו טאן מיט וואכעדיקע זאכן, און אפילו מיט די נויטיקע וואכעדיקע זאכן, דערפאר וואס דעמאלט איז דאס א יום טוב, א גוטער טאג, איז די אלע זאכן טוט מען ניט ביו-טוב, און ביו-טוב האט מען זיי צוגעגרייטע, אזוי אויך אין טעג פון חלמועץ פון יום-טוב, אף עולייל אז ניי עס וואס ס'איז דאך דא מערערע מלאכות וואס מ'מעג זיי טאן בחלמי איז דאך אבער די עיקר מלאכות און די שווערע מלאכות, טאר מען זיי ניט טאן חלמי מ'דארף זיי טאן פאר יום טוב כדי דער יו,"ט זאל זיין א פריילעכער רואיקער פריילעכער טאג, און מ'קען דאך דעמאלט אפגעבן אין יעדער יום-טוב אין זיינע ענינים אויף וועלכע מ'פראוועט דעמאלט דעם יום טוב, ובפרט אין יום טוב פון חג הסוכות, וואס מ'פראוועט דעם מאנענדיק, אז פונקט אזוי ווי דער אויבערשטער האט זיך ארויסנעמען די קינדן פון גלות מצרים איז בסוכות השבתו את בני ישראל בהוציאי עושה מארץ מצרים אזוי אויך גרייט זיך יעדערער פון אונז, אנהויבנדיק פון גאר קליינע קינדער, ביז ער

¶9וואקסענע און ביז גאר עלטערע אידן גרייטן זיך, אז ס'וועט זיין כימי צאתך מארץ מצרים אראנו נפלאות, אז פונקט אזוי ווי דעמאלט האט דער אויבערשטער ארויסגענומען אידן, און יעדער אידן און אלע אידן, קיין איין און איינציקער איד איז ניט געבליבן אין גלות, אזוי אויך אין דער איצטיקער גאולה וואס קומט תיכף ומיד ממש, ער אויך אין א ניסים'דיקן אופן אראנו נפלאות ארויסנעמען יעדערן פון אונז בתוך כלל ישראל, און ס'וועט זיין נפלאות בכל, אז מ'וועט זען אויבערשטנ'ס ניסים אין אלע זאכן, און ווי דער לשון אין ברכת המזון איז דאך, אז בכל גייט צוזאמען מיט בכל מקול קול אלע זאכן און אלע עצל זאכן און איינצלהייטן פון יעדער זאך, איז די אלע צוזאמען ווערן צוזאמענגעקליבן און ארויסגענומען דורך דעם אויבערשטן אליין, און יעדער איר במיוחד ארויסגענומען פון דעם אויבערשטן, און ארויסגעקליבן אתם תלוקטו לאחד אחד בית ישראל אז דער אויבערשטער אליין קלייבט ארויס יעדער אידן פון גלות, און קלייבט אים ארויס מיט אלע

¶10זיינע זאכן בא קול מקול קול פון גלות, גאנצערהייט און פריילעכערהייט, און דער אונסטער מאס, און עם ענני שמיא תוכף ומיד ממש, נאך שנערער ווי מ'פליט מיט אן אויראן, ווי מ'פליט מיט א כלי לזה, מיט א מאש ין, איז דער אויבערשטער אליין פירט אריבער אידן, אנהויבנדיק פון קליינווייז, ביז גרויסווייז, לחצנו הקדושה, און דארט איז ירושלים עיר הקודש, און אין ירושלים גופא פירט דער אויבערשטער אריין גלייך אין בית-המקדש, אין מקדש אדנ'כוננו ידיך וואס דארט איז אויך געווען אין דער עזרה פון דער בית-המקדש, ווערט דערציילט אין תורה, אז דארט האט מען געפראוועט שמחת בית שואבה, און די שמחת בית השואבה אין די טעג פון סוכות, האט זיך געצויגן דעמאלט, האט זיך אנגעהויבן אין אנהויבס פון דעם מעת לעת, אין אנהויבס פון דעם מעת לעת, אין אנהויבס פון דערנאכט, און לויט טעמנו טעם שינה מ'איז אזוי געווען פריילעך, און אזוי געווען פארנומען מיט די שמחת יום-טוב און שמחת הגאולה, אז ס'איז ניט געווען קיין צייט אויף שלאפן,

