פסקה
פסקה rh-a5kfhrww
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-75drn6xr
- order
- O
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אזוי איז אויך אין תורה שבעל-פה, די התחלה, הויבט מען אויך גלייך אן מיט מימתי קורין את שמה בערבין, און כידוע דער פירוש בזה פון דעם לימוד פון דעם אלטן רבי'ן מיטן מלאך, און וואס ס'האט גלייך אפגעטייטשט, אז מימתי גייט דאס אויף יראה, און יראה עילאה, און ווי פארשטאנדיק אויך פון דעם פירוש פון ר'רבשעי'דיטרניא, אראפגעבראכט אויך אין די גרויסע גמרות בהקדמת הרמב״ם אין א הערה, אז דאס גייט אויף דעם ראשית חכמה יראת הוי וואס דערפאר הויבט מען אן מיטן ווארט מאמתי און ווי דער אלטער רבי און דער מלאך האבן דאס אפגעטייטשט מיינט מען דאס יראה ילעה. און דאס איז נאך קודם אז ס'איז דא כל עניני הבריאה, וואס דער סדר הבריאה איז דאך אז מ'דארף גיין אין די ד'אותיות פון שם הוי און פאר דערויף דארף נאך זיין דער ענין פון דער בריאה ווי זי איז געווען על ידי התלבשות פון הוי,"' ין שם אלקים, ל'בי' דיבר, וואס זיי זיינען פארבונדן מיט אלקים, און דא זאגט מען, אז דאס איז דער ענין ווי דאס איז מרחפת על פני המים, וואס דאס איז אין דערויף גופא דער ענין פון מלכתחילה אריבער, ס'איז דאך נעוץ סופן בתפילתן ותפילתן בסופן, איז דערפון אויך פארשטאנדיק, אז אויך אין דעם סיום פון תורה-שבכתב פארענדיקט מען אויך מיט לעיני כל ישראל וואס דאס באווייזט דאך ווי ער זאגט פאר דערויף, אז יד החזקה און נפלאות גדולות וכו על דרך זה אויך אין דעם סיום פון תורה שבעל-פה איז מען אויך מסיים מיט הוי'עוז לעמו יתנו הוי'יברך את עמו בשלום אויך מסיים ניט מיטן ווארט
- proofread
- 0