טקסט

¶1ס'איז ד ך דער מעלה שבתו, דער מיטוואך, און דערנ ך גייט מען גלייך אריבער צום דארנערשטיק און פרייטאג, וו ס ד ס איז מעלה שבתו פון שבת דמיני'מתברכין כולי יומי, כולל דעם ט ג פון יו ד שבט, וו ס דעמ לט איז ד ך די ארבעים שנים דקאים מיני שדעתא דרבא, במילא ווערט ד ך דעמ לט דער מים לראש, וו ס דער לב לדם עת יניים לרות ועזניים לשמוע, איז ד ך פ רשט נדיק, ז שוין אין מעלי שבתו ד רף מען זיך גרייטן דערצו, און יעדערער ט ן לפון שיעורו דילו, און מערער ווי דער שיעור שלו, ז דערנ ך ז ל דער שבת זיין כדרוש, און נ ך מערער, וו ס ס'ווערט ד ך ד ך יום קדוש און ווערט יום דמיני'מתברכין כולי יום על אחת כמה וכמה

¶2די טעג וו ס זיי זיינען אין די שלשה ימים לאחרי השבת, וו ס ד ס איז ד ך דער ט ג פון עשירי בשבט. און ד ס זאל אויך זיין די הכנה קרובה, ובפרט ווי מ'פ רבינדט ד ס מיט ענין הצדקה, פון העשירי יהי'קודש די גאולה העשירית און שירה העשירית, די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, בקרוב ממש, נ ך אין די התחלה פון דער מעלה שבתא. דרך ממילא איז מען דערנ ך מחיל אל חיל ביז יראה אל אלקים בציון נ ך ביום הרביעי, על אחת כמה וכמה אין די ימים שלאחרי זה, כאמור אין גאולה האמיתית והשלימה על ידי דוד מלכא משיחא, אנהויבנדיק פון תוקף ומיד ממש ביום הרביעי, בפרט ז מ'האלט שוין לאחרי תפילת ערבית, און נאך לאחרי אמירות פון אך צדיקים יודו לשמך ישבו ישרים את פניך זאל זיין דער בפועל ובפשטות דער ישבו ישרים את פניך בנערינו ובזקנינו בבנינו ובבנותינו אין ארץ הקודש, און ד רטן אין ירושלים עיר הקודש, ובהר הקודש, ובית המקדש ובקודש הקדשים,

¶3וואס דארט איז דאך אמיתית הענין פון ישבו ישרים את פניך.