¶11און מ'האט גאר ניט איינגעפאלן איימעצן אז מ'זאל שלאפן, ווארום יעדער מינוט איז מען געווען אזויפיל דורכגענומען מיט דער שמחה, אז ס'איז ניט געווען קיין מעגלעכקייט אויף אנטשלאפן ווערן, ווי יזעט דאך אויך, אז בשעת ס'איז דא א פריילעכע זאך, א פריילעכע פאסיר, און גיין נייער לעבן, איז אט דעמאלט איז ניט שייך, אז א קינד זאל אנטשלאפן ווערן בשעת ער וועט פארנומען מיט א פריילעכע זאך אין זיין לעבן וואס נעמט אים דורך אויף דורך און דורך, ווי ס'איז געווען דעמאלט מיט דעם גאנצן אידישן פאלק אין דעם בית-המקדש, און ווי ס'וועט זיין גאר אינגיכן בשעת ס'וועט זיין די גאולה האמיתית והשלימה אין דעם מקדש אדנ'כוננו ידיך, אין דעם דריטן בית-המקדש, וואס ער איז אויך כולל אין זיך, נעמט ארום זיך די אלע אידן וואס זיינען געווען אין דעם בשעת דעם ערשטן בית-המקדש, און די אלע אידן וואס זיינען געווען אין צווייטן בית-המקדש, און די אלע אידן וואס זיינען געווען איידער דער בית-המקדש איז געבויט געווארן, און צווישן זיי, און אויך אין דעם גלות-צייט, נעמט ער זיי אלעמען צוזאמען און שטעלט זיי אלעמען אוועק בבת אחת ובשעה אחת, תיכף ומיד

¶12אלע צוזאמען די שמחה הכי גדולה נאך מערער ווי די שמחה פון שמחת בית השואבה, און פון שמחה פון חג הסוכות, און פון די שמחה פון אידישע קינדער וואס פלייבן זיך צוזאמען כדי צוזאמען פראווען שמחת יום-טוב, ובפרט אין יום-טוב עצמו דעם דריטן יום-טוב, מיט וועלכן ס'ווערט אפגעשלאסן אלע דריי יום טובים, און דערפאר ווערט ער אויך אנגערופן אז דאס איז דער דריטער יו'טוב, און ביי אים ווערט דערמאנט די זאך פון שמחה דריי מאל. איז דאך פארשטאנדיק, ווי איר זעט בא זיך, אז בשעת ער האט א פריילעכע זאך איז ניט שייך אז מ'זאל איך זאגן אז מ'דארף ניט שלאפן, ס'איז פון זיך אליין פארשטאנדיק, אז איר וועט ניט שלאפן, נאר איר וועט נעמען איינטעל אין דער שמחה, ובפרט אז מ'זא� זיך, אז יעדער שמחה פארבונדן מיט א שמחת יום-טוב ווערט נאך פארבונדן מיט א שמחה פון דעם דריטן יום-טוב, בא וועלכן ס'ווערט דערמאנט אז מ'דארף זיין פריילך דריי מאל בא דעם זעלבן יום-טוב איז דאך פארשטאנדיק, אז דעמאלט איז ניט שייך דער גאנצער ענין מ'זאל איך דארפן מזרז זיין אז מ'דארף זיין שמח, אדרבא איר באווייזט א לעבעדיקן

¶13ביישפיל פאר די אייערע חברים און דא איז מיידלעך פאר די חבר'טעס, און אויך באווייזט און מאנט בא די עלטערן, אז וויפל די עלטערן זיינען שמח מצד דעם שמחת יום-טוב און שמחת בית השואבה, פארלאנגט ער פון זיי, אז זיי זאלן מאכן נאך מערער שמחה ווי זיי האבן געמאכט ביז איצטער, כאטש אפילו ס'איז שוין דער פערטער טאג פון ימי הסוכות, מאנט מערערע מאל, און דערמאנט ער, און באווייזט א לעבעדיקן ביישפיל, ווי אזוי א איד דארף זיין שמח, ווי אזוי א איד דארף זיין פריילעך, אין א יום-טוב בכלל און א יום-טוב פון סוכות במיוחד, ובפרט נאך אז מ'געפינט זיך מערערע אידן צוזאמען איז דאך דעמאלט דא דער ואהבת לרעך כמוך איז דאך דאס ברענגט די שמחה פון א צווייטן פון רעך ברענגט דאס אויך דורך ואהבת לרעך חמוך מאכט דאס נאכמערער די שמחה וועלכע ער האט, און ס'ווערן די אלע שמחות צוזאמענגעלייגט און צוזאמענגעשטעלט, וואס דאס מאכט נאכמערער די שמחה פון דעם גאנצן אידישן פאלק.

