פסקה
פסקה rh-avq5e3c9
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-qwn5ptks
- order
- Jj
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- לבנה, דערפאר וואס פאר דערויף איז געווען די ענינים וואס די לבנה האט געזאכט די ענינים, דער כיתוש הלבנה, ווי ס'ווערט אנגערופן מיט פארשידענע לשונות. וואס דאס האט מען אויך אין דעם פרט, אז בשעת ס'רעדט זיך וועגן עיבור שנים, וואס דאס גייט צוזאמען מיט דעם ענין פון קידוש חדשים, און דאס גייט צוזאמען אז מ'האט ביידע זאכן, אי אן ענין של הסברה בשכל, וואס דערפאר איז דאך קידוש חדשים און איבר השנים פארבונדן מיט חשבון, און ניט סתם חשבון, נאר ווי דער רמב'ם ברענגט דאס גאר אראפ, אז דאס איז גאר א חשבון וואס איז ניט נשמר ס'איז געווען בני ישחד, און דערנאך איז דאס ניט נשמר געווארן בא זיי, און ער האט דאס געדארפט לערנען פון די דברי חכמה פון די יבנים, און דערנאך איז דערפון געווארן דער ענין החשבון, ווי ער האט דאס אראפגעבראכט און אריינגעשטעלט, און ס'איז געווארן הלכות הלכות אין ספרי הרמב,"ם, אין די פרקים וואו ס'רעדט זיך וועגן עיבור השנים, און ס'רעדט זיך אויך וועגן קידוש החדשים, וכמדובר כמה פעמים. וואס דאס איז אויך דער אויפטו פון דעם ראש-השנה, אז דאס איז א יאר פון שנת העיבור, איז דער גאנצער יאר איבור, ניט נאר בשעקונדע אדער ועדער, נאר ס'איז גלייך פון דעם ערשטע רגע פון דעם יאר ווייס מען שוין, אז דאס איז דער גאנצער יאר א שנת העיבור, און כל עניניו האבן זיכער די אלע מעדות וואס ס'האט דער שנת העיבור, און ניט סתם זכותם של ישראל, נאר גדלות פון אידן און חשיבות פון אידן, ביז וואנענט אז פריכול דער אויבערשטער זאגט זיי, אז ער האט געהייסן די לבנה ממעט זיין, און זי האט דאס אזוי געטאן, און ער האט געמאכט אז שנת הלבנה איז ווייניקער פון שנת החמה וכו הייסט ער דערנאך אידן, און דערנאך זאל דאס ווערן דוקא כזה רוב וקדש איז דאס תלוי און קידוש
- proofread
- 0