Text

¶1צום אלעם ערשטן, ווי תורה הייסט, אויסכין בברכה, אז מ'זאל אנהויבן ווען אידן קלייבן זיך צוזאמען, ביי א גוטער געלעגנהייט, מיט אן ענין פון ברכה. ובפרט אז ס'איז דאך צוגעקומען א נייע זאך, וועגן א ברכה איז זאגט געווארן אין נאמען פון תינוקות של בית רבן, פון אידישע קינדער. זאגט דאך תורה אליין, אז דער אויבערשטער אליין, הויבט אן בברכה, און זאגט ואברכה מברכיך אז יעדערער וואס בענטשט א אידן, ווער רעדט נאך אז דאס ווערט געטאן דורך תינוקות שבית רבן, וואס בזכותם האלט זיך די גאנצע וועלט דער בראשית ברא אלקים את השמים ואת הערך וואס איר האט איצטער געזאגט, אז דער אויבערשטער האט דאס באשאפן האט דאס דער אויבערשטער באשאפן אין אזא אופן, אז נאך מתן תורה האבן אידן גענומען אויף זיך את הרובים גארנתם זייערע קינדער, אז די קינדער וועט זיין של בית רבן, און ס'וועט זיין דער הבל תינוקות של בית רבן, זיי לערנען תורה און זיינען מתפלל אין מהבל פיהם שאין בהם חטא, און דורך דערויף האלט זיך אויף די וועלט וואס איז באשאפן געווארן דורך דעם אויבערשטן אליין, וואס דער אויבערשטער האט אריינגעגעבן כח אין אידישע קינדער, אז דוקא דורך זיי וועט זיין וועלט באקומען דעם אמת'ן קיום.

¶2וואס דערפון פארשטייט מען נאכמערער די גרויסקייט פון די עלטערן און די ראש-הישיבות און די מלמדים, די מדריכים ומדריכות, וואס האדעווען אויס אט די תינוקות של בית רבן אין דעם ריכטיקן וועג, אז זיי זאלן זיין של בית רבן, צום אלעם ערשטן געהערן זיי צו רבן,

¶3זייער מדריכה, גייט דאס אזוי אלץ העכער און העכער, ביז צו דער גרייך צו רבן של ישראל, וואס דאס איז משה רבינו, און וואס דאס ווי איר האט איצטער געזאגט אז תורה צוה לנו משה איז דאס געווארן מורשה א ירושה צו יעדער איד און אלע אידן עד סוף כל הדורות, וואס דאס גיט נאכמערער צו אין דעם קיום פון דער וועלט, אז די וועלט זאל זיין ווי ס'דארף צו זיין, ווי דער אויבערשטער וויל. וואס דעמאלט איז דאך פארשטאנדיק, אז יעדערער פון אייך און איר אלע צוזאמען, זייענדיק אין צבאות השם, גיט-צו נאכמערער אין מקיים-זיין דעם אויבערשטנ'ס רצון אויף צו זיין של בית רבן לערנען תורה און מקיים זיין מצוות, און ווירקן אויך אין דעם אופן לויט דעם אנזאג פון רבי עקיבא פון ואהבת לרעך כמוך אינגעלעך אויף אינגעלעך און מיידעלעך אויף מיידעלעך, אז אויך זיי זאלן זיך אויפפירן אין דעם אופן, וואס דורך דערויף קומט נאך מערער צו אין ישמח הוי'במעשה, ווי ער האט ערשט-א געזאגט, אז דער אויבערשטער האט די אמת'ע פרייד, בשעת ער קוקט זיך צו וואס ס'ווערט געטאן מעשה, ווי אזוי אידישע קינדער מאכן א דירה לו בתחתונים, און דאס גיט נאכמערער צו אין די ברכות וואס דער אויבערשטער גיט, צו יעדער אידן און אלע אידן, ובפרט אין דער זכות פון צבאות השם, אז זיי זאלן האבן א לעבן וואס פארשאפט זיי א גרויסע שמחה, ווארום זיי זיינען געזונט בגשמיות וברוחניות, במילא אז ס'קומט אויך במיוחד ספעציעלע געלעגנהייטן, אז מערערע פון זיי קלייבן זיך צוזאמען, און מ'קלייבט זיך צוזאמען אין א מקום קדוש, און מ'הויבט אן מיט א תפילה, ווי תפילת מנחה,

