Paragraph
Paragraph rh-9dn0w4dh
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-pr4jw2a1
- order
- ck
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- און ס'איז דא דאך א מבשך ספרי תהלים יעדערער איז בפני עצמו, און דערנאך זאגט מען אז דאס איז כנגד, און מ'איז דאס מחבר, וואס יש לומר אז דאס איז איינע פון די טעמים וואס מ'איז דאס מחבר, דוקא בלילא הושענא רבה, ווען מ'דארף האבן הישועה הכי גדולה, ביז וואנענט אז דאס ווערט אנגערופן הושענא רבה, ביז וואנענט אז דאס קומט ארויס אויך בגלוי, אין כמות, אז מ'זאגט אלע הושענות וואס מ'זאגט אין זיבן באזונדערע טעג, זאגט מען זיי אלע בבת אחת ובהמשך אחד אין דעם יום פון הושענא רבה, אויך די הושענא וואס איז פארבונדן מיט הושענא רבה אלס א יום השביעי, כמדובר כמה פעמים. און אויף דערויף זאגט מען אויך, אז דעמאלט איז מען מחבר, און מ'זאגט דאס בהמשך אחד, חמשה חומשי תורה, און גלייך נאך דערויף די חמשה ספרי תידים, אפילו אז ס'איז דאך דא כמה קהילות בישראל וואס מ'איז מפסיק מיט א חילות טאפוח, מסיג בדבש, וואס מסיבות משונות האט מען דאס ניט אנגעהאלטן בכמה וכמה מדינות, וואשנט ס'איז געווען דער טעם, אז מ'דארף זיך מהדיר, אז מ'זאל עסן אפילו א טאפוח מסוג בדבש, אף על פי שיש בזה מצוה, זאל מען דאך אפהאלטן דערפון, וויבאלד אז דאס איז ניט ביסוקה, און מ'איז אנגענומען געווארן, נתפשט געווארן, בפרט אין חב אד, פונקט אזוי איז נתפשט געווארן די כולא אין ישנים ביסוקה אזוי איז נתפשט געווארן אויך די חומרא, בנוגע, אז אפילו טאפוח מסוג בדבש עסט ער אויך ניט מחוץ לסוקא. במילא איז מטריח זיין דעם גאנצן ציבור, מ'זאל מיטנעמען די תהלים'ס און מ'זאל אריבערגיין אין א סוקה, און ווער ווייס צי דאס איז די סוקה אחת וואס זיי קען ארייננעמען כל ישראל, ארייננעמען כל ישראל-אט די וואס געפינען זיך אין דעם בית-מדרש, על אחת כמה וכמה אז
- proofread
- 0