טקסט

¶1אזוי ווי ס'איז דאך נאך שבת מברכן חודש אלול, וואס איינער פון די ענינים אין חודש אלול איז דאך לויט דער ראשי-תיבות'ן דער ענין הצדקה פון איש לעוהו ומתנות לאביונים וואס דאס איז דאך אין דעם ראשי-תיבות שטייט דער ענין הצדקה אין דעם אויסדרוק פון מתנות, וואס דאס באווייזט דאך א מדריגה נעלה אין ענין הצדקה, אז ניט ער גיט יענעם אויף הפשבה פרוטה וכיוצא בזה, נאר ער גיט יענעם ן ענין וואס מ'קען דאס אנרופן בשם מתנה אין דרך בני אדם, אין לשון בני אדם. וואס דאס איז דאך פארשטאנדיק סיי מצד דעם נפש הנותן דארף דאך זיין אין אן אופן אז ער גיט א מתנה, והוא העיקר, אז ס'דארף זיין ניט סתם א פרוטה וכיוצא בזה, ענין וואס איז נתשייך זאגן אויף דערויף אז מ'האט אים געגעבן א מתנה, און דערנאך אז ער וועט דערציילן אז ער האט באקומען פון פלוני בן פלוני, אדער מ'האט געזען אזוי פלוני בן פלוני האט אים געגעבן איז דאס גלייך ניכר, אז ניט ער האט געגעבן א פרוטה, אדער אן דערהאלן פרוטות, אדער צוויי פרוטות וכיוצא בזה, נאר אין אן אופן אז יעדערער דערקענט אז דאס איז

¶2פארגלייכט ער דאס אויך, אז בשעת ער גיט א מתנה, וועמען גיט מען דאך א מתנה צו די מעשים וואס עביד ניחל לנפשו, אדער נאך מערער צו די בני בית, און ווי מ'פירט זיך בא כמה ענינים און בא כמה מאורעות וואס זיי זיינען פארבונדן מיט די בני בית, איז דעמאלט איז דאס פארבונדן אויך מיט נתינת מתנה, זעט מען דאך מנהג בני אדם, און אדם ניט סתם אדם, נאר אדרבא, אויב מצד אדם החשוב איז דעמאלט איז די מתנה החשובה עוד יותר. וואס דאס אלץ ווערט אויך אפגעשפיגלט, און מ'דארף דערפון אויך אפלערנען, בהנוגע צו נתינת הצדקה אין חודש אלול, אז דאס דארף זיין אין אזא אופן, סיי מצד כמות הצדקה, סיי מצד דער איכות הצדקה און סיי מצד דעם נותן און סיי מצד דעם מקבל, איז דער אמולט אויך בנוגע צו דעם מקבל, איז בשעת ער באקומט א צדקה דארף מען איבערטראכטן צי דאס וועט זיין פאר אים אן ענין של כבוד, א היפך הכבוד, בשעת א מענטש באקומט א מתנה איז דאס, כאמור לעיל, עבוד נעיך לנפשי דערפאר גיט מען א

¶3מתנה, און דאס באווייזט אויף א חשיבות אויף ענין המתנה, אויף דער חשיבות פון דעם מקבל דערפאר וואס ער איז ווערט אז מ'זאל אים געבן א מתנה. און ויהי רצון, אז בקרוב ממש, וואס דעמאלט קומט דאך צוזאמען דער איש לרעיב ומתנות לאביוני דער אויבערשטער, צוזאמען מיט אידן, וואס אידן זיינען דאך בטבע טעיר לכל דבר, אז יעדער זאך וואס ס'איז פארבונדן מיטן אויבערשטן, לאו דוקא אז דאס איז סודות התורה אין דעם אופן הכי נעלה, אפילו א פירוש הפשוט בתורה, אפילו א פירוש הפשוט וואס ס'ווייס א קליין קינד, וויבאלד אז מ'זאגט אים, אז דאס איז געגעבן געווארן פון דעם אויבערשטן ווערט דאס ביי אים א מתנה הכי גדולה, ניט קוקנדיק צי דאס איז חלק הפשט, צי דאס איז הרמז, דאס איז חלק הדרוש, אדער חלק השוא וכו ויהי רצון, אז כמדובר, אז בקרוב ממש, זאל יעדער איד, נאך מערער ווי ער האט באקומען ביז איצטער כדי צרכו, ביז אויך כדי מחסירו אשר יחסר לו, זאל ער אויך באקומען אין פרנסה גשמית פון דעם אויבערשטן אליין מתנות.