¶4זאגט מען אויך די בית פסוקים פון תורה-שבכתב און תורה שבעל-פה, וואס דאס איז דאך דער ענין פון תורה, און דערנאך ווי ס'פירט זיך ביי אזעלכע געלעגנהייטן איז מען אויך מסיים מיט דעם ענין פון צדקה, ווי ס'איז דער מנהג, בפרט נאך אין ימי חנוכה, האט מען דאך די אלע דריי ענינים, פון תורה און עבודה און גמילות חסדים, וואס דאס מאכט נאכמער שטארקער און געזינטער דעם לעבן אין דער וועלט פון יעדערן פון אונז, בתוך כלל ישראל, ובפרט פון אט די וואס בזכותם האלט זיך די גאנצע וועלט ווי דערמאנט פריער, און די וואס האבן זיי ערצויגן און מחנך געווען אין דעם אופן. וואס דערפאר איז אויך נאכאמאל ואברכה מברכיך בברכתו של הקב",ה,אז די וואס בענטשן אידן וועלכן ניט ס'זאל ניט זיין, על אחת כמה וכמה אז דאס ווערט געטאן במקום קדוש, און דאס ווערט געטאן דורך תינוקות של בית רבן איז דאך פארשטאנדיק ווי ס'איז גרויס דער ואברכה מברכיך וואס דאס זאגט דער אויבערשטער אויף זיך אליין, אז ער לייגט-אפ אלע וויכטיקע זאכן מיט וועלכע ער איז דאך פארנומען, און ס'איז דאך פארשטאנדיק, אז דער אויבערשטער איז פארנומען מיט זאכן איז דאס אמת וויכטיקע זאכן זאגט דער אויבערשטער אליין, אז ווי וויכטיק די אלע זאכן זיינען שטעלט ער זיך אפ אין דעם און פארנעמט זיך מיט מאברכם מברכיך. וואס אין דעם איז דאך אויך דא פארשידענע אופנים, בשעת דער אויבערשטער זאגט צו אז ער בענטשט איז דאך פארשטאנדיק אז ער בענטשט מיט אן אמת'ער ברכה, וואס ווירקט טאג-טעגליש, אין דערויף קען דאך אבער זיין, אז ס'זאל זיין די זעלבע ברכה מיטן זעלבער גרויסקייט, מיטן זעלבן פארנעם, ס'קען אבער אויך זיין אין אן אופן אז דער אויבערשטער איז נאכמערער מוסיף

¶5אין זיין ברכה פון טאג צו טאג. וואס דאס האט א ספעציעלע אונטערשטרייכונג, וואס בהשגחה פרטית האבן זיך דאך אלע צוזאמענגעקליבן אין ימי חנוכה, וואס חנוכה האט דאך מערערע זאכן פון וועלכע מ'לערנט זיך אפ, און לכל לראש אט די זאך וואס קומט ארויס דורך ליכטיקייט, און מ'זעט אז די ליכטיקייט פון טאג צו טאג, וויבאלד אז דאס איז ימי חנוכה, זעט מען דאס אויך בעיני בשר, אז פון טאג צו טאג קומט-צו אלץ מערער ליכטיקייט, דורך דערויף וואס ס'קומט-צו אלץ מערער ליכטלאך, און זיי ווערן אנגעצונדן פון דאס ניי אויך די ערשטע ליכטיקייט, פון צינדן ירם פון דאס ניי אויך אויף מארגן, צוזאמען דערמיט אבער איז מוסיף והולך מ'גיט-צו נאך א ליכטל, און דערנאך נאך א צווייטער ליכטל, ביז אז ס'קומט ווי די איצטיקע הדלקת הנרות, דעם אכטן טאג, איז אט דעמאלט צימדט מען אן די גרעסטע צאל וואס דער אויבערשטער האט געוואלט אז ס'זאל זיין אין נרות חנוכה, וואס דאס איז שמונה, און ווי דערציילט אויך אין תורה, דאס איז אויך א רמז און אן אנדעתונג, אז דאס פארבינדט אידן מיט דעם זמן אז ס'וועט זיין דער בית-המקדש, און אין בית-המקדש וועט זיין דער קינאו של שמונה נימין אט די כלי זמר וואס בשעת ס'איז געווען דער בית-המקדש און מ'האט מקריב געווען קרבנות האבן די לוים דערביי געזונגען שירים, און אויך מיט כלי שיר, וואס צווישן זיי איז אויך געווען א קינור, איז דער קינור וואס וועט זיין לעתיד-לבוא בא דער גאולה וועט ער האבן שמונה נימין, וואס דערפאר, איז זאכן וואס זיי זיינען פארבונדן מיט לעתיד-לבוא איז אין דעם מספר פון אכט, וואס דאס איז אויך דער מספר פון ימי חנוכה, ווי דערמאנט פריער,