¶14בא דעם גאנצן אידישן פאלק און בא יעדערן פון זיי, אנהויבנדיק פון קליינע קינדער, און דורך זיי נאכמערער, בא זייערע עלטערן און בא די מ חנכים און די זיידעס און באבעס, ביז וואנענט אז ווי דערמאנט פריער ווערט דאס די אמת'ע צוגרייטונג צו די שמחה עולמית, צו די אייביקע שמחה וואס ס'וועט זיין בקרוב ממש, אין דער גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו.

¶15עברי פערסן האס די הל טור, פון דער בגינג טוט די ענד, פון בראשית, און יו'דאסט זייט די ווארסט פסוק אין טור ולעיני כל ישראל. עברי דזשו איז געבן טור עס אן אינההריטאנס, און דאס איז סאמסטען וואס בלאנגסט פון עברי דזשו. און אין דער מארנין ווען ווען ווי ווארק אפ, און צעטענען רעבאר ה'און ווען זיי מודה עני, און דאס אינפלוענצעס די הל דעי, און, of course, not only children say מודה עני, but everyone, adults, our parents, our teachers, we also say מודה עני אין דער מורינג. און אויף ווי ב עגין דאך דעי פראפעלי, יסטערע און תו די און תמ רו, ווען ווי טענק גאט פאר געווען אין אורשול און געווען געווען זיין לייף אגן. און דאס מאכט everything that happens during the day, both spiritual things and physical things, very special. And then, even if you drink a glass of water during the day, that becomes special also. און, you know, when you take a glass of water, even if it's plain water, not even if it has any flavoring or anything special about it, but a plain glass of water, before we drink a glass of water, we have to ask permission and thank God for giving us that water, and we say the ברכה שהכל נהי'בדברו, we thank God for creating the water, but you know, the ברכה שהכל נהי'בדברו doesn't only mean that we're thanking God for creating the water,

¶16וואס עס מיינט, ווי ער זאגט מען? איז דא? און? איז דא? און? ער זאגט מען? און? און ביינג, everything into ביינג, and ה'וואנט that we should have all the things that we need. That means, that God is thinking, that anything that we need, even that glass of water, which a small child, wants to drink, God is concerned that he should have that glass of water, and that through drinking the water and eating the things that he needs, he should growן, materially and spiritually. Now, water, and other food, is the food that we need for our bodies, there is also food that we need for our souls, סולס. What איז דא פוד וואס גיבט זיך פון אור סולס? דאס איז פורער מצוות. ווען ווי זיי מודה עני אין דער מארנינג, דאס איז א מצוה. ווען ווי זייז שהכל על נהבה בדברו דארא איז די מצוה. די מצוות איז די פוד וואס גאבט זיך פון אור זולס.

¶17So when we have the food, and we have the water, and we have�로 miel ם, and we have די קלויבינג, and we have א הויבס וואס ווי ליבן, or נאך, דערן סוכות, when we spend much of our time when we live אין דער סוכה. אל of these things added toגעתער ווי איר פיזיקל נייטס און איר ספיריטעל נייטס, דאס געבן איז האלפס אויף גרו יא ניט, ווי בי ע בל דו די ווי געווען דאס וואנט א וואס דו. Now, every-day, we have אן אפטוניטי to פולפיל די מצוות וואס השם וואנט א וסטו דו, און די געבן איז די פון פון וואו א וואס זיי זיינען זיי זאלן, תרו משיח צדקנו, וואס then, even the small children, and the old people, even the little babies, and even the grandfathers and the grandmothers, and our teachers and our educators, all together, very, very soon, we wait and we hope and we pray for the coming of משיח, and the physical food, and the spiritual food, that we have and we take, this will help us to come closer to that day, and of course we pray that this will come very soon.

