טקסט

¶1בהוספה אויף די ברכות וועגן וועלכע מ'האט ערשט א גערעדט, וואס דאס איז דאך גערעדט געווארן אין א בית הכנסת און אין א בית המדרש, ובית שמגדלין בו אויך מעשים טובים, און מ'נעמט אן החלטות בנוגע צו צדקה און התחזקות אין קיום המצוות און לימוד התורה וכיוצא בזה, איז דאך אויך דא וואס קומט צו במיוחד פאר די וואס ווערן איצטער אדער די טעג בר-מצוה אדער בת-מצוה, ובפרט נאך על פי המבואר אין מדרשים, אז די ערשטע בר-מצוה וואס איז געווען, און פאר יעדער אידן און פאר אלע אידן און פאר אלע אידן און פאר אלע נשמות איז דאס געווען בזמן מתן תורתנו, וואס דעמאלט האט דער אויבערשטער געגעבן תורה אין אן אופן פון א מצוה און א חפצא דקדושה, ציווי, וואס דאס איז דאך כמצות רצונך און האט דאס דעמאלט געגעבן, און דערנאך איז אזוי נמשך געווארן בכל עת ורגע, און במיוחד אין אמצע השנה, וואס דעמאלט איז דער זמן מתן תורתנו, וואס דעמאלט ווערט דאס נתחדש ביתר שאת וביתר עוז,

¶2ויתר עוז בא יעדער בר-מצוה פרטי אדער בת-מצוה פרטית, און צוזאמען דערמיט אויך בא זייערע עלטערן אדער מחנכים אדער מחנכות אדער מדריכים אדער זיידעס און באבעס און אלע קרובים און די גאנצע משפחה, ובפרט נאך אלטער מנהג ישראל ההולך ומתפשט, אז דעם טאג, אדער בסמיכות צו דעם טאג, פון בר-מצוה אדער בת מצוה, איז נוסף על זה וואס דער בר-מצוה און די בתי מצוה געבן אויף צדקה מערער ווי דער רגילות שלהם משאר ימי השנה, איז אויך די קרובי המשפחה, ובפרט דער פאטער און די מוטער און די מחנכים ומחנכות, זיינען אויך מוסיף אין נתינת הצדקה לזכות פון דעם בר-מצוה אדער די בתי מצוה. און יהי רצון, אז די אלע ענינים זאל נאכמער ממהר-זיין דעם זמן מתן תורתנו פון תורה חדשה מאיתי תציא און די גאולה האמיתית והשלימה, וואס דעמאלט דוקא ווערט דאך דער קיום המצוות, כמצות רצונך איז דאס דוקא פארבונדן ווי מ'זאגט אויך די תפילה פון יום-טוב, אז כמצות רצונך איז פארבונדן

¶3מיט דעם ענין, אז מ'קערט זיך אום בקרוב ממש, ותיכף ומיד ממש, לארצנו הקדושה, און דארטן אין ירושלים עיר הקודש, ובית המקדש, און אין קודש הקדשים, וואס ס'איז אויך אן ענין פון שלשה קודש, און קודש הקדשים צוזאמען שלשה, און ס'ווערט אין אן אופן פון חזקה, אז יעדער בר-מצוה אדער בת-מצוה איז במיוחד נעמען אויף זיך בתוספת כח, וביתר עוז וביתר שאת, די החלטות טובות אויף ללמוד תורה ולקיים מצוותי'אל צו מצובא ועומד, אדער מצובא ועומד, און דורך דערויף אויך מוסיף זיין אין דער קיום המצוות פון די אלע בני המשתחה, וכל הקרוב עליהם און די מחנכים ומחנכות שלהם. און ויהי רצון, אז עדי כל זה, ובפרט דורך דערויף וואס מ'מאכט יעדערן פאר א שליחות מצוה, איז בהוספה אויף די ברכות האמורות לפני זה זאל, כאמור, נתקיים ווערן בקרוב ממש די ברכה וואס יעדער איד און אלע אידן בענטשן אויך יעדער אידן און אלע אידן, אז תיכף ומיד ממש זאל מען האבן די ברכה

¶4האמיתית והפנימית, די ברכת סגולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, ותיכף ומיד ממש, ולא ייכבם אפילו כהרב עין, ותיכף ומיד האט מען גלייך עם ענני שמיא, כאמור לעיל, אז די בריא מצוה און די בת מצוה זיינען נאכמערער מוסיף אין נתינת הצדקה ווי מ'האט נחליט געווען ביז איצטער, ועל דרך זה אויך זייער משפחה, און מחנכים ומחנכות, ועל דרך זה אויך נוסף אויף די שליחות מצוה וואס מ'גיט איצטער יעדערן פון א שליחות מצוה פון דריי שלשה דאלאר אויף מוסיף זיין נאכמער כהנה וכהנה, און ס'זאל זיין פון דער הוספה, ווי דער נאמען פון נשיא דורנו, אז דאס איז יוסף הוי'ידו און במילא וועט ער צוזאמענקלייבן לאחד כל בני ובנות ישראל, לארצנו הקדושה, און דארטן ירושלים עיר הקודש, ובית המקדש השלישי, ותיכף ומיד ממש, ווארום צדקה איז דאך מזרז את הגאולה, אז ס'זאל זיין לא עיקבם אפילו כהרף עין.

¶5מ'גייט דאך אויס, אז ס'איז רחה ולחקה נמצא דארף מען דארף מען דאס אויס, אז ס'איז רחה ולחקה און ס'איז רחה און ס'איז רחה און ס'איז רחקה און ס'איז רחקה און ס'איז רחקה און ס'גייט דאך אויס, און ס'איז רחקה און ס'גייט דאך אויס, און ס'גייט דאך אויס, און ס'גייט דאך אויס, און ס'איז רחקה און ס'איז רחקה און ס'איז רחקה און ס'איז רחקה און ס'איז

¶6מהרהם טעגען ס'או?

¶7ס'איז דא טעג, ס'איז דא סוף דא וואס ס'איז דא צו דא מיט שלחה, צו איז א דא חלקה, אלע ביי זיך קיינען ארויס און די גדר יחדים. די גראכפעסט פון לחומן איז אין די און אמני וקרוב צו רכה ורחה די צו רכה.

¶8און ס'איז דא רעדן זיך ביסט ניט פון מחאל אהלית פאלק, און מחא רעדן, אז היינט פון די א פרי וואס זאגן. מצליח זיין אין מסוע זיין אלע געשעפן, פאר ניטן די געלט-געזונטע עץ.

¶9דרכה והצלחה, אמן, בקרוב ממש, דרכה והצלחה, און דעם שטורתה ווארטה וואס.

¶10הצלחה.

¶11מלדוע פריער, דרכה והצלחה.

¶12לכה בצלחה, בצלחה, בצלחה, בצלחה.