¶6וואס אין בטלין לעולם.

¶7טעג. און דאס איז אויך אן אנווייזונג פאר יעדער אידן, ובמיוחד פאר צבאות השם, אז אזוי ווייסן זיי דאך, אז די וועלט איז באשאפן געווארן, ווי געזאגט פריער, דעם אויבערשטן אליין האט ער דאס באשאפן אין זיבן טעג, דערנאך האט דער אויבערשטער באשאפן דעם אידישן פאלק, און אין דעם פאלק האט ער באשאפן אויך אז ס'זאל זיין דער אמת'ער חינוך פון תינוקות של בית רבן און פון צבאות השם, און האט זיי אנגעזאגט, אזוי דארף מען נאך צוגעבן אין דער וועלט וואס דער אויבערשטער האט באשאפן, אז די וועלט זאל ווערן א דירה לו בתחתונים, ווי דער האט ערשט האט געזאגט. וואס דער רמז אויך אין דעם, אז אין צוגאב צו די זיבן טעג וואס ס'איז דא אין יעדער וואך ווי דער אויבערשטער האט באשאפן די וועלט, איז נאך א איד האט א יום-טוב אין וועלכן ער גיט נאך צו אן אכטן טאג, אדער מדברי תורה ווי דאס איז בחג הסוכות, אדער אין חנוכה וואס דאס איז פארבונדן מיט א נס פאר אידן, און דאס בלייבט דערנאך, בשעת מ'צימדט דאס אן מיט א ברכה, און מ'טראכט זיך אריין אין דערויף, און געהערט זיך צו צבאות השם איז א זיכערע זאך, יעדערער וואס געהערט צום צבא, און מ'ציט אים ווי אזוי ער זאל זיך פירן ווען ער איז אין צבא השם, איז אפילו בשעת ער גייט אוועק צו זיך, ווארום ער דארף עסן אדער טרינקען אדער שלאפן, וואס דאס געהערט דאך ניט צו עבודת הצבא, איז אויך דעמאלט פירט ער זיך אויף אין צבאות השם, און ביי אים ווערט באלויכטן זיין עסן און טרינקען און שלאפן און אויפפירן זיך יעדער טאג פון א גאנץ יאר, מיט דער ליכטיקייט פון נר מצוה ותורה אור, און אין אן אופן אז ס'ווערט אלץ מערער און מערער, וואס דאס איז ווי דער זאגט, די אפלערנונג דערפון וואס מיר האבן זיך צוזאמענגעטראפן, און מ'בענטשט איינער דעם אנדערן און דעם גאנצן אידישן פאלק אין די ימי חנוכה,

