טקסט

¶1בהמשך להאמור לעיל וועגן די מבצעים, איז מעצמו מובן אז ס'איז אויך כולל די פעולה, אף על פי וואס מ'שטייט במוצאו פון י' טז כסלו, איז דאך ידוע אז די גאולה בגלוי איז ער געקומען במוצאו י' טז כסלו,

¶2ווי דערציילט בארוכה אין דעם פרשת המאסר והגאולה, על אחת כמה וכמה אז אויב בשאר ענינים איז דא א המשך לדבר, על אחת כמה וכמה וועגן אזא 'חג החגים' ווי י'ט' כסלו,

¶3איז זיכער די וואס מאיזה טעם שיהי' איז געווען די התוועדות פון י'ט' כסלו נאך ניט בשלימותה, זאל מען דאס ממשיך זיין ביז משלים זיין אין די ימים שלאחרי זה, און אויך אין אן אופן, אז וויבאלד אז מ'האט זיך פארשפעטיקט, דארף דאס זיין כפליים לתושי ווען מ'טוט דאס בזמנו איז דער זמן מסייע,

¶4אז מ'טוט דאס אס ”אסרו חג” אדער נאך שפעטער אט דעמאלט דארף מען אויך משלים זיין, וכאמור כפליים לתושי און זיכער גיט מען אויף דערויף אויך כוחות.

¶5און וויבאלד אז מ'געפינט דאך א דבר פלא, אז דער מכתב שכתב בבואו מפטרבורג, איז דארט איז די הדגשה ניט אויפן ענין פון הפצת המעינות חוצה, נאר די הדגשה אויפן ענין השלום, אז ס'זאל זיין דער ענין פון הפצת השלום, וואס אין תורה עצמה איז דאס דער הפצת המעינות חוצה,

¶6און איין ענין ”יוצא מידי פשוטו”, הפצת השלום בפשטות ביז אין חוצה, און ווי דער אלטער רבי איז מבאר בארוכה אין פרק לב שבתניא,

¶7אז אפילו אז חס ושלום ער וועט ניט מצליח זיין איז אויך 'לא הפסיד', אבער ס'איז א זיכערע זאך אז ער וועט מצליח זיין, ווארום מ'האט א חזקה דברים היוצאים מן הלב נכנסים אל הלב ופועלים פעולתם, ובפרט נאך אז דאס ווערט באגלייט מיט א דוגמא חי,"' אז ארץ המופיץ שלום און אן אותי שלום,

¶8אויב את הברית, ווי תלמידיו של אהרן ווי אהרן האט געטאן, האט ער אויף דערויף דעם כח פון אהרן'ען, וואס דערפאר ברענגט זיך דאס אראפ די משנה, כמדובר כמה פעמים, אז ”תורת אמת” פארגלייכט איין זאך צו א צווייטע,

¶9ווערט דערפון, אדער ס'איז נאך פריער געווען א דמיון א שבעין און אן אמת"ע פארגלייכונג צווישן זיי, אז מ'זאגט הוי מי תלמידיו של אהרן הכהן און מ'זאגט ווערט דאס דערנאך סוף-כל-סוף הענגט דאס אפ בבכורתו אז דאס זאל זיין אזוי באמת, און תלמידות של אדם, בדוגמא פון שלוחות של אדם,

¶10ווערט דאך דאס ווי דעם וואס איז אים מלמד ומביאו לחיי 'עולם הזה' ולחיי עולם הבא, וואס דאס איז דאך דער ענין פון רבו נאך מערער ווי אביו ווי די גמרא זאגט,

¶11און ס'ווערט דעמאלט, און אין וואס קומט דאס אראפ און וואס איז אויף דערויף דער סימן פון אויב את הבריות אויב ”שלום ורודף שלום” און אויב ”את הבריות ומקרבן לתורה” ער איז מצליח אפילו די וואס מסיבות שונות ומשונות, תינוקות שנשבו,