¶4און וויבאלד נאך, אז יעדער איד האט די טענה, אז ער איז תהיב לכל דבר וואס קומט פון דעם אויבערשטן, און במילא ס'איז אים נאך גאר בכורא, ניט תופס-מקום, די כמות וכו ס'איז מערניט ווי נוגע, אז דאס קומט פון דעם אויבערשטן, דער אויבערשטער דארף דאך אבער געבן כפי היצג ידו פון דעם נותן, וואס דאס איז דאך בנוגע צו צדקה בכלל, און בנוגע צו נתינת מתנה במיוחד, ווי מ'זעט דאס בפשטות, אז בשעת אן אדם חשוב גיט א מתנה איז דאס שלא בערך מערער ווערט ווי ס'גיט א מתנה אן אדם בינוני, על אחת כמה וכמה ווי ס'גיט אן אדם וואס ער איז נאך אין ענינים גשמיים נאך נידעריקער דערפון וכו ויש להאריך, ואין הדבר צריך כל אריכות בדבר, ווארום דאס וואס ס'איז איצטער נוגע איז, אז דער אויבערשטער זאל תוכף ומיד געבן וויבאלד אז מ'האט שוין געבענטשט חודש אלול און מ'האט אויסגערופן דעם נאמען אלול ברבים וביום השבת קודש, און העירים האט דערנאך געזאגט ויאמרו עמים ווי דאס איז דאך דער סיום נאך דערויף ווי מ'איז מכריז דעם נאמען אלול ס'זאל שוין זיין, וויבאלד אז ס'איז שוין נאך שבת מברכים, ובפרט נאך אז ס'איז שוין דורכגעגאנגען דער יום ראשון, דער יום אחד, וואס דעמ�

¶5דכון בעולמו מערניט ווי אחד יחידו של עולם זאל דער אויבערשטער געבן נאך אין חודש אלולד, און אין ימים פארבונדן נאך מיטן פאריקן יאר, מתנות. און די טענה בזה איז, דערפאר וואס דאס גיט דאס לישראל עם קרובו, וואס זיי זיינען טעות לכל דבר. און דאס וועט נאכמערער צוהיילן בשעת ס'וועט זיין נאכמערער חבר ביי אידן, אויך אין די הכנות צו חודש אבול, על אחת כמה וכמה די הכנות לאחרי הכניסה פון חודש לאחרי ההתחלה פון חודש אבול, וואס דאס איז דאך ראשי חדשייכם צוויי טעג פון ראשי חדשים. ובפרט נאך אז מ'קומט דאך פון דעם חודש ווען דער אב אבינו שבשמים שטייט אין דער תנועה פון מנחם דאס הויבט זיך אויך אן מיט א מים, און ענדערסט זיך אויך מיט א מים סתומה, וואס ביידע ענינים באוויינען זיך אויף דעם ענין הגאולה, זאל גלייך אין דער התחלה פון פרשה שוטן ושוטן תתן לך בכל שערך, אז מ'זאל האבן די גאולה אמיתית והשלימה תיכף ומיד ממש, וועט מען גלייך מקיים-זיין דעם ענין פון השבעה שבטייך והראשונה מצד הקב."ה, און יעדערער איד זאל אויסקלייבן פון זיך אט די וואס ווערן

¶6ראוי לזה, אז זיי זאלן אויך אויסקלייבן די שופטים ושוטם תתן לך אויך תתן מלשון כאן המתן בין יפה נותן און ס'זאל זיין בכל שעריך אין דער ארץ ישראל דער כיבוש מלא, וואס דאס איז פון עשר עמין, וואס דאס באווייזט דאך א תכלית השלימות אין עשירות דעם ענין פון עשר, עשירי אישי קודש, און דארט זאל זיין לגופא בכל שעריך די גאנץ ארץ ישראל, על אחת כמה וכמה אין די ברך פון ארץ ישראל, דרושלים, און אחת כמה וכמה דארטן גופא בהר הקודש ובין בית המקדש, איז תיכף ומיד ממש, והוא העיקר.