¶8ימי חנוכה גופא האט מען זיך צוזאמענגעטראפן אין דעם טאג ווען חנוכה האט דעם ליכטיקסטן טאג פון יעדער חנוכה, וואס דאס איז דער טאג ווען מ'צינדט אן אכט ליכטלאך, אבער אין אזא אופן, און דאס ווערט איינגעקריצט אין זכרון פון יעדער אידן, ובפרט נאך בא אידישע קינדער פון צבאות השם, אז זיי געדענקען דאס דעם גאנצן יאר, אז דער יאר ווערט בא זיי א ליכטיקער יאר, און מיט וואס ווערט ער באלויכטן, מיט נר מצוה ותורה אור, מיט דער ליכטיקייט פון א מצוה און פון דער תורה, וואס דאס איז דאך דער ארט דער זיידע פון יעדן טאג וואס ס'איז פארבונדן מיט צבאות השם אז מ'זאל געדענקען אז מ'געהערט צו צבאות השם גלייך ווי מ'ווערט געבארן, און וואס מ'ווערט עלטער און קליגער, איז מען אלץ מערער מוסיף אין נר מצוה ותורה אור ווי די אנווייזונג פון חנוכה. און דאס גיט נאכמערער צו אין דער הוספה וואס דער אויבערשטער איז מוסיף אין דער ברכה וואס ער גיט צו צבאות השם, און במיוחד און דורך זיי צו זייערע מחנכים און זייערע עלטערן, און די וואס פירן מיט זיי אן, אז ס'זאל אויך זיין דער הוסי הולך און מוסיף והולך אין דעם אויבערשטן'ס ברכה, סיי בגשמיות סיי ברוחניות, און אויך אין אן אופן אז מ'זעט די ברכה אפענערהייט אויך בעיני בשר, ווי מ'זעט דאך אויך די נרות חנוכה, איז דאך דאס אזא מין אופן דארף דאס אנגעצונדן ווערן, אז דאס זאל לייכטן און מ'זאל דאס זען בעיני בשר, און מ'זאל אויך זען בעיני בשר ווי אזוי ס'קומט-צו פון טאג צו טאג, ובמיוחד אין דעם אכטן טאג, וואס דעמאלט איז דאך די גרעסטע צאל איז זיך נאכמערער אונטערשטראכן, אז בעיני בשר זעט מען אויך, אז מ'וועט זען,

¶9און בקרוב ממש דעם אויבערשטן'ס ברכות אין דער גרעסטער צאל, בגשמיות וברוחניות, ביז די ברכה הכי פנימית ועיקרית, וואס דאס איז די ברכה פון דער גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, וואס דעמאלט וועט מען דאך פראווען די חנוכה פון דעם בית המקדש השלישי.

¶10געדערינג, of course, the first thing that should be taken care of, or what should be done, איז אז ווי בגין פון די ברכה, און אספעשיל, ס'זעזט דאך ווען ווי עדעבט צו די א ניו טענג, א ברכה ווי קיין אין דערנאם ווי אל די קינדערלאך, און די קינדערלאך, וואס די תורה זעסט, ווי די רבונות שלא לן סתדס, און די תורה וועט סעלף געד סעזט, והעלכה מבלחקה, אז I וועלן בעלעסט דא וס וועלן בעלעסט זי ם, אין פעשעלי ווען קינדערלאך דו דיס, בקעס קינדערלאך האבן א ספעשעל ראיטינג ווי גד. וחושת בבה אלקים ווען אלמאטי קריאטעד די ווערלד, היא מורא'ט אין סאטש ווי וואס היא האט גבעת די תורה, אלמאטי גד וואנט איר א גארענטי, און הוי געבט די גארנטי די גארנטי ווי די אידישע קינדערלאך, נאר תרו די קינדערלאך, בקעס זיי האבן סאך פיור מארדס, און וואס קען זיי אויף דעם מארדס, איז אין בהם ח there's no סינדער, because there's little צדיקים וצדקניות'ן. Through this, the entire world עקזיסט, יהי'כין לך, בכתוב you, the world עקזיסט, א ווארל וואס וואס וואס קרייעטן ביי די חבודות שלא לם, און די חבודות שלא לם גאב you the strength and the greatness that through you, the world should be able to עקזיסט, and of course, בכתוב you, and the way you conduct yourself, your parents and your teachers, your מלמדים and your מלמדות, און אל יאר גיידענס קאונסלערס, און אלס וועלן דיילט ווי די יו, די כסף די ווי, די כסף די ווי, די כסף די ווי, די כסף די אדוקיישאן דאס זיין געבן יו, און ער טייטשען יו די ווי אויף לייף, דאס פרו דעם קומס די א הי'ברכה יעט, until די כסף ברכה ריטשס, טיל א רבנין של ישראל, די ביגעסט רבי, כלל ישראל, דאס איז משה רבינו, און we know that משה חבינו, we just said it in the פסוקים, that תורה ציבה לנו משה, and this became ours. דער תורה became ours until the end of all time.