¶12איז די מעלה וואס זיי האבן, אבער דאס איז אן אמת"ע מעלה, איז דאס וואס זיי זיינען בריאות איז ווערט זיי ”מקרבן לתורה”, מ'דארף חס ושלום ניט טראכטן וועגן עפעס משנה זיין אין תורה, ווארום ”התורה זו לא תהי' מוחלפת לא” מימין ולא משמאל, ניט דורך די כנאות וואס ס'איז היפך כנאות פון תורה,

¶13על אחת כמה וכמה ניט דורך נאכגעבן אין לו תגרעו וואס דאס קומט צוזאמען מיט לו תוסיפו און בשעת אהבת ישראל איז א 'כלל גדול בתורה', און מ'זאגט אז דאס איז בדוגמא פון ”ואהבת לרעך כמוך”, בדוגמא פון ”ואהבת את הוי' אלקיך” וואס דארט איז ”בכל מאודך”,

¶14בלי מדידה והגבלה איז דא איז ניטא דער ענין פון תוסיפו וויפל ער וועט מוסיף זיין איז דאס נאך אלץ אין דעם גדר פון .מאודך על

¶15אחת כמה וכמה אז דאס איז ווייניקער פון א .מאודך פון דעם וואס איז גדול הימנו און וואס ער אליין ווען ער וועט וועלן און לערנען דעם ענין פון הלכות אהבת ישראל וועט ער אליין ווערן א גדול בערכו ווי ער איז געווען מיט א טאג פאר דעם וואס דערפאר איז דאך דאס איינער פון די ראשי ראשים, ובלשון הגמרא,

¶16אז דאס איז 'כלל גדול בתורה', און נאך מערער אז ואידך זיל למוד ער לערנט תורה, און לערנט תורה איז אן ענין כפשוטו, וואס פאר אן ענין אין תורה ער לערנט ניט איז פירוש ההוא!

¶17און מ'זאגט און מ'איז מבטיח אז ”זיל גמור המתחיל במצוה אומרים לו גמור” ער דארף אבער גלייך אנהויבן די התחלה, וכל המקדים הרי זה משובח, ביז וואנענט אז וויפל ער האט געטאן ביז איצטער, איז בערך ווי ער וועט טאן מכאן ולהבא,

¶18ווי ווערט דאס אן ענין וואס מכאן ולהבא איז דאס א התחלה, ווארום דאס איז אן ענין א פעולה שלא בערך פעולה הקודמת, וואס דאס איז בכללות דער ענין און דער המשך פון יו טס כסלו, על דרך זה אויך דער מבצע פון זען,

¶19אז יעדער איד און אלע אידן זאלן האבן אן אות אין איינע פון די ספרי-תורה הכלליים, און ווי דערמאנט אויך פריער די הכנה כללית צו מבצע חנוכה, וואס בפרט נאך בשנה זו הויבט זיך אן ביום השבת,

¶20און כל הענינים פון יום השבת דארף דאך זיין דער ”טרח בערב שבת”, וואס ערב שבת איז דאך כולל אין זיך אויך התחלת השבוע, ”יום ראשון בשבוע”,

¶21כידוע אויך דער ענין פון ”בית שמאי ובית הלל”, אז מצא למנה יפה ביום ראשון האט ער שוין געזאגט זו לשבת, און דער צווייטער דיעה הנהגה מנוגע ברך הוי' יום יום ס'איז דאך אבער ”אלו ואלו דברי אלקים חיים” איז שוין מיום ראשון, עאכו' כמה אז מ'האלט שוין ביי יום שני,

¶22א השתדלות מיוחדה בענין שהזמן גרמא בנוגע צו מבצע חנוכה, וכמדובר לעיל, ומוזכר בכמה ספרים אין ”תורת אמת”, אז דאס ווערט די הכנה צו חנוכת ”בית המקדש השלישי, במהרה בימינו” ממש, ובשמחה עד בלי די.

¶23לחיים. דער וואס

¶24זינקן משיבנה בית המקדש איז דא דער?

¶25נו? רצואה רצואה

¶26רצומין פון נח א ה' אלא יקד ולא יקד אבאתם.

¶27און ווי ער וועט מאכן

¶28א ברכה אחרונה וועט זיכער מאכן א ברכה אחרונה.