¶18ואןו איז די סענגעפען אז ממושיח איז גאר קם איז גאר גאר מען מען ס'פעשיל סוכה פאר אונז to live אין, און דאס איז גאר גוייט די סוכה פאר די לבוייתן, און די ספעשיעלי פון אלי דזשו ייש פעיפל ובי אין דער סוכה. נעו ווי ווי ביאוט א סוכה ביי אונזש, ווי ממושיח קם'ס גדול ומאלט א ספעשיל סוכה. און דערן, וויל בי עבל to have and enjoy די holiday יפ סוכות, מושט מאריב ווי ענזי יט נ ו ון מושט מאריב ווי ס'איז'ן די שמחת בית השואבה ווי ענזי יט נ ון מוט מעריב ווי עס זאגט נ וואלט. אלא ווי ער, בקוז אין דאך סוכה, גוד ווי'וועלט זייער זיך פארבונדן זייער פון דעם זייער פון דעם זייער טווע. נאו, און א יום טוב, ווי נאען אז אין יום טוב ובקולס, ווען מען permitted to do סער טן זיין, זאך סער טען מלאכות ווען מען מדרע דוו און יום טוב, און אן כל המועד, ווען מען מען מען permitted to do סער טן זיינגס, מ'ואלט מען סער טריקטער'ד און מ'האר פרענד פון דו ענער טעוויטע טעוויטעס.

¶19דאס גיבט אס ט ר יום טוב צו בי עבל צו קאנצעטרען און צו תינקען אויף ספיריטע על תינגס. ס ווי דערן יום טוב, ווי קען תינקען אויף די ספיריטע ול ינגס קאנעקטעד מיט הלידי'ס סוכות. סוכות רעמיינדז איס, ווען גאד טוק איס אויף מצרים, ווי ער טוק איס אויף ביינדעדזש אין אי גייט, און ווי ווי איז אין דעזערט, המא רגיל דועל און ווי לאט ב פראפייט א פלוי ס'פארטעקצאן פאראויס, וויך אנושר ה'ת הבית увלא christ

¶20אס ווען ווי רעדים פון א-גייט, נעלטו ווען מ'וויל בי רעדים פון נגלה'ס גדול, שעה'ס מיראקלס, אן clouds of the heavenly clouds, וויל טייק אוס און ברענג אוס to דער הלל נד, און עס וויל בי אמער פאסטער ווי גוי'ן און דזשעט פלעינס, עס וויל טייק אוס צו דער הלל נד, צו דער הלל און צו דער הלל און צו דער צורי, און ווען צו דער בית-המקדש, וו אשר וויל בילט ביי גאד'ס הענד. די תורה טע לז איז, אז די שמחת בית השוא� מקדש, and then the joy and the happiness was so great that no-one went to sleep. The people were so happy to celebrate שמחת מושד שואבה אין א קודש רם דבית המקדש, that no-one even started up sleeping. Joy was so overwhelming.

¶21Now also, you know, even a small child knows, sometimes when something is happening you fall asleep, but when it's something which makes you very happy, האפי,", and when it's something which really touches you, because this is something which makes you personally very, very, very happy, you know that you're not going to fall asleep, וואס this is something which excites you very much, and if you're so happy, and you have such great joy, so you don't fall asleep, that's the way it was in the בית המקדש, during the holiday-day of סוכות, when the Jews celebrated the שמחת פסח שואבה, און that's the way it's going to be, but much, much more when we are redeemed through משיח, and brought back, and גדול built for us this third בית-המקדש. באס ווען ה'ויל געדער טו געדער אלע וואס דער בית-המקדש, און די וועלן ה'ויל געדער טו געדער

¶22תוגעדער אין דעם בית-המקדש, אן דער סוכה וואס נשיח וויל ברענגענגען דאס ניער! און, you know, אז דער יום-טוב וואס סוכות איז די פיר ד הלידי פסח שבועות, און סוכות איז די פיר הלידי, און אין דער תורה טעלסט דאס צו רי טיימס אין שמחת בחגיך אין די הלידי סוכות, ווי ש מי נס, אז די אינטענסטייטי און סוכות איז פרי טיימס, און מאר איבען אין דריי אויבער די הלידי'ס! With such great joy,

¶23וועלט בעבל to sleep. און even if the older people will get tired, so then the children will be the one who will show a living example to everybody else, the boys to the boys, and the girls to the girls, you'וועל show everyone that you want even more joy, more celebration, and even though today is the first day of סוכות, there is still room to increase the joy of this סוכות, and the children should be the ones to show how they rejoice and how they intensify the joy of the holiday day of סוכות. און ווען די ויש-פי פל קומט טו געדער, ס'איז דערנאך ווען די מצוה וואהבת לרעך כמוך, און אין דער ווי איז שטרענדפעט אי ך אדער, because we intensified this joy amongst ourselves, and this intensifies the joy of the Jewish people. This will help us to prepare for the greatest joy, which will be the joy which we will have when ה'וועל רדים ויסן יום און ון ון ון ון יום און וןו אלא וגעדער אין the time of the eternal and complete redemption במהרה בימינו ממש.