¶11מקסף די ווי ולערנט תורה. דאס עד דז צו די עקסיסטענץ פון ווערלד, און ערשט בי דו וי גוד וו אנט עסטו בי, דארף ווי אנדערסטענד אז אי ט און ערי וואן א ווי אין צבא ה'עדז אין פולפילן גוד'ס וויש, דארף ערשט אין פולפילן ווי ש, דארף ערשט ווי א ווארלד ווי תורה און פולפילנאנט ווי דער מצוות, צו דער פאקט אז יו עקינדערלעך הוא הבית רבן,", יו ער טש איז also נאר אויף ניט פון יערסעלבס, but also פון די ווי ר'י עקיבא זעט וואס ואהבת על רעך כמוך, דארף זייט ואינפלו אנדער פעלעו בייז, און די גרלס זעצט דאס די גרלס, און maybe that should also קאנדארפן זעלבס דאס ווי. און ווען דאך ביי נישט לעבן קאן זינטער פוקס, הער דאך ביי נישט לעבן סעסט, אה! ישפל אחי השם במעשיו! דוד לוקס טאו ן, און ער סמיילס, און ער האט זאך גרייט זי י, when he takes a look at די זיסע קינדערלאך, אז זיי האבן די פלויס פון די רבונות של העולם אין וו רלד, איז וואס וואס איז דאס? דער רבונות של העולם איז א וואונדערפול פרער, זאגט דער רבונות של העולם עדד'ס אין די בככות דאס ער גיבסט to אל דזשיעסט ועל דזשיעסט ורויף דער ווארלד, און די ווארט ווי, קא ס'איז ווי קינדערלאך, קא ס'איז צבאות השם, און די עסט-שו עד-בי לייף, וו כנהרה לדזשע גרופס געט טו געדער, אז ווי אר היר אסענבל דיר טו די, און אין א גרייט, אין א הולי פלעיס, ווי אר היר אין דער בית-מדרש, אז דער רבי זאל זיין געזונט, זו פירסט ווי דאווען מנחה, דען ווי זייט די יו-דבית פסוקים, ווי שי יז די ריתן תורה און די אורל תורה, און ווען דער די מנהג איז, אז ווי ענד ווי צדקה, ספעשעלי אין די יום-טוב אויף חנוכה, ווי האבן א פרי, ווי האבן תורה און עבודה און גמינות חסדים, דאס איז די פרי פילות פון וויטש דער ווערל סטענד, און דאס מעכס לייף העלפי'ער און סטראנגער פאר אייטש און ערי וואן א ווי ס, און מעכסט די ווערל דא לב סטראנגער פון כלל ישראל, און אין דער אנטייער ווערלט, כתוב יו קינדער לך, און כתוב יור מחנכם, די רבינו ישראל לערנען, וואנצי גענט זעסט והבאך מבאך אחיך

¶12הי סעד ווען ווען קריאטעט די וו רלד, וואס איז דער אי'הי סעד וועגן, דער איז גער בלעסט זאל זיין ובלעסט אים, און עדל ביוו דברכה הושם יזבח, דער היא הוא בלעסעט סאמן אין א מקום קדוש, און הוא בלעסעס, די סיסע קינדער לך הוא, א תינוקות של בית רבן, קען ווי אנדערסטענדען ווי גרייט א ברכה איז, און דער קאסטער איז געזונט זיין די רבונו שלום איז העפי אז די רב הי ביונו שלם, בלעסט זיך אייטש און ערי ואן אויף יו! עברי ביידי וואס איז ער טאדעי! און וואס פתף די ברכה לבנוגבתו דרבי זאל געזונט-זיין! און הער דאך איז א סטער-המוטיפל טינג. שש! דער רבינו שלאולם איז ווערי ביזי. גאר א לט א וו ארק. דער רבינו שלם איז ווערי ביזי. ער האט א לט א פינקסט וטי קער רבינו. ווי גאר א ווערי א יפארטן סקעדשול. Nevertheless, when little kids like you start with די ברכה דער רבינו שלום סטאפס וואס עס דוינג, און ער טיינגט אין לוק, און ער זייס, וואו ס'פלעסינג, וואו ס'איז זיין די ברכה, וואו ס'דוינג די פלעסינג, און ווען דער רבינו שלום טיינגט אין לוק, וואס יו קינדער לכו ער האט געבן די ברכה, זאגט דער רבינו שלום און מקומט ווי רי ווי רי האפי, און ער זייסט ווייט, אז אייטש און ערעווארן שוין בלעסט, אין ערעכענג וואלט וואס י'שבט, although every single די איינלכע בנין שלמה בלעסט זאת, but nevertheless, today, we געט א ספעשל ברכה, something which איז גרייט א לט-פיגער פון די עווערעדזש דערי ברכה דאס ווי געט פאר משמיות ברכה, and especially that divine פראווידענס השכחי פרטיות ברדות תגעדער אין חנוכה, there are many, many things that we לערנען פון חנוכה.

¶13פירסט, ווי אנדערסטענד וואס קומט פון די דעות פון חנוכה, דער וויל קאנצעפט אויף לייט, און ווי קעט צי יט ווי דיר און אי ז! ס'איז נאך סאמעט ווי ער גאר טינקעבאלט, וואס יו סי די לייט ווען יו טעיק א לוק אין דער מנורע, און וואס אלץ דאס ווי סייא? און ווי ערעדן, ווי ער מר קענדלס? אוויס ניו לייט קומען-תרו, אוויס ביתה והולך. ווי ער אוויס זייערינג די ית טעג. נאו, ווי גאר אט דאס אייט לייטס פורענינג, און דאס איז די ל רגעסט עמנט, אז ווי ער טא לד אין תורה. און דאס טעלט איס און טיטשעט איס, אז די מנורה טייטסט איסט וגעדער ווי די טיים אין ווי ווי ער אויבן ווען ווען ווי ווי ל האב דער בית-המקדש. דידי ונאו דארט, אין דער בית-המקדש, ווען זיי ברויט די סעקריפייסעס, אים שיעור יו ואל נאר דאס, די לוים סטו ד ען פליי'מוזיק, און דערמאנסטער אינסטרומענטס וועט זיי יוסט-טו-פליי די פידל. זיי יוסט טו-פליי די פידל, ווייל די סעקריפייסעס, די קרבנות, ווי ברויט-אן צו דעם מזבח. און ווען משיח איז גאנא קם, און ווען אויך גאר דא גאר בעק ווי משיח צדקנו תארץ ישראל, סאמטפי םו ורי ניס איז גאנע האפן. די פידלס, די לויים, האבן? איז גוי ניו האב? איז גוי ן האב? יעט סטריגנס. נאך לעס, וואס אייט.

¶14זא דער נומבער אייט איז ווי רי ווי סיגנפיקענט ואן. דערנאך איז ווי רי ווי ימ פארטנט. נאו חנוכה ווי סי ווי ביינטש עייד לייטס סוכות! סוכות איז אלס ווי סימבאלק אויף יעקב אבינו, ווי ספיקעבאר אים אין יום-טוב אב סוכות, און ווי ריד-אבארט אין תורה די סוכה אלס ואיז קאנעקטעד ווי דער פריט בית המקדש. המעני, דעות ווי האבן סוכות? המעני! א ללאורה! המעני דעות ווי האבן פסח? המעני!

¶15א קטיא. אקעי.

¶16דאס וואס נטפאר וואס האט ער דאס זעט, דאס איז מי און... די סוכות האט איין פסק'נט, און דאס'ס אזוי, די די וואס איז רעזענבלד און איז טייט-אין ווי די בית המקדש השלישי, כאס פסח איז גאנען ירידי סעבן דייס, ווי האבזריב אינדער דייבה כאס פאר אין גלות, אט ס'איז אבער בי די ווי רייט ווי רייט א ליל ביט, but דאס איז אקעי. הרי'דעיס, right? So this comes to tell us, that we all have to remember, that ווי הוא א פארף צבאות ה,", that we know that רבינו של עולם קרעיטעד די וו רלט.

¶17יהנפש, God rested, but that was still part of that week in וואס די חבונו שלאים created the world. Six days, he really worked, it was different, on the seventh day, which was part of that week, he created the world, and so that comes this too. And we have another thing that we learned from this whole thing. And this comes when we learned about the חינוך, that we were given, that we have a job to do. What is the job? We have to add and make this world, the place, for the חבונו שלם to be in. So we add, to the seven days of the week, in which the חבונו שלם created this world, that we add an eighth day, the day which is we make a יום-טוב. Which day is that? חנוכה, סוכות, אנדער רעמיינס ווי ווי דאס, ווען ווי לייפט די קענדלס, און ווי דאס אלע ברענגס אבער די ברכת ה,"' דער רבונו של עולם טעגסט-א לוק אז דער צבאות השם איז דאס ארמי, און אל זיי באלונגען דארט ארמי, און ער זעט, אז דארט רעמיינס ווי ווי ס'דארט לייט, און דארט לייט ווי מענדש ווי דאס, אז ווי גו טו איט, ווי גו טו טרינק, ווי גו טו סליפ. דאס טאמען, יא נאפט טועטן די ארמי. אין די ארמי איז דאר א סארטן טשאפו ווי האט טו. ביי איר ן, דרינקען, סליפענג, איז דאס איז דא פאר אויף ארמי, ביזו אבער דלעס. וואס ער וואס פארט אויף צבאות השם אויף גדז'ארמי היא רעממערס, און ווען היא האסטו איר אין טרינקען סליפ, דא� יעתא, האסתא, ואילומענא, האסתא ברענגען א גדלינוס אין דערויסטער אידן און דרינקען, אין אבער דער זאל ווי ער, ווי דינע מצוה ותורה אור, דארט די מצוות אויף די קענדלס אויף ה, און די תורה איז דלי'רע ווי ה'איז בך.

¶18סו דיס טיטשעס וס, פון געדערינג ווי שוין קומט געבן ווי בלעסט אי טער, און ווי בלעסט כלל ישראל, אשפעשעלי על חנוכה ווען ווי לייט די עף קענדלס, דיס בקעמס אימבטעדן צו איס אין ווער מיינדס, און אין ווי דזשור'ס מיינדס, אשפעשעלי קינדערלעך, דער איר שוועט בי א ברייטער אן, און וועט שוועט בי איר פון מצוה, איר פון תורה, און וויס איז, ובקרס, דער רב האמאלויס גיז דאס דער קמענדער, איז א ר קמענדער-אין-שיא יף, צי היא גיזאס די ערור פון די בו דער צבאות השם, אז דאס ווי שוין נעבע פארגעט, אז פון דער מומענט ווי איז בויען אין דער וו אלד,‰˜ איז דער צבאות השם, און אז ווי געט אולדער אין סמרא, אי טשו און האסטו עד מר לייף און מר לייט אין דער ווארל, ווי כמחנוכה קענדל דאס. דייס פרענגס אויף מה ברכה אין גוד גיבנסט ברכות תרוי דער צבאות השם. To your parents, ליסן קינדער לך, to your parents, to your teachers, to all those who watch over you און guide you, אין סאטש-א-וויי אז די ברכות שוין קייפ קומען ביגער און בעטער און מערער און מער, וואס אין א מאטעריאל סענץ און אלס ואין אין פיסיקל סענץ.

¶19און דער רבי ערד הער, דאס, you know, סאמטיים וועט מען געדער א בלעיסינג וועט, וועט מען דא נט זייט, ואדער די יום טוב אויף חנוכה, we see the light with our eyes, ס'איז די בככות אז די רבינו של עולם שוועט גיבן א אין גיבסת, we should be able to see with our own eyes, just אז ווי סי די לייט, און ווי שווט זי דאס בלעסינגס אין א ברייט ווי, און ווי שווט זי זי רעי די פון די יי פון די יי טו די, יי ס'איז ווי עד קענדלס to דער מנורה די רבינו של עולם שוועט עד בככות to א וס איש און ערי די, און די רבינו של עולם'ס בככה וויל ריט דאס אין פול מעשער, אין א מעטעריאל סענס און אין א ספריטשעול סענס. און די מיין פינק איז... די מיין פינק איז דא לך... סינץ you'איז ס וא ימ פארטנט, און you האב סא מושט וסייט, ס'איז ד� בעונות של עולם. די מיין פינק איז, that we should have די גאולה שלימה פרו משיח צדקנו, און ווען ווי'בי עבל צאלעברייט דער יום-טוב אויף חנוכה אין דעם בית המקדש השלישי.